I SA/Wa 373/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. L. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji postanawia przywrócić P. L. termin do wniesienia skargi. W dniu 24 stycznia 2011 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym w T. P.) P. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], którym organ odmówił przywrócenia P. L. terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2009 r., znak [...] orzekającej o odmowie ustalenia odszkodowania z tytułu spadku wartości nieruchomości będącej własnością P. L., położnej w Z. przy ul. [...], oznaczonej jako działki nr [...] o powierzchni [...] ha, nr [...] o powierzchni [...] ha zapisanej w księdze wieczystej kw nr [...] i nr [...] o powierzchni [...] ha zapisanej w księdze wieczystej kw nr [...], prowadzonych przez Sąd Rejonowy P. Miasto w P. W skardze P. L. zamieścił wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wskazując, że w ostatnim okresie miał wzmożone napady [...] , a od 22 grudnia 2010 r. ma zapisane dawkowanie leków na [...]. Na dowód powyższego załączył recepty wystawione przez lekarza z L. Wyjaśnił również, że mieszka z rodzicami, jeździ do wybitnego lekarza do L., który próbuje mu pomóc w chorobie. Zajmuje mu to dużo czasu i wysiłku. Wspomniał również, że w pisaniu odwołań pomaga mu jego ojciec M. L., który jest osobą starszą, ma ponad [...] lata, dodatkowo choruje na [...]. Niezależnie od powyższego w nadesłanym do Sądu piśmie z 5 marca 2011 r. skarżący oświadczył, że jest rencistą, choruje od dzieciństwa na nieuleczalną chorobę – rzadko spotykaną odmianę [...] ze [...] , [...] ma nieregularne, powtarzające się kilka razy pod rząd w ciągu paru dni. Zaznaczył, że nie jest osobą z dużym zasobem finansowym, skromne dochody przeznacza na leczenie, dodatkowo pomagają mu rodzice. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie i znaczył, że skarga P. L. została złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wspomnieć również należy, że zarządzeniem z dnia 30 marca 2011 r. wezwano P. L. do nadesłania, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, dowodów potwierdzających w jakich dniach w okresie od daty doręczenia skarżącemu postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia 15 grudnia 2010 r. do dnia wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie występowały u niego nawroty choroby. W odpowiedzi P. L. wyjaśnił, że w okresie od 3 do 7 października 2010 r. przebywał na Oddziale Klinicznym [...] Szpitala w L. Na dowód powyższego dołączył kserokopie karty informacyjnej z leczenia szpitalnego oraz wynik [...]. Wspomniał również, że w okresie od 22 grudnia 2010 roku do 20 stycznia 2011 r. miał wzmożone ataki [...], które trwały od 4 do 6 tygodni, aktualne napady miał od 1 do 2 tygodni. Zaznaczył również, że w okrasie od 22 grudnia 2010 roku do 20 stycznia 2011 r. przebywał w swoim domu pod adresem [...] ul. [...], gdzie miał przedmiotowe napady. Rozpoznając wniosek P. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonania czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warto także wskazać, iż orzecznictwo sądowe jednoznacznie wskazuje, iż dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. II SA/Wr 239/01, niepubl.), niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.) – nie mogą stanowić uprawdopodobnienia braku jakiejkolwiek winy po stronie skarżącego przy nie dochowaniu wskazanego przez Sąd terminu na wykonanie określonego wezwania. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonywujący wskazaną we wniosku argumentacją wskaże brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należało, że P. L. wykazał, iż spełnia przesłanki do uwzględnienia jego wniosku o przywrócenie terminu. Zarówno bowiem specyfika choroby jak i częstotliwość występowania ataków wskazują, że nie był w stanie dopełnić obowiązku terminowego wniesienia skargi do Sądu. Wskazane zatem we wniosku okoliczności stanowią przesłanki uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skoro zatem wnioskodawca wykazał okoliczności uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.