I SA/Wa 38/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia W.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 38/08 w sprawie ze skargi W.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2008 r. , sygn. akt I SA/Wa 38/08 odrzucił zażalenie W. T. na zarządzenie Sądu z dnia 20 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 38/08 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma W. T. z dnia 7 lutego 2008 r. Przesyłka sądowa zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wnoszenia środka odwoławczego skierowana do W. T., została w dniu 3 lipca 2008 r. (po jej uprzedniej dwukrotnej awizacji) zwrócona do Sądu z adnotacją "zwrot po upływie terminu". W tym stanie rzeczy zarządzeniem sędziego z dnia 4 lipca 2008 r. przesyłkę tą pozostawiono w aktach sądowych sprawy ze skutkiem doręczenia (k.72). W dniu 31 lipca 2008 r. W. T. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie zażalenie na ww. postanowienie z dnia 6 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) –zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z tego też powodu zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 178 powołanej ustawy, który stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odp. zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (odp. zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie kwestionowane postanowienie z dnia 6 czerwca 2008 r. przesłane drogą pocztową na adres skarżącego, mimo dwukrotnej awizacji przesyłki, nie zostało przez niego odebrane. Zgodnie z art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. W myśl § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) w razie niemożności doręczenia pisma sądowego adresatowi, listonosz pozostawia zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata. Stosownie zaś do treści § 9 ust. 3 powołanego rozporządzenia, jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w powyższym terminie, placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. W takiej sytuacji za datę doręczenia pisma przyjmować należy datę jego odebrania przez adresata lub datę, w której upłynął termin jego odbioru, jeżeli przed jego upływem adresat nie zgłosił się po odbiór przesyłki. W niniejszej sprawie doręczenie stronie odpisu zaskarżonego postanowienia z dnia 6 czerwca 2008 r. uważa się za dokonane z dniem 2 lipca 2008 r. (ostatniego dnia terminu drugiej awizacji przesyłki). Zatem termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upłynął W.T. w dniu 9 lipca 2008 r., co oznacza, że jego zażalenie z dnia 31 lipca 2008 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu wskazanego art. 194 § 2 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.