I SA/Wa 38/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.) Sędziowie: WSA Bożena Marciniak WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M. C. i T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] znak : [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpoznaniu zażalenia M. C. oraz T. W. na postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] znak: [...], sprostowane postanowieniem z dnia [...], opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] ha, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż pismem z dnia [...] znak: [...] Burmistrz Miasta [...] zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] z obrębu [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...], położonej w M. przy ul. [..]. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...], sprostowanym postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta [...] pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] ha. Na powyższe postanowienie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z zachowaniem ustawowego terminu, wniosła Pani M. C. oraz Pan T. W. podnosząc, iż zatwierdzenie podziału nieruchomości powoduje wydzielenie działki nr [...] o pow. [...] ha, która to działka pozbawiona jest wszelkich możliwości zagospodarowania, a ponadto decyzja nie uwzględnia interesu prawnego właścicieli nieruchomości. Rozpoznając powyższą sprawę organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 1 - 3 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Zgodność ta dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta (art. 93 ust. 4 tej ustawy), na podstawie wstępnego projektu podziału nieruchomości sporządzonego zgodnie z wymogami określonymi w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663 ze zm.). Postępowanie opiniodawcze, o którym mowa wyżej sprowadza się więc do porównania wstępnego projektu podziału nieruchomości z częścią tekstową i graficzną planu zagospodarowania przestrzennego, a następnie oceny, czy projekt ten odpowiada przeznaczeniu nieruchomości określonemu w planie i czy wydzielone w wyniku podziału działki gruntu po zakończeniu postępowania podziałowego będą nadawały się do zagospodarowania zgodnie z przeznaczeniem nieruchomości w planie miejscowym. W warunkach niniejszej sprawy Burmistrz Miasta [...] dokonał oceny projektowanego podziału nieruchomości z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Osiedla [...]" zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] (Dz.Urz. Woj. Maz. z dnia 18 lutego 1997 r. Nr 7, poz. 23). Z załączonego do akt sprawy wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z tekstu planu wynika, iż działka nr [...] z obrębu [...] położona jest na terenach oznaczonych symbolami: A-11 MN1 - teren istniejącej i projektowanej zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej oraz zabudowy gospodarczej; L - ulica [...] - ulica lokalna zapewniająca powiązanie zewnętrzne układu komunikacyjnego; ul. [...] - projektowana ulica zapewniająca powiązanie układu obsługującego obszar zabudowy z układem zewnętrznym. W związku z powyższym zaskarżonym postanowieniem Burmistrz Miasta [...] pozytywnie zaopiniował projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, z obrębu [...] na działki nr [...] o pow. [...] ha (pod drogę gminną L - ul.[...]), nr [...] o pow. [...] ha, nr [....] o pow. [...] ha (pod drogę gminną - ul.[...]), nr [....] o pow. [...] ha (pod zabudowę mieszkaniową). W ocenie organu odwoławczego projektowany podział nieruchomości jest zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a tym samym zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Podzielił w tym zakresie w całości stanowisko organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów zażalenia w kwestii ustalenia innego przebiegu drogi, jak również wydzielenia działki nr [...], niespełniającej normatywu budowlanego, Samorządowe Kolegium odwoławcze wyjaśniło, iż wszelkie uwagi w tym zakresie mogły być zgłaszane na etapie opracowywania i zatwierdzania przez właściwe organy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotem postanowienia opiniującego jest ocena zgodności zamierzonego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, tj. ocena tego, czy proponowane do wydzielenia działki gruntu spełnią planistyczne wymogi dopuszczalności ich zagospodarowania na cele określone w planie miejscowym. Skargę na to postanowienie złożyli M. C. i T. W. W skardze podnieśli, że ich uwagi dotyczące wadliwości projektowanego podziału nieruchomości były wielokrotnie zgłaszane na etapie opracowywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Proponowali inny przebieg projektowanej drogi, w projekcie oznaczonej jako działka nr [...], a także usunięcie projektowanej przepompowni z działki nr [...] (obręb [...]). Jednakże żadne ze zgłaszanych wniosków nie były wzięte pod uwagę. Wręcz przeciwnie, w wyniku projektowanego, a później zatwierdzonego Uchwałą nr [...] w dniu [...] planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...], otrzymali po jednej stronie ulicy [...] - działka nr [...]- projektowaną drogę dz. Nr [...] i bezużyteczną działkę Nr [...], po drugiej stronie ulicy [...], na dz. Nr [...] przepompownię. Podkreślili, że projekt planu zagospodarowania przestrzennego osiedla [...], ani projekt podziału nieruchomości nie był nigdy z nimi konsultowany, w sposób, który uwzględniałby ich interes prawny. W wyniku zaopiniowanego pozytywnie przez Burmistrza Miasta [...] podziału nieruchomości otrzymują działkę nr [...] o powierzchni [...] ha. Działka ta zostanie oddzielona projektowaną drogą, w projekcie oznaczoną jako działka nr [...], od reszty nieruchomości. Powierzchnia działki nie spełnia norm budowlanych obowiązujących na terenie [...], pozostaje poza ich gruntem, po drugiej stronie projektowanej drogi. Nie będą mieli możliwości wykorzystania tej działki zgodnie z jej pierwotnym przeznaczeniem. W wyniku zaopiniowanego pozytywnie przez Burmistrza Miasta [...] projektu podziału nieruchomości i utrzymaniu tegoż postanowienia w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego otrzymają bezużyteczną działkę nr [...] pozbawioną wszelkich możliwości jej zagospodarowania. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej ( § 1), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Zakres tej kontroli wyznacza z kolei przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowiąc, że sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżone postanowienie w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził, aby przy jego wydawaniu doszło do naruszenia prawa. Okoliczności podniesione przez skarżących nie dają podstawy do kwestionowania zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), dalej w skrócie - u.g.n., zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię tę wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu. Postanowienia podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 u.g.n. są częścią (etapem) postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości. Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 16 marca 2012 r., I OSK 507/11: "Treść art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n. definiuje materialnoprawną przesłankę dopuszczalności geodezyjnego podziału nieruchomości - tj. zgodność projektu podziału z planem miejscowym. Przy tym zgodnie z art. 93 ust. 2 u.g.n. zgodność projektu podziału z planem dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. W świetle tak jednoznacznej treści tego przepisu, badanie możliwości zagospodarowania dotyczy tylko wydzielanych działek. Brak jest podstaw aby wymagać badania możliwości zagospodarowania nieruchomości sąsiednich. Sprawa administracyjna o podział nieruchomości jest ograniczona przestrzennie do dzielonej nieruchomości. Ocenie podlega tylko dopuszczalność podziału w świetle regulacji planu miejscowego, względnie w przypadku braku planu w świetle przesłanek określonych w art. 94 u.g.n. Ocena ta jest dokonywana w odniesieniu do dzielonej nieruchomości. (...)" W analizowanej sprawie proponowany projekt podziału jest zgodny z uchwałą Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] (Dz.Urz. Woj. Maz. z dnia 18 lutego 1997 r. Nr 7, poz. 23). Z wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z tekstu planu wynika, iż działka nr [...] z obrębu [...] położona jest na terenach oznaczonych symbolami: A-11 MN1 - teren istniejącej i projektowanej zabudowy jednorodzinnej wolnostojącej oraz zabudowy gospodarczej; L - ulica [...] - ulica lokalna zapewniająca powiązanie zewnętrzne układu komunikacyjnego; ul. [...] - projektowana ulica zapewniająca powiązanie układu obsługującego obszar zabudowy z układem zewnętrznym. Opiniowany przez Burmistrza Miasta [...] projekt podziału działki nr [...] odpowiada wprost zapisom obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wynika to z porównania mapy wstępnego podziału nieruchomości i części graficznej miejscowego planu. Podnoszone przez Skarżących okoliczności dotyczące braku możliwości gospodarczego wykorzystania działek winny być zgłaszane i oceniane na etapie uchwalania planu. Trudno z tego powodu kwestionować zgodność proponowanego podziału z ustaleniami planu skoro taki podział nieruchomości wprost przewidywały zapisy miejscowego planu. Z planu tego wynika między innymi, że projektowana działka nr [...] nie znajduje się na terenie przewidzianym pod zabudowę. Należy jeszcze raz w tym miejscu podkreślić, że w wydanym na podstawie art. 93 ust. 5 ustawy rozstrzygnięciu organ administracji orzeka o zgodności wstępnego projektu podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie jest władny do rozpoznania podnoszonych w skardze zarzutów dotyczących innych aspektów planowanego podziału. Jedynym zatem warunkiem pozytywnego zaopiniowania przez organ wstępnego projektu podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tylko na marginesie sprawy Sąd pragnie wyjaśnić, że uwzględnienie zarzutów Skarżących mogło by ewentualnie nastąpić po zmianie miejscowego planu. Mając na względzie powyższe, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji wyroku.