I SA/Wa 381/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 odrzucające ich skargę kasacyjną w sprawie ze skargi E. L., J. L. i J. L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 381/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną E. L., J. L. i J. L. – jako wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – od postanowienia Sądu z dnia 29 kwietnia 2008 r. odrzucającego skargę J. L. i J. L. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. Powyższe postanowienie z dnia 27 maja 2008 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczone zostało skarżącym w dniu 3 czerwca 2008 r. Na przedmiotowe postanowienie, pismem z dnia 7 czerwca 2008 r. E. L., J. L. i J. L. wnieśli zażalenie osobiście przez nich sporządzone, nadane listem poleconym w dniu 9 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z treści przepisu art. 194 § 4 tej ustawy wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być bezwzględnie sporządzone przez podmiot mający status profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów. O powyższym obowiązku skarżący zostali jednoznacznie pouczeni w punkcie 5 pism Sądu z dnia 29 maja 2008 r., przy których doręczono im odpis postanowienia z dnia 27 maja 2008 r. wraz z uzasadnieniem (karty 467, 469 i 471 akt sądowych). Mimo tego, skarżący obowiązku tego nie dopełnili i wnieśli zażalenie osobiście przez nich sporządzone. Zgodnie z dyspozycją art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z naruszeniem art. 194 § 4 powołanej ustawy, wobec czego jest niedopuszczalne i obliguje Sąd do jego odrzucenia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.