I SA/Wa 381/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1991 r., nr [...] przekazującej na wniosek Gminy J. nieodpłatnie własność nieruchomości położonej w J., oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej J., obr. ew. J., działka gruntu w ewidencji leśnej jako część oddziału leśnego [...] – w części dotyczącej działki nr [...] (wyodrębnionej z działki nr [...]). W dniu 14 lutego 2011 r. Gmina J. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że działka nr [...], po jej skomunalizowaniu stanowiła przedmiot obrotu cywilnoprawnego. W związku z powyższym trudno przewidzieć, jakie skutki dla zawartych skutecznie umów wywoła unieważnienie tej decyzji, która nadawała prawa właścicielskie Gminie, a tym samym legitymację do swobodnego dysponowania nią. Skarżąca wskazała, że ze względu na upływ czasu i zmiany właścicieli nieruchomości, skutki te będą trudne do odwrócenia, bowiem mogą polegać na próbie podważania zawartych w formie aktu notarialnego umów cywilnoprawnych. W tej sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo narażenia Gminy J. na roszczenia ze strony jej kontrahentów, których zaspokojenie może doprowadzić do znacznego uszczuplenia majątku gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a"), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie stwierdzić należy, że zgłoszone przez stronę argumenty nie dają podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt administracyjnych sprawy faktycznie wynika, że działka [...] stała się przedmiotem obrotu cywilnoprawnego. Umową z dnia [...] października 1992 r. Gmina zbyła bowiem przedmiotową nieruchomości na rzecz osób trzecich, jednakże na skutek umowy zamiany z dnia [...] marca 1993 r., zawartej pomiędzy tymi samymi stronami, wróciła ona z powrotem na własność Gminy J. Działka nr [...] popozostała zatem w posiadaniu Gminy J., a tym samym strony, które zawierały z Gminą wskazane umowy nie mają do niej żadnych praw. W związku z tym, Sąd uznał, że skarżąca, tym bardziej, że jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała ażeby zaskarżona decyzja stwarzała bezpośrednie zagrożenie szkodą dla jej prawa jako dotychczasowego właściciela działki nr [...]. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.