I SA/Wa 383/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Asesora WSA Przemysława Żmicha z dnia 25 września 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia. W dniu 22 grudnia 2008 r. adwokat V. A. pełnomocnik W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia W. K. na zarządzenie Przewodniczącego Asesora WSA P. Ż. z dnia 25 września 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku W. K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podał, że w dniu 15 grudnia 2008 r. otrzymał odpis postanowienia Sądu o odrzuceniu zażalenia W. K. na zarządzenie z dnia 25 września 2008 r. Adwokat V. A. wskazała, że reprezentuje stronę z urzędu, a jej kontakt z mocodawcą jest ograniczony i odbywa się drogą listową. Podniosła, że, mimo jej próśb mocodawca nie kontaktował się z pełnomocnikiem w żaden sposób i nie przybył do kancelarii. Pełnomocnik oświadczył, że zarządzenie z dnia 25 września 2008 r. otrzymał w dniu 7 października 2008 r. zaś w dniu 10 października 2008 r. pismo to przesłał skarżącemu z prośbą o kontakt aby ustalić tok dalszych działań pełnomocnika. Z uwagi na brak kontaktu z mocodawcą przedmiotowe zarządzenie nie zostało zaskarżone. Adwokat V. A. zauważyła, że o zaskarżeniu przez skarżącego przedmiotowego zarządzenia dowiedziała się dopiero z uzasadnienia postanowienia Sądu z dnia 5 grudnia 2008 r. Mimo, że zażalenie zostało złożone z uchybieniem terminu pełnomocnikowi nie jest znana wola mocodawcy w tym zakresie. W piśmie z dnia 12 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżącego uprawdopodobniła okoliczności przesłania W. K. za pośrednictwem poczty odpisu zarządzenia wraz z prośbą o wskazanie kierunku dalszych działań pełnomocnika. W uzasadnieniu podniosła, że skarżący nie znając przepisów procedury sądowej bez uzgodnienia z pełnomocnikiem wniósł zażalenie, gdy tylko dowiedział się o negatywnym załatwieniu jego wniosku o wyłączenie sędziów. Charakter sprawy świadczy zaś, o tym, że skarżący może nie mieć środków finansowych na bezpośrednie kontaktowanie się z pełnomocnikiem, a dotychczas brak kontaktu z mocodawcą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony przez stronę termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dokonana czynność, dla której określony był termin; 4) w piśmie tym strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia spełnia ustawowe przesłanki, skoro w aktach sprawy znajduje się zażalenie W. K., wniosek o przywrócenie terminu złożono z zachowaniem terminu 7 – dniowego i pełnomocnik strony uprawdopodobnił brak winy strony we wniesieniu zażalenia z uchybieniem terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniesienie zażalenia po upływie terminu spowodowane było brakiem bezpośredniego kontaktu mocodawcy i pełnomocnika przebywających w różnych miejscowościach. Uchybienie terminu było niezawinione z dwóch powodów. Po pierwsze, pełnomocnik strony nie znał stanowiska mocodawcy w zakresie wniosku o wyłączenie sędziów i nie mógł inaczej, aniżeli drogą pocztową, uzyskać stanowiska skarżącego, co do zaskarżenia zarządzenia oraz informacji dotyczącej przyczyn nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów, niezbędnej do sporządzenia uzasadnienia środka zaskarżenia. Po drugie, strona mogła wnieść zażalenie, ale dopiero po otrzymaniu od pełnomocnika drogą listową odpisu zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, co też uczyniła. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.