I SA/Wa 383/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. i P. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić M. L. i P. T. solidarnie wpis sądowy w wysokości 100 (sto) złotych. W dniu 2 marca 2009 r. w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożono skargę podpisaną przez M. L. i P. T. (data na prezentacie z adnotacją "osobiście") na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I, przedmiotową skargę, na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przesłano w dniu 4 marca 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k- 30 akt sądowych) właściwemu organowi - Wojewodzie [...]. Jak wynika zaś ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 29 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Badając przesłanki formalne dopuszczalności przedmiotowej skargi, Sąd stwierdził, że została ona złożona z uchybieniem terminu wynikającego z wyżej cytowanych przepisów. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że skarżący odebrali zaskarżone postanowienie w dniu 29 stycznia 2009 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 marca 2009 r. (art. 83 § 2 ppsa). Skarżący natomiast, choć złożyli przedmiotową skargę osobiście w ostatnim dniu ustawowego terminu, to jednak, wbrew pouczeniu zawartemu z zaskarżonym postanowieniu, została złożona w Biurze Podawczym tutejszego Sądu. W konsekwencji, wobec niezastosowania się skarżących do obowiązku wynikającego z art. 54 § 1 powołanej ustawy, niezwłocznie po otrzymaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 4 marca 2009 r. przesłał skargę do właściwego organu - Wojewody [...]. W tym miejscu podnieść należy, iż z dniem 1 stycznia 2006 r. (na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zmianie uległa sytuacja dotycząca wnoszenia skarg bezpośrednio do sądu, z pominięciem organu administracji. Od tej daty, wniesienie skargi bezpośrednio do sądu skutkuje tym, że sąd obowiązany jest przekazać ją do właściwego organu administracji publicznej, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym (data stempla pocztowego) (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 575/09, niepubl.) Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, przyjąć należy, że dniem wniesienia skargi do Sądu jest dzień 4 marca 2009 r., tj. dzień przesłania tejże skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Wojewody [...]. Zatem zestawiając datę odebrania zaskarżonego postanowienia (29 stycznia 2009 r.) z datą przesłania skargi do organu (4 marca 2009 r.), Sąd stwierdził, że skarga została złożona po terminie. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 202 § 2 powołanej ustawy.