I SA/Wa 383/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 19 lutego 2015 r. Gmina Miasta [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1991 r., nr [...], stwierdzającej nabycie przez gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej [...] obrębie [...], działka nr [...], uregulowanej w księdze wieczystej [...],[...], opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...], stanowiącej integralną część powyższej decyzji. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia gminie znacznej szkody poprzez pozbawienie jej własności nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją. Strona skarżąca podała, że decyzja ta może stanowić podstawę dla żądań uczestnika postępowania o wydanie nieruchomości i ujawnienia praw własności w księdze wieczystej. Ponadto może spowodować trudne do odwrócenia skutki polegające na podstawie przyznaniu i zapłaceniu uczestnikowi postępowania- K.O. odszkodowania za działkę nr [...], pow. [...] ha, a także związane z ewentualnym zbyciem pozostałych działek powstałych po podziale działki nr [...]. Zarówno w przypadku zapłaty odszkodowania, jak i rozporządzeniu przez uczestnika postępowania pozostałą częścią nieruchomości, powstaną trudno do odwrócenia skutki. Wskazano również, że Wojewoda [...] prowadzący postępowania w sprawie wypłaty odszkodowania na grunty przejęte pod budowę drogi wstrzymał się z rozstrzygnięciem do czasu zakończenia niniejszej sprawy. W przypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przy orzekaniu odszkodowania organ będzie musiał brać pod uwagę stan prawny nieruchomości powstały na skutek wydania tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Stosownie do treści art. 61 § 6 Ppsa wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Powołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja strony skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Minister Administracji i Cyfryzacji zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1991 r., nr [...], stwierdzającej nabycie przez gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności opisanej wyżej nieruchomości. Wprawdzie decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, jednak nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku wydania takiego aktu. W realiach przedmiotowej sprawy decyzją z dnia [...] października 1991 r. stwierdzono nabycie przez gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości. Zatem trzeba mieć na względzie, że decyzja stwierdzająca nieważność ww. decyzji z dnia [...] października 1991 r. spowoduje zmianę stosunków prawnorzeczowych. Istnieje zatem niebezpieczeństwo obrotu prawnego opisaną nieruchomością, a co za tym idzie możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków oraz wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślenia wymaga, iż wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, postanowił jak w sentencji.