I SA/Wa 384/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. nr [...], odmówiło I. P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Prezydent [...] decyzją z [...] października 2016. r. nr [...] ustalił opłatę adiacencką dla I. P. w związku ze wzrostem wartości nieruchomości wskazanej w decyzji na skutek jej podziału. Decyzja ta została przesłana na adres strony w dniu 31 października 2016 r. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłki z decyzją w dniu 17 listopada 2016 r. Urząd Pocztowy zwrócił przesyłkę do nadawcy wobec niepodjęcia jej przez adresata. Na kopercie zawierającej przesyłkę znajdują się wszystkie wymagane prawem adnotacje o awizowaniu przesyłki. Wobec tego organ uznał, że w dniu 16 listopada 2016 r. doszło zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. do doręczenia zastępczego decyzji organu I instancji i od tego dnia biegł czternastodniowy termin do wniesienia odwołania. Odwołanie zostało wniesione 21 grudnia 2016 r. organ stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, i że również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został wniesiony z uchybieniem terminu o jakim mowa w art. 58 § 2 k.p.a. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. I. P. zarzuciła naruszenie art. 7, 44, 58 § 1 i § 2 k.p.a. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, alternatywnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Aby doręczenie zastępcze przesyłki mogło być uznane za skuteczne muszą być spełnione kumulatywnie przesłanki określone w art. 44 k.p.a. Organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podał, że na kopercie zawierającej przesyłkę znajdują się wszystkie wymagane prawem adnotacje o awizowaniu przesyłki. Natomiast oględziny koperty dotyczącej przedmiotowej przesyłki, a znajdującej się na k. 150 akt wskazują wprost, że brak jest wskazania przez doręczyciela miejsca pozostawienia tzw. awiza. Na kopercie są adnotacje o dwukrotnym awizowaniu wraz z datami w jakich te czynności miały miejsce, jest adnotacja o niepodjęciu przesyłki w terminie i o jej zwrocie do adresata wraz ze wskazaniem daty, zaś na odwrocie koperty znajduje się adnotacja o awizowaniu w związku z zamkniętym mieszkaniem opatrzona datą i podpisem. Natomiast doręczyciel nie wskazał miejsca pozostawienia awiza. Nie można więc stwierdzić czy w ogóle takie awizo zostało pozostawione i czy zostało ono pozostawione w miejscu o jakim stanowi art. 44 § 2 k.p.a i czy z zachowaniem wskazanej w tym przepisie kolejności miejsc, w których ma być umieszczone to zawiadomienie. Ten brak prowadzi do uznania, że doręczenie zastępcze, na które powołuje się organ jest bezskuteczne. Tym samym bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczął się w dniu 17 listopada 2016 r. gdyż nie można uznać, że tego dnia doszło do skutecznego doręczenia decyzji stronie. Decyzja Prezydenta [...] z [...] października 2016 r. została odebrana osobiście przez skarżącą w dniu 14 grudnia 2016 r. o czym świadczy własnoręczne pokwitowanie przez nią odbioru na oryginale decyzji. Zatem od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania o jakim stanowi art. 129 § 2 k.p.a. i upłynął 28 grudnia 2016 r. Strona wniosła odwołanie 21 grudnia 2016 r. co świadczy o tym, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania jak i do odmowy przywrócenia tego terminu gdyż termin został dochowany. Zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 44 k.p.a., 59 § 2 k.p.a. i 134 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy co uzasadnia jego uchylenie. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 119 pkt 3 i 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.