I SA/Wa 386/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Monika Nowicka Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2009 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] stycznia 2009 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Gminy Miejskiej L., utrzymał w mocy postanowienie Starosty L. z [...] października 2008 r., [...], w którym odmówiono zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za zajęcie części nieruchomość pod drogę publiczną – ulicę [...] w L. Skargę na postanowienie Wojewody [...] wniosła Gmina L. zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez uznanie, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją i przepisami ustaw art. 73 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) oraz § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) nie są zagadnieniem wstępnym w rozpatrywanych sprawach i że przepis art. 145 lit. a k.p.a. wyłącza możliwość zawieszenia postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podnosząc te zarzuty skarżąca Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] i wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 25 maja 2009 r. skarżący cofnął przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, a jedynie wyjątkowo możliwie jest uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, jeżeli taka czynność zmierzałaby do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Wobec powyższego i mając na uwadze stan sprawy administracyjnej, zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron postępowania, Sąd stwierdził, iż nie zachodzą okoliczności wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.