I SA/Wa 392/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] P. C. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1480/16 wydanym w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] P. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 73,80 (siedemdziesiąt trzy 80/100) złote, w tym tytułem opłaty kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 13,80 (trzynaście 80/100) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 392/17, odrzucił skargę A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1480/16. W dniu 17 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 17 lipca 2017 r. pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "ppsa", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1 (art. 250 § 2 ppsa). Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), dalej jako: "rozporządzenie", które weszło w życie w dniu 2 listopada 2016 r. Stosownie do § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 240 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia). Wskazać należy, że [...] P. C. działając jako pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zarówno w niniejszej sprawie, jak również w sprawie o sygn.: I SA/Wa 390/17, I SA/Wa 394/17. W sprawach tych występuje analogiczny stan faktyczny i prawny. Sprawy te zakończyły się postanowieniem o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego. Porównanie sporządzonych opinii wskazuje, że mają one jednakową treść, różnią się one jedynie datami dziennymi i sygnaturami akt. W takiej sytuacji nakład pracy pełnomocnika w niemal tożsamych sprawach był bez wątpienia znacząco mniejszy, niż gdyby każda z tych spraw dotyczyła odrębnego przedmiotu. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności przemawiają za dokonaniem miarkowania wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu. W oparciu o powyższe przepisy, uwzględniając nakład pracy pełnomocnika, Sąd uznał za zasadne obniżenie należnego mu wynagrodzenia o 50% z 120 zł do 60 zł. Wynagrodzenie to powiększone o 23% stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 13,80 zł, łącznie stanowi kwotę 73,80 zł Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 250 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.