I SA/Wa 395/15

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego lub stałego postanawia : przyznać L. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 marca 2015 r. (data stempla biura podawczego) wpłynęła skarga L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. sygn. akt [...] wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 19 marca 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 26 marca 2015 r. skarżący stawił się w Sądzie i podpisał wiosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. wezwano skarżącego do prawidłowego wypełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie pkt 4 formularza tj. zakreślenie o jaki rodzaj pomocy wnioskodawca wnosi (w nadesłanym formularzu wnioskodawca nie zakreślił o co wnosi do Sądu). Zakreślono termin 7- dniowy na wykonanie niniejszego zarządzenia pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ww. ustawy). W celu prawidłowego wypełnienia wniosku przesłano wnioskodawcy formularz wniosku PPF. W dniu 28 kwietnia 2015 r. w Sądzie stawił się skarżący i wypełnił pkt 4 formularza poprzez zakreślenie, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania są świadczenia z pomocy społecznej. Poza mieszkaniem [...] o powierzchni [...] m² wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej – jest osobą niepełnosprawną i bezrobotną bez prawa do zasiłku. Oświadczył, że nie uzyskuje żadnego dochodu. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje : Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Sytuacja majątkowa skarżącego, będącego osobą niepełnosprawną i utrzymującego się z pomocy otrzymywanej z ośrodka pomocy społecznej jest niewątpliwie trudna. Uznano zatem, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku we własnym utrzymaniu koniecznym. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.