I SA/Wa 398/08

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia przyznać J. Z. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą J. Z. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy J. Z. ujawnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, zajmuje pomieszczenie w budynku gospodarczym o powierzchni 33 m2. W uzasadnieniu złożonego wniosku dodał, że leczy się w poradni [...]. Dodać należy, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż wnioskodawca korzysta ze świadczeń przyznanych w ramach pomocy społecznej. Z aktualizacji wywiadu z dnia 11 grudnia 2007 r. wynika, że stronie przyznano zasiłek celowy w kwocie [...] zł z przeznaczeniem na częściowe sfinalizowanie zakupu opału, oraz zasiłek celowy na pokrycie zakupu leków w kwocie [...] zł. Z dokumentacji tam zgromadzonej wynika również, że wnioskodawca jest w wieku aktywności zawodowej, nie pracuje, jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny, bez prawa do zasiłku. Z uwagi na problemy zdrowotne stara się o rentę. Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc J. Z. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego też nie rozpoznawano w tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Mając na uwadze fakt, iż jedynym dochodem J. Z. są świadczenia przyznawane ze środków opieki społecznej, stwierdzić należało, że spełnia on przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie – to jest zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Nie ulega wątpliwości, że tego rodzaju sytuacja majątkowa nie pozwala na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.