I SA/Wa 399/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania M. S., postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] odmówiło przywrócenia M. S. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...]z dnia [...] października 2015 r., nr [...] odmawiającej przyznania M. S. pomocy finansowej w sierpniu 2015 r.. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r. została doręczona M. S. w dniu 13 listopada 2015 r. Termin 14 - dniowy na wniesienie odwołania (art. 129 § 2 Kpa) upłynął natomiast w dniu 27 października 2015 r. W dniu [...] grudnia 2015 r. M. S. złożył odwołanie od powyższej decyzji. W odwołaniu zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że tekst przesłanej decyzji odwołujący się zmuszony był przechowywać poza mieszkaniem, ze względu na nieustające kradzieże z jego mieszkania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zauważyło, że zgodnie z art. 58 § 1 i 2 Kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ odwoławczy zaznaczył, że osoba wnioskująca o przywrócenie terminu powinna uprawdopodobnić brak swojej winy w uchybieniu terminu i swoją staranność, a także to że przeszkoda na którą się powołuje była od niej niezależna i istniała do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Kolegium podało, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zdaniem Kolegium, podawana we wniosku przyczyna uchybienia terminu, tj. konieczność przechowywania decyzji poza miejscem zamieszkania nie uzasadnia przywrócenia terminu. Z akt sprawy wynika, że skarżący decyzję odebrał osobiście. Zatem mógł zapoznać się z jej treścią niezwłocznie i po jej odbiorze sporządzić odwołanie. Z treści wniosku nie wynika, aby dostęp do tekstu decyzji był niemożliwy w okresie biegu terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego organ odwoławczy uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania bez swojej winy. Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], że w niniejszej sprawie były podstawy do odmowy przywrócenia M. S. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...], w oparciu o przepisy art. 58 § 1 w związku z art. 59 § 2 Kpa. Z akt sprawy wynika bowiem, że decyzję pierwszoinstancyjną skarżący odebrał w dniu 13 listopada 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), zaś dopiero 3 grudnia 2015 r. złożył osobiście wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 27 listopada 2013 r. Sąd zwraca uwagę, że w ugruntowanym już orzecznictwie sądowym wskazuje się, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego należy zaliczyć np.: przerwę w komunikacji, powódź, pożar czy nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Zatem dopiero nagłe, niedające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, iż tylko w sytuacji, gdy strona dołożyła wszelkiej staranności i dbałości o swoje interesy, a niedopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody - w danych warunkach - nie do przezwyciężenia można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Jak trafnie podniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazywany przez M. S. fakt przechowywania egzemplarza decyzji poza mieszkaniem, z uwagi na dokonywane kradzieże dokumentów z jego mieszkania, nie był okolicznością wystarczającą dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Sam fakt obawy skarżącego o kradzież z jego mieszkania akurat tej konkretnej decyzji ma charakter subiektywny. Kwestia przechowywania egzemplarza decyzji poza miejscem zamieszkania była skarżącemu znana. To, że skarżący zwyczajnie zapomniał w odpowiednim czasie odebrać decyzję z miejsca jej przechowywania i sporządzić od niej odwołanie świadczy o jego winie w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Z argumentacji wniosku o przywrócenie terminu wynika, że skarżący zostawił decyzję w danym miejscu, ale nie kontrolował kiedy upływa termin 14 – dniowy do wniesienia odwołania. Tego rodzaju okoliczności nie stanowią obiektywnej, niezależnej od skarżącego przeszkody, nie dającej się przez niego usunąć. Wobec tego organ odwoławczy prawidłowo uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, czego wymagał przepis art. 58 § 1 Kpa. W tej sytuacji wniosek z dnia 3 grudnia 2015 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie mógł być uwzględniony. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji