I SA/Wa 401/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A.Z., M.R., A.C., M.Z., W.K., N.V., J.F., M.K. i E.P. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 84/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 4500 (cztery tysiące pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. po wydaniu wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 84/12 miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących A.Z., M.R., A.C., M.Z., W.K., N.V., J.F., M.K. i E.P. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A.Z., M.R., A.C., M.Z., W.K., N.V., J.F., M.K. i E.P., działając przez pełnomocnika radcę prawnego A.S., pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 84/12, mocą którego Sąd uwzględnił skargę wskazanych wyżej osób na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku spadkobierców M.C. z dnia 28 października 2010 r., o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] o powierzchni [...] m2 - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny, o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o zasądzenie kosztów postępowania według przepisów powołanej ustawy. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg postępowania podkreślając m.in., że orzeczeniami z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1849/12 oraz z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1073/13 Sąd wymierzał już organowi grzywnę w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r., odpowiednio w wysokości 3000 zł i 4000 zł. Mimo to stosowna decyzja nie została wydana. W dniu 29 listopada 2013 r. ponownie wezwano więc organ do wykonania wyroku, co jednak nie nastąpiło. W odpowiedzi na skargę Prezydent. W. wskazał, że pełnomocnik stron został poinformowany o tym, iż w związku z koniecznością zabezpieczenia środków pieniężnych przeznaczonych na realizację decyzji odszkodowawczej, nie było możliwe zakończenie sprawy w wyznaczonym przez Sąd terminie. Jednocześnie poinformowano o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie zaś z treścią art. 154 § 1 powołanej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl natomiast art. 154 § 2 tej ustawy Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 84/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku spadkobierców M.C. z dnia 28 października 2010 r., o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] o powierzchni [...] m2 - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Zaznaczyć trzeba, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 18 czerwca 2012 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 20 sierpnia 2012 r. Mimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu organ nie załatwił przedmiotowej sprawy. W tej sytuacji, w wyniku wniesionej skargi, wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1849/12 wymierzono Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 3000 zł w związku z niewykonaniem orzeczenia z dnia 19 kwietnia 2012 r. Kolejny wyrok w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem tego orzeczenia wydany został w dniu 25 września 2013 r. - wyrokiem o sygn. akt I SA/Wa 1073/13 Sąd wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 4000 zł. Pomimo powyższych orzeczeń wymierzających grzywnę Prezydent W. nie wydał stosownego rozstrzygnięcia. Do dnia 3 kwietnia 2014 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd kolejnej (trzeciej) skargi w przedmiocie wymierzenia wskazanemu organowi grzywny sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. Nie ulega zatem wątpliwości, że Prezydent W. pozostaje w bezczynności po wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo pełnomocnika skarżących z dnia 29 listopada 2013 r., którym wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. Oczywiste zatem jest, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 powołanej ustawy, grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013 r. i w drugim półroczu 2013 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3191,93 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r. terminu na załatwienie sprawy, a także mając na uwadze, że wcześniejszym wyrokami z dnia z dnia 21 listopada 2012 r. oraz z dnia 25 września 2013 r. wymierzono już Prezydentowi W. grzywnę (odpowiednio w wysokości 3000 zł i 4000 zł) w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r., Sąd uznał, że grzywna w wysokości 4500 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Zauważyć ponadto trzeba, że z analizy akt sprawy nie wynika, aby po wydaniu wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. Prezydent W., poza wystosowaniem pism informujących o kolejnych przewidywanych terminach załatwienia sprawy, podejmował jakiekolwiek czynności mające na celu zgromadzenie materiału dowodowego i wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Mimo dwóch kolejnych wyroków wymierzających grzywnę, sprawa wniosku o przyznanie odszkodowania nie została zakończona, a wyznaczony w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. termin został znacznie przekroczony. Zdaniem Sądu okoliczności powyższe przemawiają za stwierdzeniem, że prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania po wydaniu wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.