I SA/Wa 402/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] sprawy ze skargi Gminy Z. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] orzekającą o wpisaniu do rejestru zabytków części linii dawnej [...] na odcinku od [...] do ul. [...] w Z., Gmina Z., reprezentowana przez radcę prawnego A.K., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r. W uzasadnieniu Gmina wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci wpisania części linii dawnej [...] do rejestru zabytków w sytuacji, gdy skreślenie z rejestru jest możliwe tylko i wyłącznie w przypadkach określonych w ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą wykonalności decyzji ostatecznych wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jedynie w wyjątkowych sytuacjach, na wyraźny wniosek skarżącego, sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji, która w wyniku późniejszego uwzględnienia skargi zostanie uchylona lub zostanie stwierdzona jej nieważność. Przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie można utożsamiać jednak z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu/czynności jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku, a co za tym idzie – wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji spoczywa na stronie, która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić, jeżeli po analizie wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, przytoczona przez skarżącą argumentacja nie przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a to dlatego, że Gmina nie wykazała, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd. Twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci wpisania części linii dawnej [...] do rejestru zabytków w sytuacji, gdy skreślenie z rejestru jest możliwe tylko i wyłącznie w przypadkach określonych w ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, nie jest dostatecznym uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Zgodnie bowiem z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 14 maja 2004 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem – Dz. U. z 2004 r. Nr 124 poz. 1305 (aktu wykonawczego wydanego na podstawie art. 24 ust. 1 w/w ustawy z dnia 23 lipca 2003 r.) w przypadku, gdy postępowanie w sprawie wpisu do rejestru zostało umorzone na skutek uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji przez właściwy organ lub na podstawie orzeczenia sądu, dokonuje się skreślenia zabytku z rejestru poprzez odnotowanie w księdze w rubryce "skreślenie z rejestru". Wpis do rejestru zabytków nie jest zatem czynnością nieodwracalną lub trudną do odwrócenia. W związku z powyższym brak jest podstaw do zastosowania ochrony tymczasowej w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a.