I SA/Wa 405/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie NSA Cezary Pryca A WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego postanawia umorzyć postępowanie sądowe I SA/Wa 405/04 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...]lutego 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że z akt sprawy wynika, iż zainteresowany decyzją [...] Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe. Z wywiadu środowiskowego oraz oświadczenia rodziców i jego samego wynika, że zamieszkuje z rodzicami i jest na ich utrzymaniu . Źródłem dochodu rodziny jest renta zainteresowanego w wysokości [...] zl, emerytura ojca w wysokości [...] zł oraz emerytura matki w wysokości [...] zł. Łączny dochód rodziny wynosi [...] zł i przekracza kryterium dochodowe wynoszące dla rodziny zainteresowanego 1.006,00 zl. Decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. odmówił pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego wyrównawczego. W dniu 10 marca 2004 r. P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, podniósł że rozstrzygniecie jest dla niego krzywdzące, bowiem u rodziców przebywa tylko czasami, ale jest to związane z jego bezpieczeństwem jako osoby chorej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoje argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje W dniu 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. 64/04,poz. 593 ze zm.) . Z treści art. 160 wskazanej wyżej ustawy o pomocy społecznej wynika jednoznacznie, że z chwilą wejścia jej w życie traci moc ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. – o pomocy społecznej ( Dz. U. 64/98, poz. 414 ze zm.). Jednocześnie przepis art. 149 ust. 1 z dnia 12 marca 2004 r. – o pomocy społecznej stanowi, że z dniem wejścia w życie ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. – o pomocy społecznej, z wyjątkiem decyzji określonych w ust. 2 i 3 oraz art. 152 ust. 3 i art. 154 ust. 8 ustawy. A akt sprawy wynika jednoznacznie, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lutego 2004 r. wydana została w oparciu o przepisy z 29 listopada 1990 r. – o pomocy społecznej. Zgodnie z treścią powołanego przepisu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. – o pomocy społecznej z dniem 1 maja 2004 r. zaskarżona decyzja wygasła. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 12700 orzekł jak w sentencji.