I SA/Wa 41/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. C. o ukaranie grzywną Naczelnego Rzecznika[...] Naczelnej Izby [...] w W. za nieprzesłanie do sądu administracyjnego jego skargi na postanowienie Naczelnego Rzecznika [...] Naczelnej Izby [...] w W. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] wydanego w przedmiocie umorzenia postępowania wyjaśniającego postanawia odrzucić wniosek. A. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o ukaranie grzywną Naczelnego Rzecznika [...] Naczelnej Izby [...] w W. za odmowę przekazania do tegoż sądu jego skargi z dnia 28 października 2004 r. na postanowienie Naczelnego Rzecznika [...] w W. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Okręgowego Rzecznika [...] w L. z dnia [...] marca 2004 r. o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione wcześniej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz bezczynność organów. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Tylko i wyłącznie w tych przypadkach Sąd jest właściwy do rozpoznania skarg na akty i czynności z zakresu administracji publicznej, podejmowane w sprawach indywidualnych. Badając treść wskazanych przez A. C. postanowień zauważyć należy, że sprawa dotyczy odpowiedzialności zawodowej lekarzy, która to materia regulowana została przez przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 1989 r. nr 30, poz. 158 ze zm.) w tym art. 41 do 57 tej ustawy oraz odpowiednie przepisy wykonawcze, w tym rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w sprawie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy (Dz. U. z 1990, nr 69, poz. 406 ze zm.). Stosownie do § 26 pkt 4 cytowanego rozporządzenia na postanowienie Naczelnego Rzecznika o umorzeniu postępowania wyjaśniającego pokrzywdzonemu przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Lekarskiego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że A. C. nie służy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie Naczelnego Rzecznika [...] w W. utrzymujące w mocy postanowienie Okręgowego Rzecznika [...] w L. o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, a tym samym nie ma on legitymacji do złożenia wniosku o ukaranie grzywną Naczelnego Rzecznika [...] za nie przesłanie do sądu jego skargi. Skoro sprawa nie należy do kognicji sądów administracyjnych wniosek o ukaranie grzywną podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.