I SA/Wa 411/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędzia WSA Daniela Kozłowska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. G., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] orzekające o zwrocie podania W. K. (zwanego dalej skarżącym) w części dotyczącej kradzieży, odszkodowania za szkody wynikłe z bezprawia i matactwa. I. Stan faktyczny 1. Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. (sprostowanym postanowieniem z dnia [...] marca 2009r.) Burmistrz Gminy B. działając na podstawie art. 66 § 3 kpa zwrócił skarżącemu jego podanie z dnia 2 marca 2009r. w części dotyczącej kradzieży, odszkodowania za szkody wynikłe z bezprawia i matactwa. 2. W dniu 9 marca 2009 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. 3. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że sprawy odszkodowań należą do właściwości sądów powszechnych i z tego powodu nie mogły być przedmiotem rozpatrzenia przez Burmistrz Gminy B. Kolegium wskazało, że brak jest podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego odszkodowania i z tego względu zasadnie organ I instancji orzekł o zwrocie podania w trybie art. 66 § 3 kpa. 4. Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 5. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. II. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. 2. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 66 § 3 kpa. Zgodnie z jego treścią jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. 3. W ocenie Sądu organy administracyjne prawidłowo wskazały, że w przypadku podania skarżącego zachodzi okoliczność właściwości sądu powszechnego z uwagi na charakter odszkodowawczy żądań. Zgłoszone przez skarżącego żądania odszkodowawcze z tytułu kradzieży oraz szkód wynikłych "z bezprawia i matactwa" nie mogą zostać rozpoznane przez żaden organ administracji w drodze decyzji administracyjnej, gdyż jak zasadnie przyjęły to organy, nie ma przepisu prawa materialnego administracyjnego, który by je upoważniał do uwzględnienia, w drodze decyzji administracyjnej, roszczeń odszkodowawczych skarżącego. Sprawy te regulują przepisy kodeksu cywilnego, gdyż żądania skarżącego mają charakter cywilnoprawny, a te podlegają kognicji sądu powszechnego. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy znajduje uzasadnienie w art. 250 wymienionej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit.c i §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).