I SA/Wa 414/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędzia WSA Maria Tarnowska WSA Bogdan Wolski Protokolant Agnieszka Bieniewska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. G., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia W. K., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] o zwrocie podania W. K. z dnia [...] listopada 2009 r. w części dotyczącej odszkodowania w wysokości "[...]". Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że W. K. wniósł do Ośrodka Pomocy Społecznej w B. podanie, w którym w sześciu punktach domagał się przyznania pomocy na różne cele. W punkcie 6 tego pisma domagał się on "[...]" odszkodowania, przy czym ze względu na nieczytelny charakter pisma organ nie mógł stwierdzić, z jakiej przyczyny zgłosił to żądanie. W dniu [...] listopada 2009 r. W. K. swoje żądania podyktował do protokołu (pod którym się podpisał). W punkcie 6 protokołu zapisano żądanie dotyczące przyznania W. K. odszkodowania w wysokości "[...]". Na podstawie art. 66 § 3 kpa Burmistrz Gminy B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. zwrócił W. K. przedmiotowe podanie w części dotyczącej odszkodowania w wysokości "[...]" wyjaśniając, że takie żądanie nie może być rozpatrzone na drodze postępowania administracyjnego. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem W. K. wniósł zażalenie. Po jego rozpatrzeniu organ odwoławczy stwierdził, że nie może ono zostać uwzględnione. W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ wskazał na treść art. 66 § 3 kpa, zgodnie z którym, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Kolegium podniosło, że z całą pewnością wskazane żądanie W. K. nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym, gdyż przyznawanie odszkodowań nie leży w kompetencji organów administracji. Mając powyższe na uwadze, organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2009 r. uznając je za prawidłowe. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. K. W uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował zasadność wydanego rozstrzygnięcia i domagał się jego uchylenia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Uznał, iż zarzuty zawarte w skardze były już przedmiotem rozpatrywania w postępowaniu odwoławczym i nie wnoszą żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Zaskarżone postanowienie nie narusza bowiem prawa. W niniejszej sprawie poza dokonaną przez Sąd oceną wszystkich elementów wydanych postanowień pod względem ich zgodności z prawem, szczególna kontrola dotyczyła prawidłowości zastosowania przez Burmistrza Gminy B. trybu wynikającego z art. 66 § 3 kpa w związku z zarzutem skarżącego, że działanie organów orzekających w tym zakresie było błędne. Na wstępie zaznaczyć należy, że ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728, ze zm.) szczegółowo wylicza jakiego rodzaju potrzeby mogą być sfinansowane przez Państwo. Tym samym wnioski osoby ubiegającej się o taką pomoc, które zawierają żądania wykraczające poza katalog świadczeń przewidzianych w ustawie nie podlegają rozpoznaniu przez ośrodek pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń. Z treści punktu 6 podania W. K. z dnia [...] listopada 2009 r. sprecyzowanego punktem 6 protokołu z dnia [...] listopada 2009 r. wynika, że zawarł on w nim żądanie wypłacenia odszkodowania w wysokości [...] za [...], które to żądanie wykracza poza przedmiot regulowany przepisami powołanej ustawy o pomocy społecznej. Skoro zatem zgodnie z ustawą o pomocy społecznej Ośrodek Pomocy Społecznej w B. nie był właściwy do rozpoznania wyżej wymienionego żądania strony, Burmistrz Gminy B., co do tej części podania strony z dnia [...] listopada 2009 r., miał obowiązek zastosować tryb wynikający z treści art. 66 § 3 kpa i zwrócić w tej części podanie W. K. informując równocześnie, że żądanie to nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym. Oznacza to, że zarówno Burmistrz Gminy B., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przeprowadziły postępowanie wyjaśniające prawidłowo oraz zgodnie z zasadami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego (w tym zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 kpa). Słusznie przy tym organy te uznały, że żądanie skarżącego zgłoszone w punkcie 6 podania z dnia [...] listopada 2009 r. nie może być rozpoznane w trybie wynikającym z zapisów ustawy z dnia 21 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.