I SA/Wa 415/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Anna Falkiewicz-Kluj Protokolant referent stażysta Agnieszka Stefańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w N. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] grudnia 2018 r., nr [...] - po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia na Stowarzyszenie "[...]" kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z [...] lipca 2018 r. nałożył na Stowarzyszenie "[...]" karę pieniężną w wysokości [...] zł za prowadzenie bez zezwolenia Wojewody [...] placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym i osobom w podeszłym wieku mieszczącej się [...],[...][...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że [...] listopada 2017 r. do Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], wpłynęła informacja zgłoszona przez Z. J., pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] w [...], dotycząca prowadzonych oględzin na terenie byłego ośrodka wczasowego [...] "[...]" w [...]. Do informacji załączono plik dokumentów, wśród nich: protokół z okresowej kontroli przewodów i urządzeń kominowych w budynku będącym własnością "[...]" spółka z o.o. [...], postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej [...][...] w [...], protokół kontroli Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] w [...] oraz protokół ustaleń z czynności kontrolno - rozpoznawczych Komendy Miejskiej Państwowej [...][...] w [...]. Z załączonych dokumentów wynikało, że użytkowany budynek nie spełnia wymogów prawa budowlanego oraz ochrony przeciwpożarowej. W związku z tym inspektorzy ww. Wydziału Polityki Społecznej - działając na podstawie upoważnienia Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. oraz w oparciu o przepis art. 22 pkt 9a, art. 126 oraz art. 127 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U z 2017 r. poz. 1769 ze zm.), dalej jako "ustawa" - podjęli czynności kontrolne w Pensjonacie "[...]" prowadzonym przez "[...]" spółka z o.o. [...], których celem było stwierdzenie charakteru działalności placówki oraz trybu kierowania do niej mieszkańców tj. - czy kontrolowany podmiot nosi znamiona placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku bez wymaganego zezwolenia. Czynności kontrolne prowadzone były w następujących terminach: [...],[...] i [...] grudnia 2017 r. oraz [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] stycznia 2018 r. W toku prowadzonych czynności okazało się, że pod wskazanym adresem działalność prowadzi Stowarzyszenie "[...]", które zostało objęte kontrolą. Schronisko w [...] prowadzone przez Stowarzyszenie "[...]" jest zarejestrowane pod numerem [...] w rejestrze placówek tymczasowego schronienia prowadzonym przez Wojewodę [...]. Schronisko według rejestru powinno zapewniać usługi w zakresie schronienia dla [...] bezdomnych kobiet i [...] bezdomnych mężczyzn. Prezesem Stowarzyszenia "[...]" jest A. R., natomiast dyrektorem ww. Schroniska jest H. R.. Z uzyskanych od nich informacji wynika, że Stowarzyszenie "[...]" zleca obsługę Schroniska Spółce "[...]" spółka z o.o., która podzleca realizację części usług spółce "[...]", firmie "[...]" oraz firmie "[...]". Zespół kontrolerów podczas wykonywanych czynności ustalił, że pod wskazanym adresem funkcjonuje placówka świadcząca całodobową opiekę dla osób niepełnosprawnych, przewlekle chorych lub osób w podeszłym wieku, która działa bez wymaganego zezwolenia wojewody w tym zakresie. Zaś działalność Stowarzyszenia "[...]" w formie schroniska dla osób bezdomnych stanowi niewielki procent działań. Ponadto zespół kontrolerów ustalił szereg niepokojących faktów świadczących o zagrożeniu zdrowia i życia osób tam przebywających. W związku ze stwierdzonym zagrożeniem zdrowia i życia Wojewoda złożył w dniu [...] kwietnia 2018 r. zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej [...]. W dniu [...] maja 2018 r. Komenda Miejska Policji w [...] wszczęła dochodzenie o przestępstwo z art. 160 § 1 i 2 k.k., które nadzoruje Prokuratura Rejonowa [...], sygn. akt [...] [...] Zespół kontrolny ustalił także, że Stowarzyszenie "[...]" działa na podstawie Statutu, z którego treści wynika, iż posiada ono osobowość prawną i może zgodnie z zapisem zawartym w § 8 prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jego celów statutowych. Ponadto prowadzona działalność Stowarzyszenia jest odpłatna w ramach swojego przedmiotu działania. Cele statutowe Stowarzyszenia zawarte zostały w § 6 Statutu i związane są m.in. z: - działaniami zapobiegającymi marginalizacji i wykluczeniu społecznemu osób niepełnosprawnych oraz nieuleczalnie chorych z uwzględnieniem rehabilitacji zdrowotnej i zapewnieniem całodobowej opieki osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym oraz osobom w podeszłym wieku (§ 6 pkt 2), - prowadzeniem czasowego i całodobowego ośrodka wsparcia dla osób starszych niesamodzielnych i niepełnosprawnych (§ 6 pkt 13). Analizie poddano również regulamin Schroniska, który reguluje organizację pracy schroniska, zasady ponoszenia odpłatności, zasady przyjmowania osób oraz ich prawa i obowiązki. Stwierdzono, że zapisy zawarte w ww. dokumencie są niespójne, a niektóre zapisy zaprzeczają drugim. Odnosi się to do zapisu zawartego w § 3 pkt 6, który dotyczy pełnej odpłatności. Wynosi ona [...] zł dla osób wymagających całkowitej opieki osoby drugiej plus dodatkowo opłata za leki i pielucho-majtki. Natomiast zapis wynikający z § 9 pkt 2 regulaminu stanowi wprost, iż zabrania się przyjmowania osób chorych lub wypisywanych z placówek służby zdrowia bez świadectwa lekarskiego stwierdzającego zdolność do pobytu w Schronisku. Ustalono również, że w podmiocie kontrolowanym przebywają osoby, na następujących zasadach: 1. kierowane przez ośrodki pomocy społecznej na podstawie decyzji administracyjnych, na dzień [...] stycznia 2018 r. w placówce w [...]przebywały [...] osoby (zgodnie z oświadczeniem pracownika socjalnego), 2. na podstawie umów cywilno-prawnych. Trudno ustalić jednak rzeczywistą liczbę osób przebywających na powyższych zasadach, ponieważ zgodnie z oświadczeniem z [...] stycznia 2018 r. złożonym przez A. R. wynika, że w schronisku przebywa łącznie [...] osób, z czego [...] są to osoby chodzące, [...] osób porusza się na wózkach, [...] osób porusza się o kulach, natomiast [...] osób jest leżących. Inne oświadczenie zostało złożone przez A. R. w dniu podjęcia czynności kontrolnych - [...] grudnia 2017 r. - z którego wynika, że w schronisku jest [...] osób, z czego [...] osoby przebywają w szpitalu. Kontrolerzy w obecności pracownika socjalnego H. N. dokonali oględzin obiektu w [...], w których przebywają ww. osoby. Na tej podstawie sporządzona została tabela obrazująca liczbę osób przebywających w poszczególnych pokojach, ze wskazaniem formy pobytu oraz stanu zdrowia mieszkańców. Informacje w zakresie stanu zdrowia poszczególnych mieszkańców opisane zostały na podstawie obserwacji kontrolujących oraz udostępnionych dokumentów w tym zakresie (dokumenty w aktach sprawy). Podczas oględzin obiektu kontrolerzy ustalili, że mieszkańcy przebywający w Schronisku w [...] zajmują parter i piętro budynku. Na parterze znajduje się [...] pokoi, natomiast na piętrze jest ich [...]. Są to pokoje jedno, dwu, trzy i czteroosobowe. Z ww. wykazu (stan na [...] grudnia 2017 r.) wynika, iż na podstawie decyzji administracyjnych umieszczonych jest w kontrolowanym podmiocie [...] mieszkańców, natomiast na podstawie umów cywilnoprawnych [...] osób. Stan zdrowia większości mieszkańców wskazuje na konieczność zapewnienia im całodobowej opieki innych osób. Kontrolerzy skontrolowali 14 umów cywilnoprawnych, dla [...] osób przebywających w Schronisku. Analiza umów cywilnoprawnych o świadczenie usług opiekuńczo-wspierających w Schronisku wykazała, że w dwóch przypadkach wskazane umowy zawarte są z członkami ich rodzin w zakresie umieszczenia konkretnej osoby - bez wskazania czy dana osoba jest ubezwłasnowolniona i czy umowę winien podpisać opiekun prawny. Ustalono też, iż spośród 14 umów dotyczących [...] osób, [...] z nich posiada miejsce stałego zamieszkania, które zostało wskazane w umowie. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że ww. nie są osobami bezdomnymi, a pobyt ich w Schronisku w [...] związany jest z koniecznością zapewnienia im całodobowej opieki ze względu na ich stan zdrowia. Miesięczne koszty usług opiekuńczo-wpierających wykazane w ww. umowach są zróżnicowane i wynoszą od [...] zł do [...] zł, która jest powiększona o zakup lekarstw, pielucho-majtek po uprzednim uzgodnieniu ze zleceniodawcą. W ramach kosztu utrzymania Schronisko zapewnia opiekę i pielęgnację zgodnie z zakresem usług opiekuńczo-wspierających, opiekę medyczną wynikającą z przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w ramach NFZ, dodatkową opiekę i konsultację medyczną wynikającą z ryczałtowej umowy pomiędzy Stowarzyszeniem "[...]", a indywidualną praktyką lekarską, dodatkowo pościel, ręczniki i podstawowe środki higieny osobistej, pranie bielizny i odzieży oraz całodzienne wyżywienie. Następnie Wydział Polityki Społecznej - po przeprowadzeniu czynności kontrolnych w ww. placówce - przeprowadził szereg kontroli doraźnych w ośrodkach pomocy społecznej, które wydawały decyzje administracyjne w zakresie skierowania osób do Schroniska oraz podpisywały umowy i porozumienia ze Schroniskiem. Organ kontrolny dokonał zestawienia powyższych informacji w formie tabeli, z której jednoznacznie wynika liczba osób tylko i wyłącznie bezdomnych, którym udzielono schronienia oraz liczba osób bezdomnych, przewlekle chorych wymagających pomocy w codziennym funkcjonowaniu ze względu na stan zdrowia (dokumentacja w aktach sprawy). Wojewoda wskazał, że z uzyskanych dokumentów jednoznacznie wynika, iż większość osób, które zostały umieszczone w kontrolowanej placówce to osoby bezdomne, których stan zdrowia nie pozwala na samodzielne funkcjonowanie w środowisku i wymagają one opieki w formie całodobowej. Ponadto przeprowadzone kontrole we wskazanych jednostkach pomocy społecznej ujawniły nieprawidłowości w naliczaniu odpłatności za pobyt w Schronisku w [...]. W kilku przypadkach mimo opłaty ponoszonej przez ośrodek pomocy społecznej za pobyt klienta w kontrolowanym podmiocie, pobierano dodatkową opłatę w wysokości 70% z dochodu mieszkańca. Ustalono, że środki finansowe przekazywane były na jedno konto Schroniska, natomiast pozostałe 30% dochodu mieszkańców trafiało do depozytu, określonego jako "szkatuła". Przy czym Schronisko nie przedstawiło prowadzonej ewidencji środków finansowych mieszkańców tzw. depozytu, ponieważ jej nie prowadziło. Zespół kontrolerów dokonał również analizy czterech wykazów osób zatrudnionych w placówce. Ustalono, że pracownicy obsługujący jednostkę kontrolowaną zatrudnieni są w różnych podmiotach. Na podstawie przedstawionych dokumentów i złożonych oświadczeń ustalono, iż w Stowarzyszeniu "[...]" pracują wolontariusze na podstawie umów wolontariackich oraz lekarz na podstawie umowy o dzieło. Przy czym Stowarzyszenie "[...]" nie zatrudnia etatowych pracowników. Jednostka kontrolowana przedłożyła następujące wykazy osób zatrudnionych bądź świadczących usługi: - wykaz osób zatrudnionych na umowę o pracę oraz wykonujących czynności na umowę zlecenia w spółce pod firmą "[...]" spółka z o.o. z [...] grudnia 2017 r.,  - wykaz osób pozostających w dyspozycji schroniska dla obsługi bezpośredniej pensjonariuszy z [...] stycznia 2018 r., - wykaz osób zatrudnionych na umowę wolontariacką przez Stowarzyszenie "[...]" w [...] z [...] stycznia 2018 r., - wykaz osób wykonujących pracę na rzecz schroniska z podziałem na poszczególne podmioty na zlecenie Stowarzyszenia "[...]": "[...]" spółka z o. o., "[...]" spółka z o. o. Z przedstawionych oświadczeń/wykazów oraz zebranej dokumentacji w sprawie zatrudnienia pracowników, wynikają rozbieżności co do ilości zatrudnionych osób. Ponadto ustalono, że [...] mieszkańców schroniska jest zatrudnionych na umowę wolontariacką: - A.P. (osoba z orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, cierpiąca na zaburzenia psychiczne), zajmująca się bezpośrednią opiekę nad mieszkańcami, wykonująca miedzy innymi czynności pielęgnacyjne, - S.S. oraz S.C. (zgodnie z przedstawionym wykazem osób będących na umowie wolontariackiej z [...] stycznia 2018 r.), - K.B. (osoba wykonująca prace gospodarcze na rzecz schroniska na podstawie porozumienia o wykonywaniu świadczeń "wolontarystycznych"). Z żadną z ww. osób nie został jednak zawarty kontrakt socjalny, który zawierałby w swoich ustaleniach wykonywanie prac na rzecz schroniska. Ponadto zespół kontrolny przesłuchał w charakterze świadków H. N. wykonującą zadania pracownika socjalnego w formie wolontariatu oraz M. L. - lekarza. Zgodnie z informacją uzyskaną od H. N.: "osoby są kierowane przez ośrodki pomocy społecznej do schroniska ze względu na zły stan zdrowia oraz brak możliwości zapewnienia opieki w miejscu dotychczasowego przebywania". Ponadto oświadczyła ona, że: "do schroniska skierowane są osoby wymagające całodobowej wzmożonej opieki, z reguły są to osoby pampersowane, na miejscu są leczone i rehabilitowane". Natomiast M. L. oświadczył, że w schronisku przebywają osoby z różnymi schorzeniami, osoby bezdomne kierowane przez ośrodki pomocy społecznej i osoby kwalifikowane przez ww. po kontakcie telefonicznym. W schronisku są również osoby kierowane na prośbę rodziny na krótki okres czasu.  Kontrolerzy ustalili, że spośród [...] osób przebywających w kontrolowanym podmiocie na podstawie decyzji administracyjnych, z [...] mieszkańcami zawarte zostały kontrakty socjalne. Obowiązek zawarcia kontraktu socjalnego na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z osobą bezdomną spoczywa na pracowniku socjalnym ośrodka pomocy społecznej, gminy ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały tej osoby. Jednak kontrolowana placówka nie podejmowała jako schronisko żadnych działań w zakresie aktywizacji osób bezdomnych. Niepodejmowanie działań wobec mieszkańców schroniska, którzy w większości przypadków są osobami przewlekle chorymi, niepełnosprawnymi lub wymagającymi całodobowej opieki znajduje uzasadnienie w ich stanie zdrowia i świadczy o charakterze działalności podmiotu kontrolowanego. Zdaniem organu, kolejnym elementem świadczącym o działalności prowadzonej przez Schronisko w [...] w zakresie całodobowej opieki jest stawka za pobyt osoby. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem przez A. R. z [...] grudnia 2017 r. stawka ta wynosi od [...] zł do [...] zł za dobę i jest ustalana indywidualnie po wcześniejszej analizie medycznej przez lekarza, w zależności od stanu zdrowia mieszkańca. Zespół kontrolujący dokonał również wnikliwej analizy dokumentacji związanej ze sprawowaniem opieki nad mieszkańcami przebywającymi w jednostce. Analizie poddano, między innymi, uzyskane raporty z dyżurów, raporty prowadzone przez osoby sprawujące opiekę, raport ratownika medycznego oraz grafiki dyżurów osób zatrudnionych w schronisku za grudzień 2017 r. i styczeń 2018 r. Na podstawie tych dokumentów stwierdzono podawanie leków przez osoby nieuprawnione. Wątpliwości zespołu kontrolnego wzbudziły również kompetencje osób, które sprawują opiekę, podają leki bez wymaganych uprawnień oraz nie wzywają służb medycznych w momencie zagrożenia życia. Ustalono też - na podstawie grafików dyżurów - że dyżur nocny zabezpieczała dla [...] mieszkańców 1 osoba lub nie było nikogo na dyżurze, dyżur pełniły osoby nie posiadające kwalifikacji, brak podpisów osób pod dokonanymi wpisami w raportach. Stwierdzono także, iż Schronisko nie posiada odrębnego pomieszczenia do przechowywania zwłok post morte. Pojawia się zatem pytanie: gdzie zatem przechowywane są zwłoki zmarłych osób i czy w pomieszczeniu tym dokonywana jest dezynfekcja oraz kto jej dokonuje? Postępowanie właścicieli obiektu stwarza w tym zakresie realne zagrożenie dla zdrowia i życia jego mieszkańców. W ocenie organu, dokumentacja prowadzona przez pracowników Schroniska w zakresie sprawowania całodobowej opieki oraz ich stanu zdrowia jest nieczytelna i bardzo ogólna, nie zawiera też danych osób pełniących dyżury - co jest niezwykle istotne w przypadku zagrożenia życia lub zdrowia. Dodatkowo dyrektor Schroniska w dniu [...] stycznia 2018 r. oświadczył, że grafiki dyżurów są tworzone w wersji roboczej i nie stanowią dokumentów oficjalnych z powodu działania trzech podmiotów gospodarczych: "[...]" spółka z o.o., która podzleca realizację części usług spółce "[...]", firmie "[...]" oraz firmie "[...]". Taka sytuacja, w ocenie organu, jest niedopuszczalna, gdyż działania jednostki skierowane na zapewnienie całodobowej opieki powinny być prowadzone w sposób profesjonalny, mając na względzie przede wszystkim dobro mieszkańców. Wojewoda wskazał również, iż w zakresie liczby zgonów mieszkańców Schroniska występują znaczne rozbieżności. Z oświadczenia H. R. wynika, że nie potrafi on wskazać liczby zgonów mieszkańców za 2016 r., gdyż nie posiada takich danych, natomiast w 2017 r. zmarło łącznie [...] osób. Natomiast z informacji uzyskanej od Urzędu Stanu Cywilnego w [...] wynika, iż w 2016 r. w Schronisku w [...] zmarło [...] osób, zaś w 2017 r. miało miejsce [...] zgonów. Przy czym zgony te dotyczą tylko i wyłącznie Schroniska i nie dotyczą zgonów, które miały miejsce w placówkach służby zdrowia np. w szpitalach. W dalszej części uzasadnienia organ podniósł, że w toku postępowania kontrolnego zwrócono się o podjęcie czynności kontrolnych w ramach posiadanych kompetencji do właściwych organów: Powiatowego Inspektora Nadzoru [...] w [...], Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...], Państwowej Inspekcji Pracy – Okręgowy Inspektorat w [...], Komendy Miejskiej Państwowej [...][....] w [...], Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] i Komisariatu Policji w [...]. Zwrócono się również do Dyrektora Wydziału Zdrowia [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] o poinformowanie w trybie pilnym placówek służby zdrowia na terenie miasta [...] i powiatu, że wskazany podmiot nie posiada stosownego zezwolenia wojewody, a prowadzona w nim działalność - nosząca znamiona placówki całodobowej opieki - jest nielegalna. Powiatowy Inspektor Nadzoru [...] w piśmie z [...] lutego 2018 r. wskazał, iż w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że w przypadku wskazanego obiektu właściciel dokonał samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, podlegającej restrykcjom określonym w ustawie Prawo budowlane. Według oceny Powiatowego Inspektora zebrany materiał dowodowy w sprawie pozwolił na wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku w [...], o czym zawiadomiono stronę. Bezsprzecznym jest zatem ustalenie Powiatowego Inspektora, iż na terenie działki nr [...]w miejscowości [...] nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania byłego ośrodka wczasowego [...] na obiekt kategorii [...]. Natomiast kontrola Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] nie wykazała uchybień w zakresie oceny jakości przygotowywanych posiłków dla [...] osób. W wyniku kontroli stwierdzono jednak uchybienia sanitarno-techniczne oraz brak na bieżąco prowadzonej dokumentacji z zakresu Dobrej Praktyki Higienicznej i systemu HACCP. W związku z powyższym w celu poprawy istniejącego stanu, zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Zaś Państwowa Inspekcja Pracy Inspektorat w [...] - podczas kontroli legalności zatrudnienia w Stowarzyszeniu "[...]", która zakończyła się w grudniu 2017 r. - stwierdziła, że Stowarzyszenie nie zatrudnia pracowników oraz osób na umowach cywilnoprawnych, natomiast prace na rzecz Stowarzyszenia wykonują jego założyciele, mieszkańcy oraz wolontariusze, którzy nie podlegają kontroli Państwowej Inspekcji Pracy. Powyższe ustalenia potwierdzają fakt wykonywania pracy na rzecz mieszkańców kontrolowanego podmiotu przez mieszkankę A.P. Z informacji Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wynika, że współpraca ośrodka z ww. Placówką polega na przeprowadzaniu wywiadów środowiskowych z bezdomnymi na wniosek innych ośrodków. Wskazano również, iż MGOPS w [...] kieruje do wskazanej placówki osoby bezdomne z terenu Miasta i Gminy [...]. Od stycznia 2016 r. skierowano tam [...] osób. Z uzyskanej informacji wynika także, że Ośrodek w okresie od stycznia 2016 r. do lutego 2018 r. przeprowadził 69 wywiadów środowiskowych z mieszkańcami kontrolowanego podmiotu na potrzeby innych ośrodków. W dniu [...] lutego 2018 r. organ kontrolujący zwrócił się do Komendy Miejskiej Państwowej [..][...] w [...] o podjęcie czynności kontrolnych w zakresie spełnienia warunków bezpieczeństwa przeciwpożarowego dla ok. [...] osób przebywających w budynku w [...]. Z informacji Wydziału Prewencji Komisariatu Policji w [...] wynika, że w okresie od lutego 2016 r. do lutego 2018 r. w Schronisku w [...] funkcjonariusze Policji przeprowadzili następujące czynności: [...] kwietnia 2016 r. dot. zaginięcia osoby, [...] sierpnia 2016 r. dot. kradzieży z włamaniem, [...] sierpnia 2016 r. - interwencja, [...] czerwca 2017 r. dot. zaginięcia osoby, [...] września 2017 r. dot. zgonu osoby w wyniku utonięcia, [...] września 2017 r. dot. zgonu osoby oraz [...] września 2017 r. dot. zatrzymania osoby poszukiwanej. Zdaniem Wojewody, na podstawie powyższej informacji można stwierdzić, że mieszkańcy kontrolowanej placówki nie mają zapewnionej dostatecznej opieki ze strony personelu Stowarzyszenia, gdyż większość spraw prowadzonych przez Komisariat Policji w [...] dotyczy zaginięcia osób tam zamieszkujących. Podsumowując Wojewoda stwierdził, że podjęcie szeregu czynności -związanych ze skierowaniem pism do różnego rodzaju instytucji - potwierdziło podejrzenia w zakresie nieprawidłowości w prowadzeniu nielegalnej działalności przez Stowarzyszenie "[...]" w formie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom przebywającym w [...], gmina [...] Oczywiste jest, że Stowarzyszenie "[...]" prowadzi działalność polegającą na prowadzeniu placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym i osobom w podeszłym wieku w [...], które oficjalnie funkcjonuje jako Schronisko dla osób bezdomnych. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego, za niewiarygodne należy uznać twierdzenia i argumenty podawane przez Stowarzyszenie "[...]", że prowadzona przez niego działalność dotyczy wyłącznie Schroniska dla osób bezdomnych w [...] i działa w oparciu o art. 51 ustawy o pomocy społecznej, z którego wynika, iż osobom, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej opieki i pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych, mogą być przyznane usługi opiekuńcze, specjalistyczne usługi opiekuńcze lub posiłek świadczone w ośrodku wsparcia. Z ust. 2 i 3 cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że ośrodek wsparcia jest jednostką organizacyjną pomocy społecznej dziennego pobytu, w którym mogą być prowadzone okresowo miejsca całodobowe. Prowadzenie ośrodka wsparcia o zasięgu gminnym oraz kierowanie osób do ośrodka wsparcia należy do zadań własnych gminy, natomiast prowadzenie powiatowych ośrodków wsparcia należy do zadań powiatu. Gmina, jak i powiat, mogą zlecić, na podstawie art. 25 ustawy o pomocy społecznej, prowadzenie ośrodka organizacjom pozarządowym w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego oraz wolontariacie oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy. Jednakże w tej sprawie Stowarzyszenie "[...]" nie zawarło porozumienia na prowadzenie ośrodka wsparcia z właściwą miejscowo gminą, tj. gminą [...]. Stowarzyszenie "[...]" świadczy wobec około połowy wskazanej liczby osób usługi w ramach działalności gospodarczej, polegającej na całodobowej opiece nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi i osobami w podeszłym wieku. Tymczasem na prowadzenie takiej działalności wymagane jest uzyskanie zezwolenia właściwego wojewody. Fakt świadczenia ww. usług został stwierdzony na podstawie zebranego materiału dowodowego, na który składają się między innymi: protokół kontroli, protokół przesłuchania świadków, oświadczenia strony, oferta reklamowa placówki, umowy zawierane z mieszkańcami, statut Stowarzyszenia, regulamin Schroniska, wyjaśnienia instytucji uprawnionych do kontroli podmiotów oraz zawiadomienie, które wszczęło przedmiotowe postępowanie. Organ nie uwzględnił również zastrzeżeń wniesionych do protokołu kontroli doraźnej przeprowadzonej w Stowarzyszeniu "[...]" w [...]- gdyż zostały wniesione po terminie określonym w art. 128 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Zapoznał się jednak z ich treścią uznając, że nie wnoszą do sprawy żadnych nowych okoliczności. Mając na względzie powyższe ustalenia Wojewoda wszczął postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie przez Stowarzyszenie "[...]" w [...] działalności o charakterze palcówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym przewlekle chorym oraz osobom w podeszłym wieku. Stowarzyszenie "[...]" w toku postępowania nie wniosło żadnych nowych dowodów, które przeczyłyby ustaleniom organu kontrolnego. W piśmie z [...] maja 2018 r. zatytułowanym "wnioski dowodowe" Stowarzyszenie "[...]" przedstawiło jedynie powielenie zastrzeżeń zgłoszonych do protokołu z kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach [...],[...] i [...] grudnia 2017 r. oraz [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] stycznia 2018 r. a także [...] lutego 2018 r. i nie zawierało ono skonkretyzowanego żądania, co do przeprowadzenia w ramach postępowania dowodowego jakiegokolwiek dowodu. Wojewoda nie dał wiary wniesionym przez stronę wyjaśnieniom złożonym podczas trwającego postępowania kontrolnego, iż prowadzi ośrodek wsparcia w postaci schroniska dla bezdomnych - gdyż zakres oferowanych usług, przebywających tam osób, personelu obsługującego placówkę, a także wyposażenie budynku nie pozostawiają wątpliwości, że oprócz udzielania schronienia osobom bezdomnym przewlekle chorym i niepełnosprawnym, kierowanym na podstawie decyzji administracyjnych przez ośrodki pomocy społecznej niezgodnie z art. 48 a ustawy o pomocy społecznej, przebywają tam również osoby na podstawie umów cywilnoprawnych, którym świadczona jest pomoc w postaci całodobowej opieki, których liczba stanowi połowę mieszkańców schroniska tj. ponad [...] osób. W związku z tym nie miał żadnych wątpliwości, że w kontrolowanym podmiocie w [...] prowadzona jest - bez stosownego zezwolenia Wojewody - placówka zapewniająca całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Wyjaśnił też, że stosownie do art. 67 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody. Zezwolenie wojewody wymagane jest także w przypadku prowadzenia przez podmioty, o których mowa w art. 57 ust 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, tj. Kościół Katolicki, inne kościoły, związki wyznaniowe, organizacje społeczne, fundacje i stowarzyszenia w ramach działalności statutowej, placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o czym stanowi zapis art. 69 ust. 1 cytowanej ustawy. Wojewoda prowadzi rejestr tych placówek, który jest jawny. Następnie przywołał treść art. 130 ust. 2, art. 131 ust. 1 i art. 132 ustawy o pomocy społecznej - stwierdzając, że wobec faktu przebywania w ww. placówce ponad 10 osób - nałożona została kara pieniężna w wysokości [...] zł. Zaś w końcowej części uzasadnienia wskazał, iż strona może wystąpić z wnioskiem do organu o zastosowaniu ulgi w spłacie przedmiotowej należności. Organ - w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym - po rozważeniu sytuacji, rozstrzygnie w formie decyzji o zastosowaniu bądź nie, określonego rodzaju ulgi w spłacie należności spośród wymienionych w art. 189 k.p.a. Nie zgadzając się z decyzją Wojewody [...] Stowarzyszenie [...] złożyło odwołanie do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Wojewoda - na żądanie Ministra rozpoznającego ww. odwołanie - przeprowadził dodatkowe postępowanie wyjaśniające. W związku z tym w dniach [...],[...] i [...] listopada 2018 r. została przeprowadzona kontrola doraźna w Stowarzyszeniu "[...]". Czynności kontrolne jednoznacznie potwierdziły, iż w placówce zamieszkują osoby, które ze względu na zły stan zdrowia, niepełnosprawność lub podeszły wiek wymagają świadczenia całodobowej opieki - co znalazło potwierdzenie w treści protokołu. W trakcie kontroli dyrektor placówki przestawił zaświadczenia lekarskie wydane przez lekarza medycyny M. L., który współpracuje z jednostką kontrolowaną i jest mu znany stan zdrowia mieszkańców. Przedłożone zaświadczenia zawierały rozpoznanie jednostki chorobowej oraz zakres (podawanie leków, zabiegi higieniczno-pielęgnacyjne). W ocenie kontrolerów - opartej między innymi na podstawie dokumentacji medycznej mieszkańców placówki (orzeczeń o stopniu niepełnosprawności, zaświadczeń lekarskich oraz wyjaśnień) - co najmniej [...] osób przebywających w placówce wymaga całodobowej opieki. Część osób ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności, wymagają stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innych osób w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Stwierdzono także, że wobec niektórych z mieszkańców placówki jest wszczęta procedura umieszczenia w Domu Pomocy Społecznej. W dniu [...] listopada 2018 r. do organu odwoławczego wpłynęło pismo H. R. Dyrektora Stowarzyszenia "[...]" - przy którym załączono kopię dokumentacji, którą przekazano zespołowi kontrolującemu w związku z przeprowadzoną kontrolą doraźną w placówce. W piśmie podniesiono, że wystąpiły rozbieżności między ustaleniami zawartymi w protokole kontroli doraźnej, a decyzją, jak i stanem faktycznym. Następnie, w dniu [...] grudnia 2018 r. wpłynęło kolejne pismo H. R. zatytułowane: "Zastrzeżenia do protokołu kontroli doraźnej przeprowadzonej w Stowarzyszeniu [...] w [...]" - w którym wniesiono zastrzeżenia do protokołu kontroli przeprowadzonej w dniach [...],[...] i [...] listopada 2018 r. Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] grudnia 2018 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z [...] lipca 2018 r. - w pełni podzielając ustalenia faktyczne i rozważania prawne organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że w odwołaniu strona sformułowała wiele zarzutów, zarówno procesowych, jak i dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego - jednakże spora część tych zarzutów nie ma znaczenia dla przedmiotowego postępowania oraz rozstrzygnięcia w sprawie. Zarzuty dotyczące kwestii rozbieżności w zakresie liczby zgonów mieszkańców schroniska, zaginięć mieszkańców schroniska, kwestii nieruchomości oraz kwestii niespójności poszczególnych zapisów statutu i regulaminu schroniska - nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Minister nie dał wiary argumentom podnoszonym przez stronę, iż prowadzone przez nią schronisko dla osób bezdomnych nie jest placówką zapewniającą całodobową opiekę. Wręcz przeciwnie - po przeanalizowaniu całego materiału dowodowego - uznał za bezsprzeczne, że w przedmiotowej placówce przebywają osoby wymagające całodobowej opieki. Organ dostrzegł pewne uchybienia procesowe w działaniach organu I instancji - jednak w jego ocenie, uchybienia te nie są na tyle istotne, by uzasadniały uchylenie zaskarżonej decyzji. Poza tym rozpatrzył cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a także wziął pod uwagę twierdzenia strony skarżącej składane przed organem I i II instancji. Następnie - po zapoznaniu się z treścią zastrzeżeń do protokołu, wniosków dowodowych oraz wyjaśnień zawartych w poszczególnych pismach - nie podzielił zawartych w nich twierdzeń. W ocenie organu odwoławczego, niezasadne są zarzuty odwołania dotyczące naruszenia art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U z 2017 r. poz. 1769 ze zm.), dalej jako "ustawa", poprzez niewłaściwe uznanie, że Schronisko zapewnia całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdzono, iż prowadzona przez Stowarzyszenie "[...]" działalność jest działalnością zarobkową, zorganizowaną i ciągłą, która nie ogranicza się do prowadzenia schroniska dla osób bezdomnych, a w rezultacie polega na prowadzeniu placówki świadczącej mieszańcom całodobową opiekę i zapewniającej szereg usług wskazanych w art. 68 i 68a ustawy o pomocy społecznej. W prowadzonej przez Stowarzyszenie "[...]" placówce świadczy się osobom usługi określone w art. 68 ust. 1 ww. ustawy, w związku z czym uznano, że jest to placówka w rozumieniu art. 69 w zw. z art. 67 ustawy, która działa bez wymaganego w tym zakresie zezwolenia wojewody. Minister podkreślił, iż przepis art. 130 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej jest jasny, a jego treść nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Celem tego przepisu jest doprowadzenie do takiej sytuacji, w której podmiot prowadzący placówkę bez zezwolenia zaprzestaje jej dalszego prowadzenia lub przywraca stan zgodny z obowiązującymi przepisami - uzyskując zezwolenie. Podmiot chcący prowadzić działalność gospodarczą, w ramach której prowadziłby placówkę całodobowej opieki nad osobami w podeszłym wieku, przewlekle chorymi lub niepełnosprawnymi najpierw winien stworzyć odpowiednie warunki wymagane przepisami prawa, tj. aby budynek w którym będzie mieścić się placówka spełniał standardy np. w zakresie usług socjalno-bytowych, potem uzyskać zezwolenie wojewody, a na końcu przyjmować mieszkańców. Podzielił argument strony dotyczący błędnej wykładni art. 6 pkt 8 ustawy, polegającej na przyjęciu przez organ I instancji, iż część osób mieszkających w Schronisku, która posiada zameldowanie na pobyt stały, nie może być w uznana za osoby bezdomne. Zauważył, że okoliczność, iż osoby przebywające w placówce są osobami bezdomnymi nie przesądza o tym, że prowadzona przez Stowarzyszenie "[...]" placówka jest wyłącznie schroniskiem dla osób bezdomnych. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż w kontrolowanej placówce faktycznie przebywają osoby bezdomne, ale jednocześnie osoby te wymagają całodobowej opieki. Wskazał też, że zarzuty dotyczące kwestii poszczególnych zapisów zawartych w Statucie i Regulaminie Stowarzyszenia nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy nie podzielił też zarzutów odwołania dotyczących dokonania przez organ I instancji błędnych ustaleń poprzez stwierdzenie zatrudnienia [...]mieszkańców schroniska w formie umowy wolontariackiej bez zawarcia z tymi osobami kontraktu socjalnego. Dodał, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia podstawa prawna świadczenia usług przez wolontariuszy, istotnym jest natomiast ustalenie, kto organizuje usługi (prowadzi placówkę całodobowej opieki). Uznał również za niezasadne zarzuty dotyczące dokonania przez organ I instancji dowolnej oceny materiału dowodowego - gdyż w sprawie uwzględniono i rozpatrzono cały materiał dowodowy. Wobec poczynionych w trakcie kontroli doraźnej ustaleń oraz zgromadzonej w sprawie dokumentacji, bezpodstawny jest zarzut odwołania dotyczący naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. - gdyż organ I instancji podjął wszystkie czynności konieczne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zdaniem organu odwoławczego, nie można się zgodzić ze stanowiskiem strony, iż zawarcie w umowie zapisów dotyczących kosztów zakupu lekarstw lub pieluchomajtek nie świadczy o tym, że pobyt w Schronisku związany jest z koniecznością zapewnienia całodobowej opieki ze względu na stan zdrowia mieszkańców. Z akt sprawy wyraźnie wynika, iż opłata za pobyt w schronisku była zróżnicowana i ustalana ze względu na stan zdrowia. Taka konstrukcja umowy potwierdza, że zakres świadczonych przez Schronisko usług uwzględnia osoby, które ze względu na zły stan zdrowia, choroby, niepełnosprawność, brak samodzielności wymagają zapewnienia im całodobowej opieki. Z powyższych względów zarzuty zawarte w odwołaniu są chybione. Następnie Minister odniósł się do zarzutu odwołania dotyczącego dokonania przez inspektorów kontrolujących placówkę oceny stanu zdrowia mieszkańców na podstawie obserwacji - zauważając, że informacje na temat stanu zdrowia znajdują odzwierciedlenie w całym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Potwierdzeniem, iż w Schronisku przebywają osoby wymagające całodobowej opieki medycznej, niezdolne do samoobsługi, jest załączona do akt sprawy dokumentacja medyczna mieszkańców, w tym przede wszystkim dokumentacja zgromadzona w wyniku dodatkowego postępowania dowodowego. W związku z powyższym stwierdził, że prowadzone przez Stowarzyszenie "[...]" Schronisko jest palcówką, która zapewnia całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym oraz osobom w podeszłym wieku. Opieka ta polega na świadczeniu przez całą dobę usług opiekuńczych, w zakresie udzielania pomocy w wykonywaniu podstawowych czynności życiowych, opieki higienicznej oraz całodziennego wyżywienia. Osoby przebywające w Schronisku mają zapewniony dostęp do usług zdrowotnych, w tym zapewnienie usług zdrowotnych na terenie placówki - opiekę nad mieszkańcami sprawuje lekarz zatrudniony przez [...] Spółkę z o.o. na umowę o dzieło oraz poza placówką - osoby korzystają z usług Przychodni Rodzinnej [...] w [...] oraz Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...]. Ponadto w Schronisku zapewniona jest również dystrybucja leków oraz zabezpieczone są dyżury nocne. Minister - odnosząc się do zarzutu naruszenia § 16 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie nadzoru i kontroli w pomocy w społecznej oraz art. 128 ust. 2 i 3 ustawy o pomocy społecznej - stwierdził, że zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie, gdyż strona nie dochowała określonego w § 16 ust. 4 rozporządzenia terminu na zgłoszenie zastrzeżeń do otrzymanego protokołu, w związku z czym art. 128 ust. 3 ustawy nie miał w tym przypadku zastosowania. Zauważył także, że protokół kontroli został przesłany stronie przy piśmie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2018 r., które strona odebrała w dniu [...] kwietnia 2018 r. W dniu [...] maja 2018 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo H. R. Dyrektora Schroniska z prośbą o wydłużenie o 14 dni terminu do złożenia umotywowanych zastrzeżeń odnośnie ustaleń zawartych w protokole. Następnie pismem z [...] maja 2018 r. Wojewoda poinformował H. R. Dyrektora Schroniska, że na podstawie § 16 ust 3 i 4 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie nadzoru i kontroli w pomocy społecznej, termin złożenia zastrzeżeń do protokołu upłynął w dniu 2 maja 2018 r. W związku z upływem terminu do złożenia zastrzeżeń organ I instancji w ww. piśmie zwrócił się z prośbą o przesłanie podpisanego protokołu na adres korespondencyjny Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...]. Pismo zostało odebrane przez stronę w dniu [...] maja 2018 r. Minister podkreślił, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, iż nie uwzględnił zastrzeżeń wniesionych do protokołu kontroli doraźnej przeprowadzonej w Stowarzyszeniu "[...]" w [...]- bowiem zostały one wniesione po upływie terminu określonego w art. 128 ust. 2 ustawy, ale mimo to zapoznał się z ich treścią i uznał, że nie wnoszą do sprawy żadnych nowych okoliczności. Minister zauważył też, że udzielone [...]. D. N. pełnomocnictwo do reprezentowania Stowarzyszenia "[...]" przed Wojewodą [...] wpłynęło do Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] w dniu [...] maja 2018 r. - pełnomocnictwo stanowi załącznik zastrzeżeń do protokołu kontroli doraźnej. Z powyższych względów Minister uznał, że nie znajduje uzasadnienia podnoszony przez stronę zarzut, iż organ I instancji nie ustosunkował się merytorycznie do złożonych przez stronę zastrzeżeń, gdyż zostały one zgłoszone po upływie terminu do ich wniesienia, w związku z tym organ nie był zobowiązany do zajęcia stanowiska na piśmie poprzez stwierdzenie zasadności zastrzeżeń lub nieuwzględnienie zastrzeżeń, w całości lub w części. Następnie Minister wskazał - ustosunkowując się do zarzutu odwołania odnośnie naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu, niedopuszczenie strony do szeregu czynności i niezawiadomienie strony o nich - że organ I instancji dopuścił się pewnych uchybień proceduralnych, bowiem nie zawiadomił strony o terminie przesłuchania świadków H. N. i M. L.. Jednakże uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem organ odwoławczy przy rozpatrywaniu sprawy nie wziął pod uwagę dowodów z przesłuchania świadków H. N. i M. L.. Jednocześnie Minister zauważył, że organ I instancji informował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów dowodowych. Tym samym pomimo naruszenia przepisu, że w przesłuchaniu ww. świadków nie uczestniczyła strona, jej prawo do czynnego udziału w postępowaniu było jednak zapewnione. Powyższe stwierdzenie znajduje potwierdzenie w działaniu organu I instancji, który wszczynając postępowanie w niniejszej sprawie zawiadomił Stronę o przysługujących jej prawach z art. 10 k.p.a. (zawiadomienie z dnia [...] maja 2018 r.). Ponadto organ I instancji dokonał oceny całego zebranego w postępowaniu materiału dowodowego. Dodatkowo zapoznał się on i odniósł się do treści wniosków dowodowych, które strona załączyła przy piśmie z [...] maja 2018 r. - co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Organ I instancji słusznie zauważył, że strona w ww. wnioskach dowodowych zawarła jedynie powielenie zastrzeżeń zgłoszonych do protokołu z kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach [...], [...] i [...] grudnia 2017 r. oraz [...],[...], [...], [...], [...], [...] i [...] stycznia 2018 r. i [...] lutego 2018 r., a także stwierdził, że w powyższym dokumencie brak jest skonkretyzowanego żądania, co do przeprowadzenia w ramach postępowania dowodowego jakiegokolwiek dowodu. Zdaniem Ministra, w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia art. 12 § 1 k.p.a., gdyż organ I instancji nie zaniechał wnikliwego zbadania sprawy, bowiem to organ administracji jako "gospodarz" postępowania określa zakres czynności wyjaśniających oraz decyduje o doborze środków dowodowych potrzebnych do należytego ustalenia stanu faktycznego sprawy celem realizacji zasady z art. 7 k.p.a. (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 22 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1272/16). Również zarzut odwołania dotyczący naruszenia art. 79 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 86 k.p.a. nie znajduje uzasadnienia w sprawie. Nie można się zgodzić ze stwierdzeniem strony, iż organ I instancji dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego, a także mylnie ustalił stan faktyczny. Organ I instancji w sposób właściwy wyjaśnił wszystkie okoliczności faktyczne, które pozwoliły na właściwe zastosowanie normy przepisu art. 130 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej. Z protokołów kontroli oraz oględzin przeprowadzonych w przedmiotowej placówce wynika, iż przebywa w niej więcej niż 10 osób, wobec czego nałożona kara wynosi [...] zł - odpowiednio do treści art. 130 ust. 2 pkt 2 ustawy. Organ odwoławczy - badając prawidłowość wydania decyzji pod względem formalnym - stwierdził, że decyzja organu I instancji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej na Stowarzyszenie "[...]" została wydana prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dodał, że po analizie całego materiału dowodowego, zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji lub przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Na powyższą decyzję Ministra Rodziny Pracy i Polityki Społecznej z [...] grudnia 2018 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w [...], zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 48 a ust. 2 132 ustawy o pomocy społecznej - poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy Schronisko prowadzi działalności jako schronisko dla osób bezdomnych; 2) art. 48 a ust. 2b 132 ustawy o pomocy społecznej - poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie faktu, iż działalność Schroniska może być schroniskiem dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi; 3) art. 48 a ust. 5 132 ustawy o pomocy społecznej - poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy, osoby przebywające w Schronisku są zdolne do samoobsługi; 4) art. 67 ust. 1 132 ustawy o pomocy społecznej - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy Schronisko nie prowadzi całodobowej opieki osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, gdyż jest schroniskiem dla osób bezdomnych, a zatem do swojej działalności nie wymaga uzyskania zezwolenia Wojewody, 5) art. 128 § 2 132 ustawy o pomocy społecznej i art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. - poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie wniesionych przez Stronę zastrzeżeń do protokołu kontroli doraźnej przeprowadzonej w Stowarzyszeniu, w sytuacji gdy - wbrew temu co stwierdził organ - zostały one wniesione w terminie przewidzianym tym przepisem, gdyż zalecenia pokontrolne zostały doręczone pełnomocnikowi Strony w dniu [...].05.2018 r., a przesyłka polecona zawierająca zastrzeżenia została nadana w placówce Poczty Polskiej w dniu [...].05.2018 r.; 6) art. 128 ust. 3 132 ustawy o pomocy społecznej - poprzez nieustosunkowanie się przez Wojewodę do zastrzeżeń do protokołu kontroli doraźnej wniesionych przez Stronę w terminie; 7) art. 130 ust. 2 pkt 2 132 ustawy o pomocy społecznej - poprzez niewłaściwe zastosowanie, gdyż Schronisko jest schroniskiem dla osób bezdomnych i nie prowadzi placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, a zatem nie wymaga zezwolenia, więc nie podlega karze określonej w tym przepisie; 8) § 16 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie nadzoru i kontroli w pomocy społecznej - poprzez nie przeprowadzenie analizy zastrzeżeń dotyczących ustaleń zawartych w protokole kontroli wniesionych w terminie przewidzianym w § 16 ust. 4 tego Rozporządzenia, błędne uznanie, iż zastrzeżenia zostały wniesione po terminie, a w konsekwencji brak merytorycznego rozstrzygnięcia co do zasadności zastrzeżeń albo nieuwzględnienia zastrzeżeń, w całości lub w części z zajęciem stanowiska na piśmie; 9) art. 4 ustawy z dnia 8 lutego 2018 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej - poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie faktu, iż podmioty prowadzące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy schroniska dla osób bezdomnych są obowiązane dostosować się do standardów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 48a ust. 14 ustawy schroniska dla osób bezdomnych, do dnia 31 grudnia 2020 r.; 10) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez nie wyjaśnienie w pełni stanu faktycznego sprawy, niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, błędne rozpatrzenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w konsekwencji wydanie decyzji, która narusza słuszny interes obywateli; 11) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. - poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w postaci Statutu Stowarzyszenia, Regulaminu Schroniska w [...]. analizy umów- cywilnoprawnych, zeznań świadka H. N., ustaleń Powiatowego Inspektora Nadzoru [....], informacji z Wydziału Prewencji Komisariatu Policji w [...], błędne ustalenie, iż zapisy tamże zawarte nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, brak podjęcia wszelkich czynności, które są niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji mylne uznanie, że: - cele statutowe Stowarzyszenia zawarte m.in. w § 6 pkt 2 i § 6 pkt 13 Statutu Stowarzyszenia świadczą o zapewnieniu przez Stowarzyszenie całodobowej opieki osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym oraz osobom z podeszłym wieku oraz czasowego i całodobowego ośrodka wsparcia dla osób starszych niesamodzielnych i niepełnosprawnych, podczas gdy liczne cele statutowe Stowarzyszenia wskazują li tylko na to, co może robić Stowarzyszenie, komu i w jaki sposób pomagać, w jakich dziedzinach i obszarach działać i nie świadczą ipso iure o tym, że Stowarzyszenie faktycznie taką działalność wykonuje w każdym z celów określonych w Statucie; - zapisy zawarte w regulaminie Schroniska są niespójne, a niektóre zapisy zaprzeczają drugim, podczas gdy organ wskazał jedynie jeden przypadek poprzez powiązanie § 3 pkt 6 i § 9 pkt 2 nie biorąc pod uwagę faktu, iż opłata dla osób wymagających całkowitej opieki osoby drugiej i dodatkowo opłaca za leki i pielucho-majtki nie świadczy o tym, że takie osoby nie posiadają świadectwa lekarskiego stwierdzającego zdolność do pobytu w Schronisku, albo że są niezdolne do samodzielnej egzystencji; - koszty zakupu lekarstw, pielucho-majtek w umowie świadczą o tym, że pobyt w Schronisku związany jest z koniecznością zapewnienia całodobowej opieki ze względu na ich stan zdrowia, podczas gdy ewentualny zakup tych produktów nie świadczy o tym fakcie; - z zestawienia organu kontrolnego Wydziału Polityki Społecznej jednoznacznie wynika liczba osób tylko i wyłącznie bezdomnych oraz liczba osób bezdomnych, przewlekle chorych wymagających pomocy w codziennym funkcjonowaniu ze względu na stan zdrowia, podczas gdy ustalenia tamże zawarte oparte zostały na obserwacji przez kontrolujących nie posiadających wiedzy specjalistycznej upoważniającej do takich wniosków o stanie zdrowia mieszkańców Schroniska; - 4 mieszkańców zatrudnionych jest na umowę wolontariacką, a z żadną z ww. osób nie został zawarty kontrakt socjalny przy czym jak wynika z akt sprawy kontrolujący zostali poinformowani, że kontrakty socjalne są w trakcie realizacji; - A.P., która podpisała umowę wolontariatu, zajmuje się bezpośrednio opieką nad mieszkańcami i wykonuje między innymi czynności pielęgnacyjne, podczas gdy są to ustalenia niepoparte jakimikolwiek dowodami, a A.P. zajmuje się wyłącznie obsługą pralni, sprzątaniem pokoi oraz wspomaga opiekunów osób starszych; - do schroniska kierowane są osoby wymagające całodobowej wzmożonej opieki, podczas gdy twierdzenia świadka H. N. są niewiarygodne, niepoparte wskazaniem kto i w jaki sposób wymagałby zdaniem świadka całodobowej wzmożonej opieki; - Schronisko nie podejmowało działań w zakresie aktywizacji osób bezdomnych, podczas gdy Schronisko regularnie prowadziło tego typu działania; - stawka za pobyt osoby w Schronisku, wynosząca od [...] zł do [...] zł, która jest ustalana indywidualnie po wcześniejszej analizie medycznej przez lekarza, w zależności od stanu zdrowia pensjonariusza, świadczy o działalności Schroniska w zakresie całodobowej opieki, przy czym jak wynika z zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, stan zdrowia każdego mieszkańca jest inny, pomimo tego że nie wymaga całodobowej opieki, ale jeśli któryś z mieszkańców potrzebuje lub chce określonego rodzaju czynności podjętych przez Schronisko w zakresie np. dodatkowego wsparcia, to ją otrzymuje, co uzasadnia wyższą stawkę za pobyt w Schronisku; - w zakresie liczby zgonów mieszkańców Schroniska występują znaczne rozbieżności, podczas gdy ustalenia inspektorów na podstawie informacji uzyskanych z Urzędu Stanu Cywilnego z [...] dotyczące ilości zgonów w Schronisku dotyczą nie tylko zgonów powstałych bezpośrednio w Schronisku, ale także zgonów osób bezdomnych przebywających na terenach Szpitala, a dyrektor H. R. wskazywał jedynie na zgony bezpośrednio w Schronisku; - na terenie działki nr [...] w miejscowości [...], nastąpiła samowolna zmiana sposobu użytkowania byłego ośrodka wczasowego [...] na obiekt kategorii [...]. w sytuacji, gdy decyzja ta jest nieprawomocna, a ponadto nie ma ona znaczenia dla uznania charakteru prowadzonej przez Stowarzyszenie opieki; - większość spraw prowadzonych przez Komisariat Policji w [...] dotyczy zaginięcia osób tam zamieszkujących, w sytuacji gdy na 7 interwencji w latach 2016-2017 r., tylko dwie dotyczyły zaginięcia osoby; 12) art. 8 k.p.a. - poprzez nie przyczynienie się przez organ do starannego i zgodnego z przepisami prawa prowadzenia postępowania, co ma zagwarantować równość wobec prawa, a w konsekwencji podważenie zasady dotyczącej pogłębiania zaufania obywatela do organów państwa; 13) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie Stronie czynnego udziału w postępowaniu, niedopuszczenie Strony do szeregu czynności i niezawiadomienie Strony o nich, jak również przeprowadzenie szeregu czynności przed wszczęciem postępowania oraz nie powtórzenie postępowania dowodowego przeprowadzonego przed wszczęciem postępowania, a brak zawiadomienia o terminie przesłuchania świadków H. N. i M. L. miał istotny wpływ na wynik sprawy, czynność ta nie może być konwalidowana późniejszą możliwością zapoznania się z aktami sprawy i udzieleniem wyjaśnień przez stronę; 14) art. 12 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wnikliwego zbadania sprawy i ograniczenie się do jej pobieżnej oceny, jak również prowadzenie sprawy w sposób z góry nakierowany na wydanie niekorzystnego dla Strony rozstrzygnięcia; 15) art. 78 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych Strony złożonych w piśmie z dnia [...] maja 2018 r. zatytułowanym "wnioski dowodowe", mimo iż wnioski tam zawarte dotyczyły okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy; 16) art. 79 § 1 i 2 k.p.a. poprzez przesłuchanie świadków H. N. i M. L. w nieprzewidzianej przepisami formie przyjęcia od nich wyjaśnień, a przez to całkowite pominięcie obowiązku zawiadomienia strony o terminie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania tych świadków oraz uniemożliwienie Stronie udziału w przeprowadzeniu tych czynności; 17) art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który był niekompletny, a w konsekwencji mylne uznanie, iż Schronisko świadczy usługi całodobowe osobom wymagającym opieki; 18) art. 86 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony, mimo wystąpienia ku temu wszelkich przesłanek; 19) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na mylnym przyjęciu, że Schronisko prowadzi działalność w zakresie całodobowej opieki osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, podczas gdy Schronisko jest schroniskiem dla osób bezdomnych albo .schroniskiem dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi; 20) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na mylnym uznaniu, że osoby bezdomne przebywające w placówce wymagają całodobowej opieki, podczas gdy osoby te są zdolne do samoobsługi i nie wymagają całodobowej opieki. W obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiono argumenty na poparcie zarzutów skargi. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z powodu wskazanych naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. Wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) dalej jako: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje są zgodne z prawem. W niniejszej sprawie Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] grudnia 2018 r., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2018 r., nakładającą na Stowarzyszenie "[...]" karę pieniężną w wysokości [...] zł za prowadzenie bez zezwolenia wojewody placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Istota niniejszej sprawy sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie, czy rodzaj działalności prowadzonej przez skarżącego, jest tego rodzaju działalnością, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, tj. polegającą na prowadzeniu placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Zaś w przypadku pozytywnej odpowiedzi, na zbadaniu, czy organ był uprawniony do nałożenia kary. W rozpoznawanej sprawie podstawę czynności podejmowanych przez organy administracyjne stanowiły przepisy ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U z 2017 r. poz. 1769 ze zm.), dalej jako "ustawa". Prowadzenie placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku uregulowane zostało w przepisach art. 67 - 69 ww. ustawy o pomocy społecznej. Zgodnie z art. 67 ust. 1 tej ustawy działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody. Zezwolenie wydaje wojewoda po spełnieniu kryteriów określonych w art. 67 ust. 2 ustawy. W przypadku prowadzenia takiej placówki bez wymaganego zezwolenia wojewody, nakładana jest na podmiot ją prowadzący kara pieniężna określona w art. 130 ust. 2 ustawy, której wysokość uzależniona jest od ilości osób przebywających w placówce. Decyzja wydana na podstawie art. 130 ust. 2 ustawy nie jest decyzją uznaniową - co oznacza, że jeżeli organ stwierdzi zaistnienie przesłanek, o których mowa w tym przepisie, to obowiązany jest nałożyć karę pieniężną w wysokości ustalonej według wytycznych ustawodawcy. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji stwierdziły, że skarżący bez zezwolenia prowadzi placówkę zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, w której przebywa więcej niż 10 osób - dlatego też zgodnie z art. 130 ust. 2 pkt 2 ustawy została nałożona na niego kara pieniężna w wysokości [...] zł. W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w pełni ocenę organów obu instancji, że prowadzone przez skarżącego Schronisko w [...] ma charakter placówki, o jakiej mowa w art. 67 ust. 1 ustawy i na której prowadzenie nie posiadał wymaganego zezwolenia wojewody. Została zatem spełniona przesłanka uzasadniająca nałożenie na skarżącego kary pieniężnej za zasadach określonych w art. 130 ust. 2 pkt 1 ustawy. Należy za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć (wyrok z 9 września 2018 r., sygn. akt I OSK 2446/16), że ustawodawca nie wprowadził definicji legalnej placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Nie znaczy to jednak, że z całokształtu regulacji ustawowej nie można zrekonstruować konstytutywnych elementów dla tejże placówki. W świetle ustawy o pomocy społecznej placówka taka ma świadczyć usługi określonego rodzaju w stosunku do zakreślonej kategorii osób. Działalnością placówki mają być objęte osoby niepełnosprawne, przewlekle chore lub osoby w podeszłym wieku (element podmiotowy). Natomiast katalog świadczonych całodobowo usług został ujęty w art. 68 ust. 1 i 3 ustawy (element przedmiotowy). Obejmuje on świadczenie usług: 1) opiekuńczych zapewniających: a) udzielanie pomocy w podstawowych czynnościach życiowych, b) pielęgnację, w tym pielęgnację w czasie choroby, c) opiekę higieniczną, d) niezbędną pomoc w załatwianiu spraw osobistych, e) kontakty z otoczeniem; 2) bytowych zapewniających: a) miejsce pobytu, b) wyżywienie, c) utrzymanie czystości. Usługi opiekuńcze powinny zapewniać: 1) pomoc w czynnościach życia codziennego, w miarę potrzeby pomoc w ubieraniu się, jedzeniu, myciu i kąpaniu; 2) organizację czasu wolnego; 3) pomoc w zakupie odzieży i obuwia; 4) pielęgnację w chorobie oraz pomoc w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych. Analiza materiału dokumentacyjnego niniejszej sprawy - w kontekście powyższych kryteriów - nie pozostawia wątpliwości co do charakteru usług świadczonych przez skarżącego. Działalnością placówki były bowiem objęte osoby niepełnosprawne, przewlekle chore i osoby w podeszłym wieku. W toku postępowania organy ustaliły, że w placówce na podstawie decyzji administracyjnych na dzień [...] stycznia 2018 r. w przebywały [...] osoby (oświadczenie pracownika socjalnego), a na podstawie umów cywilnoprawnych, według oświadczenia prezesa skarżącego z [...] grudnia 2017 r., przebywało [...] osób, z czego [...] osoby przebywały w szpitalu. Z kolei zgodnie z oświadczeniem prezesa z [...] stycznia 2018 r. w schronisku przebywało łącznie [...] osób, z czego [...] to osoby chodzące, [...] poruszało się na wózkach, [...] poruszało się o kulach, natomiast [...] było leżących. Z protokołu kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach [...],[...] i [...] listopada 2018 r. wynika, że w placówce przebywało co najmniej [...] osób wymagających całodobowej opieki z uwagi na zły stan zdrowia. W oparciu zaś o analizę umów o świadczenie usług w schronisku dla osób bezdomnych oraz dokumentacji medycznej ustalono, że spośród [...] osób z którymi zawarto te umowy, [...] umowy dotyczyły osób wymagających całodobowej opieki ze względu na zły stan zdrowia, podeszły wiek, liczne choroby bądź niepełnosprawność. Na podstawie dokumentacji mieszkańców placówki, na którą składały się zaświadczenia lekarskie, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i wyjaśnienia stwierdzono, że część osób miało orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności, wymagało stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innych osób w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Ponadto wobec niektórych mieszkańców placówki wszczęto procedurę umieszczenia ich w Domu Pomocy Społecznej. Zatem dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy wyraźnie wskazuje na to, że placówka zapewniała opiekę i pielęgnację zgodnie z zakresem usług opiekuńczo -wspierających: całodzienne wyżywienie, pościel, ręczniki i podstawowe środki higieny, pranie odzieży i bielizny osobistej oraz podstawową opiekę medyczną wynikającą z przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ a także dodatkową opiekę i konsultację medyczną wynikającą ze zryczałtowanej umowy pomiędzy skarżącym a lekarzem prowadzącym indywidualną praktyką lekarską. Skarżący zapewniał także kadrę opiekuńczą i pielęgnacyjną, w Stowarzyszeniu pracowali też wolontariusze. Jak wskazano w piśmie z [...] maja 2018 r. w trakcie nocnych dyżurów obecni są opiekunowie osób starszych z odpowiednimi kwalifikacjami (k.403 akt adm.). Ze statutu Stowarzyszenia "[...]" wynika, że posiada ono osobowość prawną. Cele Stowarzyszenia określone zostały w § 6 statuty i należą do nich m.in.: działania zapobiegające marginalizacji i wykluczenia społecznemu osób niepełnosprawnych oraz nieuleczalnie chorych z uwzględnieniem rehabilitacji zdrowotnej i zapewnieniem całodobowej opieki osobom niepełnoprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku (§ 6 pkt 2), działania zapobiegające marginalizacji i wykluczeniu społecznemu osobom z zaburzeniami psychicznymi (§ 6 pkt 3), opieka na osobami w trudnej sytuacji życiowej szczególnie niepełnosprawnymi i podlegającymi wykluczeniu społecznemu oraz zapobieganie tym sytuacjom, w tym równie przeciwdziałanie bezrobociu (§ 6 pkt 6), prowadzenie czasowego i całodobowego ośrodka wsparcia dla osób starszych, niesamodzielnych i niepełnosprawnych (§ 6 pkt 13). W § 8 w pkt 1 i 2 statutu wskazano, że stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą rozmiarach służących realizacji jego celów statutowych (...). Dochód z działalności gospodarczej Stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków. Stowarzyszenie prowadzi działalność odpłatną w ramach swojego przedmiotu działania. W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa placówka zapewniała całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku. Spełniała ona ustawowe kryteria placówki zapewniającej całodobową opiekę tym osobom. W tych okolicznościach, słusznie nałożono na skarżące Stowarzyszenie karę pieniężną w wysokości [...] zł, o której mowa w art. 130 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej. Niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 48a ust. 2, 2b i 5 ustawy o pomocy społecznej - albowiem w realiach niniejszej sprawy przedmiotowa placówka nie spełnia warunków dla uznania jej za schronisko dla osób bezdomnych ani też dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi. Zgodnie z art. 48a ust. 2 f ustawy w schronisku dla osób bezdomnych z usługami medycznymi mogą wyłącznie przebywać osoby na podstawie decyzji wydanej przez gminę o przyznaniu tymczasowego schronienia w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi. Tymczasem skarżący nie wykazał, aby w dacie wydania decyzji przez organ I instancji osoby przebywające w prowadzonej przez niego placówce legitymowały się decyzją gminy o przyznaniu tymczasowego schronienia w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z ust. 2b 48a ustawy schronisko dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi zapewnia osobom bezdomnym - które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej opieki i pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych - tymczasowe schronienie wraz z usługami opiekuńczymi oraz usługami ukierunkowanymi na wzmacnianie aktywności społecznej, w miarę możliwości wyjście z bezdomności i uzyskanie samodzielności życiowej, o ile są to osoby bezdomne, które nie wymagają usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, zakład opiekuńczo-leczniczy lub zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy. Tymczasem z ustaleń poczynionych przez organy obu instancji w oczywisty sposób wynika, że w placówce skarżącego przebywały osoby wymagające świadczenia usług o charakterze całodobowej opieki. Oznacza to, iż skarżący w istocie prowadzi placówkę w rozumieniu art. 67 ust. 1 ustawy - tym samym zarzut naruszenia tego przepisu nie znajduje żadnego uzasadnienia. W warunkach stwierdzenia - że skarżący prowadzi placówkę, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy bez wymaganego zezwolenia wojewody - za chybiony należało uznać zarzut naruszenia art. 130 ust. 2 pkt 2 ustawy. Wobec powyższego Sąd w pełni podzielił argumentację organów orzekających w sprawie, akceptując w całości ich ustalenia - jednocześnie uznając zastrzeżenia skarżącego za niezasadne. Za pozbawione uzasadnionych podstaw należy uznać zarzuty naruszenia art. 128 ust. 3 ustawy i § 16 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 marca 2005 r. w sprawie nadzoru i kontroli w pomocy społecznej - skoro sam skarżący nie dochował terminu do zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu. Ponadto z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, iż nie uwzględnił on zastrzeżeń wniesionych do protokołu kontroli doraźnej przeprowadzonej w Stowarzyszeniu "[...]" - bowiem zostały one wniesione po upływie terminu określonego w art. 128 ust. 2 ustawy, ale mimo to zapoznał się z ich treścią i uznał, że nie wnoszą do sprawy żadnych nowych okoliczności. Odnośnie zgłaszanych przez skarżącego wniosków dowodowych, wskazać należy, że organ odwoławczy wyjaśnił w sposób wyczerpujący i przekonujący powody ich nieuwzględnienia wykazując, iż nie miały one znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest również trafny zarzut naruszenia art. 4 ustawy z 8 lutego 2018 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej z tego względu, że w przypadku schroniska dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi przepisy tej ustawy nie mają zastosowania - ponieważ tego rodzaju placówki nie istniały przed wejściem w życie tej ustawy, gdyż są to nowego rodzaju placówki. Za niezasadne należy też uznać wszystkie podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania - albowiem postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone zostało zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś drobne naruszenia przepisów nie miały wpływu na końcowy wynik sprawy. Podsumowując Sąd uznał, że organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy z zachowaniem wszelkich reguł wynikających z art. 7 i art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi kierowały się przy rozstrzyganiu tej sprawy oraz uzasadniły swoje orzeczenie zgodnie z wymogami art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Organy nie dopuściły się również naruszenia zasad wynikających z art. 8, art. 12 § 1, art. 78 § 1 i 2 oraz art. 79 § 1 i 2 k.pa. - w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., gdyż z akt sprawy wynika, że skarżący zasadniczo miał zapewniony czynny udział w prowadzonym postępowaniu. Podkreślenia przy tym wymaga, że w skardze skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby uchybienia organu I instancji polegające na nieuwzględnieniu wniosków dowodowych skarżącego zgłoszonych w piśmie z [...] maja 2019 r., czy też braku powiadomienia o terminie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków, miały istotny wpływ na wynik sprawy i mogły doprowadzić do wydania innego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.