I SA/Wa 42/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie. Wyrokiem z dnia 23 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego. Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku skarżąca wniosła o udzielenie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W oświadczeniu złożonym następnie na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF) wnioskodawczyni podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłym, bezrobotnym synem i utrzymuje się z emerytury w wysokości [...] zł (brutto). Skarżąca podała, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, mieszka w wynajętym mieszkaniu ([...] m2) i na dzień [...] stycznia 2012 r. zalegała z opłatami za najem mieszkania w wysokości [...] zł w związku z czym grozi jej eksmisja. Strona podała, że jej średnie miesięczne rachunki za energię elektryczną wynoszą [...] zł, za zużycie gazu – [...] zł, a należności z tego tytułu od [...] maja 2011 r. nie są przez nią regulowane z uwagi na to, że otrzymywana emerytura wystarcza jedynie na zakup żywności. Uzasadniając przyczyny niepodejmowania pracy zarobkowej przez syna strona podała, że pomimo całkowitej niezdolności syna do pracy nie może tej okoliczności udokumentować stosownym zaświadczeniem lekarskim, gdyż syn nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, zatem nie ma dostępu do bezpłatnej opieki zdrowotnej. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 1012 r. poz. 270), dalej: P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie z uwagi na to, że skarżąca wykazała, że nie ma możliwości pokrycia we własnym zakresie kosztów działania niezbędnego na obecnym etapie postępowania sądowego profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W świetle oświadczeń złożonych przez wnioskodawczynię, jej sytuacja finansowa jest niezwykle trudna, gdyż niewielkie dochody osiągane ze świadczenia emerytalnego nie pozwalają nawet na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych strony, a narastające zadłużenie pogłębia i utrwala stan ubóstwa skarżącej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.