I SA/Wa 424/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], na podstawie której odmówiono odstąpienia od ustalania opłaty za pobyt dziecka D. K. w pieczy zastępczej tj. [...] nr [...] przy ul. [...] w [...] oraz [...] przy ul. [...] w [...]. Jednocześnie w zaskarżonej decyzji zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W oparciu o cytowany przepis prawny, wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony. Po pierwsze strona nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podnoszone zaś w skardze zarzuty odnoszą się w istocie jedynie do zaskarżonej decyzji i będą przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy. Po drugie, skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a., szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno decyzja o odmowie odstąpienia od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Decyzja ta nie przyznaje bowiem stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków. W konsekwencji nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, bowiem nie wywiera ona żadnych skutków materialnoprawnych. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia