I SA/Wa 426/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2013 r. sprawy ze skargi Z. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] września 2012r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda podał, że postanowieniem z dnia [...] września 2012r. Prezydent [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego prawomocną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] o ustanowieniu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] oraz [...] z obrębu [...], wchodzącej w skład [...] nr hip. [...], [...]. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Z. G.. Wojewoda [...] rozpatrując zażalenie stwierdził, ze ww nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Decyzja z dnia [...] grudnia nr [...] Prezydent W. orzekł o ustanowieniu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] oraz [...] z obrębu [...], wchodzącej w skład [...] na rzecz R. R., T. R., E. R., E. D., B. D. , R. R., M. R. oraz T. M.. W piśmie z dnia 19 czerwca 2010r. Z. G. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ww decyzją wskazując jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 1, 4, 5 k.p.a., a prawdopodobnie także pkt 1 i 2. Wniosek został uzupełniony w piśmie z dnia 1 września 2010r., w którym wskazano, ze Z. G. o kwestionowanej decyzji dowiedziała się z pisma Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. z dnia 1 czerwca 2010r., w którym poinformowano ją o stanie prawnym przedmiotowej nieruchomości. Organ II instancji ustalił, że w dniu 16 czerwca 2009r. do wiadomości Z. G.skierowane było pismo z Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami [...], w którym znalazła się informacja o treści decyzji z dnia [...] grudnia 2007r. Ponadto do wniosku o wznowienie postępowania załączony został odpis księgi wieczystej nr [...] stan na dzień [...] kwietnia 2010r., z którego wynika, że działki nr [...] i [...] z obrębu [...] położone przy ul. [...] zostały oddane w użytkowanie wieczyste na mocy aktu notarialnego z dnia [...] czerwca 2008r. W związku z powyższym organ I instancji odmówił wznowienia postępowania na podstawie art. 148 k.p.a. uznając, ze wniosek w tym przedmiocie został złożony z przekroczeniem terminu 30 dni od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ II instancji powyższe stanowisko podzielił i stwierdził, że w sprawie niniejszej termin określony w art. 148 k.p.a. ewidentnie upłynął, ponieważ Z. G. informację o kwestionowanej decyzji uzyskała z pisma z dnia 16 czerwca 2009r., a wniosek o wznowienie postępowania został złożony w piśmie z dnia 19 czerwca 2010r. Wojewoda podniósł, ze przepis art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia czy też uzyskania wiedzy nie tylko o jej wydaniu, ale także o jej ostateczności. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Skargę na postanowienie Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Z. G. zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy tj. art. 148 § 1 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 75 § 1, art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. oraz art. 147 k.p.a. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że we wniosku o wznowienie postępowania skarżąca wyjaśniła, że otrzymana przez nią decyzja o ustanowieniu użytkowania wieczystego nie zawierała wystarczających informacji, aby ona sama, bez przeprowadzenia dokładnej analizy dokumentacji mogła stwierdzić czy decyzja ta dotyczy jej praw. Zdaniem skarżącej nie może być ona obciążona skutkami niedopełnienia obowiązku informacyjnego przez organ, a w związku z tym bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął się dopiero po ustaleniu przez skarżącą jakich dokładnie działek dotyczy kwestionowana decyzja. Ponadto skarżąca podniosła, że jako następca prawny wywłaszczonych działek powinna była występować w postępowaniu jako strona, wskazała również istotne dla sprawy okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi. W ocenie skarżącej nawet gdyby przyjąć, że uchybiła ona terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to na podstawie przedstawionych przez nią dowodów organ winien był na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznowić postępowanie z urzędu. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. O oddalenie skargi wniósł również uczestnik postępowania T. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd w zakresie dokonywanej kontroli bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawna. Rozpoznając sprawę niniejszą w ramach powyższych kryteriów skargę należy uznać za niezasadną. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a stosownie do § 2 tego przepisu, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a., może nastąpić tylko z następujących przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną, podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu o jakim mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia, określonych w art. 145 § 1 k.p.a. Pojęcie "dowiedzenie się", o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. o decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 1998 r. I SA/769/97 (LEX nr 45129) stwierdził, iż w art. 148 § 2 k.p.a. mowa jest o powzięciu wiadomości o istnieniu decyzji, a nie o doręczeniu decyzji. Niniejszy skład orzekający pogląd ten podziela w zupełności. Sąd podzielił stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania rozpoczął swój bieg z dniem, kiedy Z. G. dowiedziała się o wydaniu decyzji z dnia [...]grudnia 2007 r. W aktach sprawy znajduje się skierowane również do skarżącej pismo z dnia 16 czerwca 2009 r., w którym poinformowano, że w dniu 14 grudnia 2007r. r. została wydana przedmiotowa decyzja. Z pisma tego ponadto wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że kwestionowana decyzja dotyczy działek o numerach [...] i [...] z obrębu [...], stanowiących część gruntu nieruchomości hipotecznych [...] i [...]. Otrzymanie tego pisma skarżąca potwierdziła w swoim piśmie z dnia 17 maja 2010r. - pisząc: "W związku z treścią pisma z dnia 16 czerwca 2009r......." Dodać należy, ze z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że Z. G. wbrew twierdzeniom skargi jeszcze przed 1 czerwca 2010r. posiadała wiedzę, że aktualnie nieruchomość oznaczona hipotecznie [...] i [...] stanowi m.in. działkę nr [...]. Powyższe wynika z treści pisma skarżącej z dnia 6 kwietnia 2010r.( k. 74 akt administracyjnych) oraz z pisma z dnia 17 maja 2010r. Tak więc wystąpienie przez skarżącą dopiero w dniu 19 czerwca 2010 r. ( data wpływu do organu 28 czerwca 2010r.) z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 2007r. nastąpiło niewątpliwie z uchybieniem ustawowego terminu. W żadnym wypadku zaniechanie wznowienia postępowania z urzędu nie może być podstawą zarzutu postawionego w skardze w sprawie odmowy wznowienia postępowania z powodu uchybienia przez stronę terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012r. sygn. akt I OSK 1482/11, Lex nr 1136642). Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.