I SA/Wa 427/19

WyrokWSA w Warszawie2019-07-02

Skład orzekający: Dorota Apostolidis, Bożena Marciniak, Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w określonym terminie, powinien zostać ukarany grzywną i czy jego bezczynność stanowi rażące naruszenie prawa?
Ratio decidendi
Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w wyznaczonym terminie, podlega grzywnie, a jego długotrwała bezczynność, trwająca ponad trzy lata, stanowi rażące naruszenie prawa. Sąd, uwzględniając skargę na niewykonanie wyroku, wymierzył grzywnę oraz stwierdził rażące naruszenie prawa, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 2016 r., który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy. Pomimo upływu terminu i wcześniejszego wymierzenia grzywny, organ nadal pozostawał w bezczynności. Skarżący domagali się wymierzenia kolejnej grzywny, stwierdzenia rażącego naruszenia prawa i zwrotu kosztów.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 3000 zł, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Prezydenta na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania w kwocie 680 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A. M., A. M., I. M. i M. M. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 191/16. 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 3000 (trzy tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz A. M., A. M., I. M. i M. M. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. A. M. [1], A. M. [2], I. M. i M. M. (dalej jako: skarżący) reprezentowani przez pełnomocnika adw. K. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 191/16. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] (dalej jako: organ/Prezydent) do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wniosku A. M. [3] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. nr [...]. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z dalszym niepodejmowaniem przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, pełnomocnik skarżących pismem z [...] października 2018 r. wezwała Prezydenta [...] do wykonania prawomocnego wyroku z 3 czerwca 2016 r., a następnie wniosła opisaną na wstępie skargę, w której domaga się: wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w wysokości [...] przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, stwierdzenia, że bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. W motywach skargi przedstawiono dotychczasowy stan sprawy i wskazano, że pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu organ nie wydał decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podał, że pismem z [...] lutego 2019 r. Biuro Spraw Dekretowych zwróciło się do wydziału Archiwum Biura organizacji Urzędu w celu pozyskania dokumentów niezbędnych do ustalenia daty utraty faktycznego władania przedmiotowym gruntem. Ponadto pismami z [...] listopada 2018 r. zwrócono się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz do Ministra Inwestycji i Rozwoju o udzielenie informacji o stan spraw dotyczących stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady narodowej [...] z dnia [...] czerwca 1950 r. o odmowie przyznania byłej właścicielce prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] hip. [...]. Następnie pismem z [...] lutego 2019 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niezałatwienia sprawy, w którym również wskazano przewidywany termin rozpatrzenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest zasadna. Przedmiotowa skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 3 czerwca 2016 r. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy wniosku A. M. [3] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. nr [...]. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] sierpnia 2016 r. i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji upłynął on [...] października 2016 r. Organ w terminie wyznaczonym przez sąd nie rozpatrzył wniosku. Nie uczynił tego także do chwili obecnej i to mimo, że z tytułu zaistniałej opieszałości już wymierzono mu grzywnę w wysokości 2000 zł wyrokiem tutejszego sądu z 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1670/17. Oznacza to, że od ponad trzech lat i ośmiu miesięcy organ pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim narusza w ten sposób przepisy art. 153 p.p.s.a. i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić tak znacznej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku tylko i wyłącznie skomplikowanym charakterem spraw dotyczących przyznania odszkodowania. Poza tym aktywność organu miała miejsce dopiero po złożeniu niniejszej skargi, bowiem dopiero w lutym 2019 r. organ zwrócił się do różnych jednostek o nadesłanie szeregu dokumentów oraz poinformował pełnomocnik stron o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. To z kolei czyni zasadnym żądanie wymierzenia organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku kolejnej grzywny. Zważywszy zaś na fakt, że zwłoka ta wynosi obecnie niemal 3 lata, a od ostatniego wydanego w sprawie wyroku upłynął rok, za adekwatny Sąd uznał jej wymiar w wysokości 3000 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło