I SA/Wa 43/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędziowie WSA Krystyna Kleiber Asesor WSA Anna Tarnowska – Mieliwodzka (spr.) Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2005 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej B. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania nadzorczego oddala skargę. I SA/Wa 43/04 Uzasadnienie Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika Gminy Miejskiej B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] września 2003 r., nr [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał następujący przebieg sprawy: Wojewoda [...], działając na podstawie art. 200 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 ze zm.), decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo [...] w J. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego przy ul. [...] w B., oznaczonego jako działki nr [...] o pow. [...] m² oraz prawa własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie. Pełnomocnik Gminy Miejskiej B. pismem z dnia [...] lipca 2003 r. wniósł o stwierdzenie nieważności ww. decyzji uwłaszczeniowej Wojewody [...]. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] września 2003 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Gmina Miejska B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] zarzucając naruszenie przepisów procedury administracyjnej zawartych w art. 7 w związku z art. 77 kpa, polegającej na pominięciu okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia, naruszenie art. 157 § 3 w związku z art. 28 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając skargę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy, w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) obowiązany był stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z dyspozycją art. 157 § 2 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Natomiast w myśl art. 28 kpa stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie osobie przymiotu strony w określonej sprawie, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. Brak bezpośredniego wpływu sprawy na sferę prawną osoby, nie pozwala na uznanie jej za stronę. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast prawidłowo przyjął, że sprawa dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo [...] w J. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego przy ul. [...] w B. nie może dotyczyć interesu prawnego Gminy Miejskiej B., gdyż interes ten nie wynika z żadnego przepisu prawa materialnego, tj. ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych ( Dz. U. z 1990 r., Nr 32, poz. 191 ze zm.), ani ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 ze zm.) Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 5 grudnia 1990 r. właścicielem nieruchomości był Skarb Państwa oraz istniało prawo zarządu na rzecz uwłaszczonego Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa [...] w J. ( obejmujące działkę nr [...] o pow. [...] m² przy ul. [...] w B.). Brak jest natomiast dowodu, aby Gmina Miejska B. posiadała prawa rzeczowe do przedmiotowego gruntu i znajdujących się na tym gruncie naniesień. Reasumując powyższe rozważania, należy stwierdzić, że Gmina Miejska B. w przedmiotowej sprawie nie legitymuje się przymiotem strony w domaganiu się wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2002 r. Podjęcie przez nią starań nabycia prawa własności do przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych ( Dz. U. z 1990 r. , Nr 32, poz. 191 ze zm.) wskazują niewątpliwie na interes faktyczny. Gmina Miejska B. nie zdołała wykazać swojego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 kpa w niniejszej sprawie, a zatem nie może być stroną postępowania z art. 157 § 2 kpa, na której wniosek wszczyna się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji w określonej sprawie. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.)