I SA/Wa 430/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia posiadania uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami państwa polskiego postanawia 1. odrzucić skargę 2. odmówić przyznania prawa pomocy J. S. pismem z dnia 31 stycznia 2006 r. wiosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia posiadania uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami państwa polskiego. Skarżąca wystąpiła jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że wniesiona ona została po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) –dalej jako ppsa - skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została J. S. w dniu 8 sierpnia 2005 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nadana zaś została - za pośrednictwem Ministra Transportu i Budownictwa - listem poleconym w dniu 31 stycznia 2006 r. Bezsporne zatem jest, że skarżąca uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia skargi. Skarga podlega więc odrzuceniu. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w pkt 1 sentencji. Odnosząc się natomiast do złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy to wskazać należy, że w myśl art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Bezzasadność zachodzi zaś wówczas, gdy przepisy obowiązującego prawa niepodlegające różnej wykładni, w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. W ocenie Sądu tego rodzaju sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Skarga J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. wniesiona została ze znacznym przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 ppsa, przewidzianego do jej wniesienia. Oczywiste zatem jest, że brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowej skargi. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w pkt 2 sentencji.