I SA/Wa 430/08

Referendarz Sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać B.B. rawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. B. wniesioną na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]. W dniu 20 maja 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku strona ujawniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, ich łączny dochód wynosi miesięcznie [...] zł i składają się na niego emerytura skarżącej w wysokości [...] zł i emerytura jej męża w wysokości [...] zł. Jako majątek B. B. wskazała jedynie mieszkanie o powierzchni [...] m2, w którym zamieszkuje. Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 powołanej ustawy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Stwierdzić należy, że przedstawiona wyżej sytuacja materialna wnioskodawczyni daje podstawy do uwzględnienia jej wniosku. Przy uwzględnieniu wydatków na zakup żywności dla dwóch osób, wydatków związanych z koniecznością uiszczenia opłat za mieszkanie z uzyskiwanych wspólnie z mężem dochodów B. B. nie byłaby w stanie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.