I SA/Wa 431/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] od udziału w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: oddalić wniosek Pismem z dnia [...] marca 2015 r. M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. Podczas rozprawy sądowej w dniu 10 lutego 2016 r. M. S. złożył wniosek o wyłączenie składu orzekającego sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...]. Oświadczeniem z dnia [...] lutego 2016 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] wyjaśniła, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami admiracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyłączające ją od rozpoznania sprawy. Oświadczyła, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w przypadkach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 tej ustawy sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 i art. 19 § 1 powołanej wyżej ustawy. Okoliczność tę potwierdza znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie z dnia 19 lutego 2016 r. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.