I SA/Wa 432/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant referent stażysta Joanna Berbecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1002/12 wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych. Skarżąca, S. B., pismem z dnia [...] lutego 2015 r. wystąpiła ze skargą na niewykonanie wyroku tutejszego sądu z dnia 13 listopada 2012 r. I SA/Wa 1002/12, wnosząc o udzielenie jej pomocy w wyegzekwowaniu powyższego wyroku . Jak wynika z akt administracyjnych przedstawionych sądowi, Skarżąca pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. wezwała organ do wykonania powyższego wyroku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że w toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami kwalifikujące ją do przyznania odszkodowania. Do uzyskania kompletu dokumentów niezbędnych do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek pozostaje wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość przedmiotowej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny. Skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za skargę wniesioną w trybie art. 154 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. I SA/WA 1002/12 uchylił decyzję Wojewody [...] (Wojewoda) z dnia [...] marca 2012 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] (Prezydent) z dnia [...] lutego 2012 r. umarzające postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...] o powierzchni [...] łokcia kwadratowego ([...] m2). W uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2012 r. wskazane zostało, że umorzenie postępowania administracyjnego było niedopuszczalne, a w ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany będzie do merytorycznego rozpoznania żądania stron w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały Wojewodzie w dniu 25 lutego 2013 r., a następnie przekazane zostały do Prezydenta w dniu 28 lutego 2013 r. W tym miejscu wskazać należy, że art. 35 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W ocenie sądu, sprawa o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w trybie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami może być uznana za sprawę szczególnie skomplikowaną, co oznacza, że organ powinien był ją załatwić nie później niż do 25 kwietnia 2013 r. Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez Skarżącą do wykonania wyroku, Prezydent [...] nie rozpoznał sprawy. Wobec powyższego uznać należało, że organ pozostawał w bezczynności po wydaniu wyroku uchylającego jego decyzję, co musiało skutkować wymierzeniem mu grzywny. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej, uwzględniając okres jako upłynął od dnia doręczenia organowi wyroku uchylającego decyzję wraz z aktami sprawy (28 lutego 2013 r.) do dnia orzekania w niniejszej sprawie sąd uznał, że odpowiednią będzie grzywna w wysokości [...] złotych. Kwota ta mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.