I SA/Wa 439/21

WyrokWSA w Warszawie2022-02-17

Skład orzekający: Gabriela Nowak, Anna Fyda-Kawula, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja wojewody utrzymująca w mocy decyzję prezydenta ustalającą odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową została wydana prawidłowo, w szczególności czy operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego został prawidłowo oceniony przez organy?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego został wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i jest wiarygodnym dowodem wartości nieruchomości. Organ administracji nie może merytorycznie kwestionować opinii rzeczoznawcy, a jedynie oceniać jej formalną poprawność. Skarga została oddalona, ponieważ nie wykazano naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego skutkującego uchyleniem decyzji.
Stan faktyczny
Prezydent miasta wydał decyzję zezwalającą na realizację inwestycji drogowej obejmującej działki należące do skarżących. Następnie ustalił odszkodowanie za nieruchomość wywłaszczoną pod tę inwestycję, uwzględniając także wygaśnięcie hipotek. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy po rozpatrzeniu odwołania skarżących, którzy kwestionowali prawidłowość operatu szacunkowego i wysokość odszkodowania. Skarżący zarzucili m.in. naruszenie przepisów specustawy, ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Asesor WSA Anna Fyda-Kawula Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi W. D., M. D. i E. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oddala skargę. Wojewoda [...] (dalej: "Wojewoda") decyzją z [...] grudnia 2020 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W. D., E. D. i M. D. (dalej: "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] (dalej: "Prezydent") z [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania. Decyzja Wojewody wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent decyzją z [...] października 2017 r., nr [...] zezwolił na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie dróg powiatowych: ul. [...] na odcinku od skrzyżowania z ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...], ul. [...] na odcinku od skrzyżowania z ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...] w dzielnicy [...], projektowanej m.in. na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] o powierzchni odpowiednio [...] i [...], powstałych z podziału działki nr [...] uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], oraz nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 10 listopada 2017 r. Następnie Prezydent decyzją z [...] stycznia 2020 r. ustalił odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...], w Dzielnicy [...], stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...] i [...], z obrębu [...] o pow. [...] m2 i [...] m2 powstałe z podziału działki [...] uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], przejętej z mocy prawa na rzecz [...] na podstawie ww. ostatecznej decyzji Prezydenta z [...] października 2017 r. w wysokości [...] zł (pkt I); ustalił odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia hipoteki umownej wynikającej z umowy kredytowej nr [...] z [...] września 2016 r. ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości w wysokości [...] zł i przyznał to odszkodowanie w całości na rzecz Banku Spółdzielczego w [...] z siedzibą w [...] ([...]) przy ul. [...], wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS [...] tytułem zaliczenia na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami (pkt II); ustalił odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia hipoteki umownej wynikającej z umowy kredytowej nr [...] z [...] listopada 2015 r. ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości na rzecz Banku Spółdzielczego w [...] z siedzibą w [...] ([...]) przy ulicy [...], wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr KRS [...], w wysokości [...] zł (pkt III); pomniejszył ustalone w pkt I odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość o ustalone w pkt II i III odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustanowionej na tej nieruchomości i w ten sposób ustalił przysługujące do wypłaty na rzecz poprzednich właścicieli odszkodowanie w wysokości [...] zł (pkt IV); powiększył ustalone w pkt I odszkodowanie o 5% wartości przejętej na rzecz [...] nieruchomości tj. o kwotę [...] zł (pkt V); przyznał ustalone w pkt IV odszkodowanie wraz z określoną w pkt V kwotą powiększenia w łącznej wysokości [...] zł na rzecz: W. D. (syna M. i H.) i E. D. (córki H. i A.) w udziale wynoszącym 1/2 części, tj. w kwocie [...] zł na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, M. D. (syna W. i E.) i M. D. (córki A. i K.) udziale wynoszącym [...] części, tj. w kwocie [...] zł na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej(pkt VI); zobowiązał Prezydent, jako organ wykonawczy [...], reprezentowanego przez Zarząd Miejski Inwestycji Drogowych, do zapłaty ustalonego odszkodowania jednorazowo, w terminie 14 dnia od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli skarżący kwestionując operat szacunkowy sporządzony w przedmiotowej sprawie oraz wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i ponowne ustalenie odszkodowania. Wojewoda decyzją z [...] grudnia 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta z [...] stycznia 2020 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że w niniejszym postępowaniu sporządzony został operat szacunkowy z [...] kwietnia 2019 r., przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego Z. J., który uznany został przez Prezydenta za sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i za wiarygodny dowód w sprawie, stąd w oparciu o niego ustalono odszkodowanie. Biegła dokonując analizy danych w operacie szacunkowym zastosowała się do dyspozycji § 36 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz.U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r. (Dz.U. z 2011 r. Nr 165, poz. 985), powoływanego dalej jako: "rozporządzenie", przyjmując podejście porównawcze, metodę porównywania parami, bazując na cenach i cechach rynkowych nieruchomości wyselekcjonowanych z analizowanego rynku. Odnosząc się do treści operatu szacunkowego Wojewoda stwierdził, że stan przedmiotowej nieruchomości opisano na właściwą datę, tj. [...] października 2017 r. Wskazał, że w tej dacie zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Rejonu [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta [...] nr [...] z [...] marca 2004 r. wyceniane działki położone były w dwóch obszarach planistycznych. Cześć działki [...] o pow. [...] m2 leży w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem MU - tereny mieszkaniewo-usługowe i część o pow. [...] m2 w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] i niewielki fragment na obszarze oznaczonym symbolem [...] - projektowana trasa nowo-ekspresowa, [...] ([...], zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania [...]). Część działki [...] o pow. [...] m2 leży w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] - tereny mieszkaniowo-usługowe i część o pow. [...] m2 w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] - korytarz tras komunikacji kołowej ul. [...], droga lokalna. Łącznie w obszarze oznaczonym symbolem [...] znajduje się grunt o pow. [...] m2 i w obszarze [...] - grunt o pow. [...] m2. Jednocześnie zauważył, że aktualny sposób użytkowania działki jest tożsamy z celem wywłaszczenia. W jego ocenie biegła przeanalizowała rynek nieruchomości drogowych i po stwierdzeniu ich występowania uznała możliwość wykorzystania tych transakcji zgodnie z przepisami i linią orzeczniczą. Mając powyższe na uwadze Wojewoda stwierdził, że ww. operat zawiera konsekwencję w przyjęciu metodologii, ustalania wysokości odszkodowania szacowanego gruntu oraz zastosowano w nim właściwe podejście do wyceny nieruchomości, prawidłową metodę i technikę wyceny. Jest on spójny, właściwie uzasadniony, a przyjęte w nim daty, założenia, ilość i rodzaj nieruchomości podobnych są prawidłowe. Przedstawiona w nim analiza i charakterystyka rynku nieruchomości podobnych odzwierciedla istniejące na nim ceny rynkowe. Zatem jest wiarygodnym dowodem o wartości nieruchomości, a w konsekwencji decyzja Prezydenta z [...] stycznia 2020 r. jest zasadna i prawidłowa. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na powyższą decyzję Wojewody skarżący zarzucili: 1. naruszenie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (w dacie wydania decyzji obu instancji Dz.U. z 2018 r. poz. 1474 ze zm.) dalej jako: "specustawa", poprzez ustalenie wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość według wartości niższej niż jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania; 2. naruszenie art. 130 ust. 1 oraz 134 ust 1-4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r. poz. 2204 ze zm.) dalej jako "u.g.n.", poprzez ustalenie wartości odszkodowania poniżej wartości rynkowej nieruchomości, w szczególności bez uwzględnienia jej faktycznego rodzaju, położenia, sposobu użytkowania, przeznaczenia, stanu nieruchomości oraz aktualnie kształtujących się ceny w obrocie nieruchomościami 3. naruszenie art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 2356 ze zm.) dalej: "k.p.a.", poprzez wydanie decyzji bez właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, w szczególności niedokonanie właściwej oceny całokształtu materiału dowodowego; 4. naruszenie § 36 ust. 4 rozporządzenia poprzez jego zastosowanie do wyceny nieruchomości w ramach operatu stanowiącego podstawę wydania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy całość wywłaszczonej nieruchomości nie była przeznaczona na inwestycję drogową na dzień wydania decyzji wywłaszczeniowej; 5. naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie skarżącym czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności uniemożliwienie, przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; 6. naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez działanie organu podważające zaufanie obywateli do organów Państwa. Jednocześnie wnieśli o przeprowadzenie dowodu z dołączonej do niniejszej skargi aktualnej wyceny nieruchomości będących przedmiotem wywłaszczenia, na okoliczności ustalenia ich rzeczywistej wartości, wobec faktu, że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje przedłużenia postępowania w sprawie. Pismem z [...] lipca 2021 r. (k-[...] akt sądowych) skarżący wskazali, że cofają wniosek dowodowy w tym zakresie. W oparciu o tak sformułowane zarzuty rozwinięte w motywach skargi wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z [...] grudnia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta z [...] stycznia 2020 r., którą ustalono odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w wysokości [...] zł (pkt I); ustalono odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia hipoteki umownej wynikającej z umowy kredytowej nr [...] z [...] września 2016 r. ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości w wysokości [...] zł i przyznano to odszkodowanie w całości na rzecz Banku Spółdzielczego w [...] tytułem zaliczenia na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami (pkt II); ustalono odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia hipoteki umownej wynikającej z umowy kredytowej nr [...] z [...] listopada 2015 r. ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości na rzecz Banku Spółdzielczego w [...] w wysokości [...] zł (pkt III); pomniejszono ustalone w pkt I odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość o ustalone w pkt II i III odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustanowionej na tej nieruchomości i w ten sposób ustalono przysługujące do wypłaty na rzecz poprzednich właścicieli odszkodowanie w wysokości [...] zł (pkt IV); powiększono ustalone w pkt I odszkodowanie o 5% wartości przejętej na rzecz [...] nieruchomości tj. o kwotę [...] zł (pkt V); przyznano ustalone w pkt IV odszkodowanie wraz z określoną w pkt V kwotą powiększenia w łącznej wysokości [...] zł na rzecz: W. D. (syna M. i H.) i E. D. (córki H. i A.) w udziale wynoszącym 1/2 części, tj. w kwocie [...] zł na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, M. D. (syna W. i E.) i M. D. (córki A. i K.) udziale wynoszącym 1/2 części, tj. w kwocie [...] zł na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej(pkt VI); zobowiązano Prezydenta, jako organ wykonawczy [...], reprezentowanego przez Zarząd Miejski Inwestycji Drogowych, do zapłaty ustalonego odszkodowania jednorazowo, w terminie 14 dnia od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Analiza skargi oraz jej uzasadnienia pozwala stwierdzić, że zarzuty skargi dotyczą dwóch zagadnień. Po pierwsze, prawidłowości operatu szacunkowego stanowiącego podstawę ustalenia odszkodowania, tj. operatu szacunkowego z [...] kwietnia 2019 r. autorstwa rzeczoznawcy majątkowego Z. J. Po drugie, że rzeczoznawca nie wyceniał wartości wywłaszczonych nieruchomości, jako całości, a ich poszczególnych części, w zależności od klasy przypisanej planem zagospodarowania przestrzennego - MU lub K, przy czym o ile wartość części nieruchomości dla klasy MU określona została na [...] zł, to wartość dla klasy K wynosi jedynie [...] zł, czyli o 218 zł mniej. W ocenie Sądu wszystkie powyższe zarzuty są bezzasadne. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów związanych z operatem szacunkowym należy wskazać, że materialnoprawną podstawę kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji stanowił art. 18 specustawy, oraz stosowane odpowiednio, na mocy odesłania zawartego w art. 12 ust. 4a tej ustawy, przepisy u.g.n. Artykuł 18 ust. 1 specustawy stanowi, że wysokość odszkodowania za przejętą nieruchomość ustala się według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez organ pierwszej instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania. Zgodnie natomiast z art. 130 ust. 2 u.g.n. dla ustalenia wysokości odszkodowania konieczne jest uzyskanie opinii rzeczoznawcy majątkowego określającej wartość nieruchomości. Wartością tą z kolei jest co do zasady wartość rynkowa, a więc najbardziej prawdopodobna cena nieruchomości, możliwa do uzyskania na rynku (art. 134 ust. 1 i art. 151 ust. 1 u.g.n.), przy określaniu której uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami (art. 134 ust. 2 u.g.n.). Szczegółowe unormowania regulujące sporządzenie wyceny nieruchomości m.in. na potrzeby ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte (wywłaszczone) pod inwestycje drogowe zawarte zostały w rozporządzeniu. Zgodnie z § 36 ust. 1 rozporządzenia wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów specustawy drogowej określa się "przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy bez uwzględnienia ustaleń decyzji. Nie uwzględnia się nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji". Stosownie do § 36 ust. 2 rozporządzenia w przypadku gdy dane z lokalnego i regionalnego rynku nieruchomości są niewystarczające do określenia wartości rynkowej zgodnie z ust. 1, wartość nieruchomości objętej decyzją określa się w podejściu kosztowym. W ust. 3 unormowano tryb ustalania wartości rynkowej nieruchomości, w sytuacji, gdy przeznaczenie nieruchomości, zgodne z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości. Zgodnie natomiast z § 36 ust. 4 rozporządzenia "w przypadku gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wartość rynkową określa się, przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio". W stanowiącym podstawę ustalenia wysokości odszkodowania operacie szacunkowym z [...] kwietnia 2019 r. biegła wskazała, że w dacie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, przedmiotowa nieruchomość była niezabudowana. W dniu wydania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej cześć działki [...] o pow. [...] m2 leży w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] - tereny mieszkaniewo-usługowe i część o pow. [...] m2 w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] i niewielki fragment na obszarze oznaczonym symbolem [...] - projektowana trasa nowo-ekspresowa, [...] ([...], zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania [...]). Stwierdziła również, że część działki [...] o pow. [...] m2 leży w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] - tereny mieszkaniowo-usługowe i część o pow. [...] m2 w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem [...] - korytarz tras komunikacji kołowej ul. [...], droga lokalna. Łącznie w obszarze oznaczonym symbolem [...] znajduje się grunt o pow. [...] m2 i w obszarze [...] - grunt o pow. [...] m2. Podała także, że nieruchomość położona była w obszarze, dla którego był plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z [...] marca 2004 r. W konsekwencji określenie wartości nieruchomości nastąpiło zgodnie z § 36 ust. 4 rozporządzenia, przy czym wzięła pod uwagę, że skoro na dzień wydania decyzji zrid część działki [...] i część działki [...] w planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona była pod drogę, a część pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, każdą z tych części wyceniła odrębnie: część przeznaczoną pod drogę w oparciu o transakcje drogowe, a część przeznaczoną pod zabudowę jednorodzinną w oparciu o grunty niezbudowane przeznaczone pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W konsekwencji, w operacie określono wartość 1 m2 gruntu położonego w obszarze [...] w wysokości [...] zł (pow. [...] m2); a wartość 1 m2 gruntu położonego w obszarze [...] w wysokości [...] zł (pow. [...] m2). Na koniec biegła określiła wartość przedmiotowej nieruchomości na kwotę [...] zł. Zdaniem Sądu, biegła prawidłowo dokonała wyceny przedmiotowej nieruchomości zgodnie z jej mieszanym przeznaczeniem planistycznym. Zauważyć przy tym należy, że zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n., wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Rola organu administracji ogranicza się zatem do oceny sporządzonej wyceny wyłącznie pod względem zachowania warunków formalnych. Organ nie może natomiast wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, a zatem nie może zamiast biegłego i wbrew jego opinii przyjąć, że wartość nieruchomości jest inna niż wyliczono w operacie szacunkowym. Organ administracji może natomiast, jest wręcz do tego obowiązany jako jedyny podmiot uprawniony do oceny dowodu, dążyć do wyjaśnienia, czy operat nie zawiera błędów lub stwierdzeń nieodpowiadających rzeczywistemu stanowi rzeczy (por. np. wyrok NSA z 23 października 2014 r. sygn. akt I OSK 534/13, CBOSA). W tej sytuacji prawidłowo Wojewoda uznał, że ww. operat jest wiarygodnym dowodem o wartości nieruchomości. Za chybiony również uznać należ zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a., gdyż mógłby on odnieść zamierzony skutek, ale wyłącznie w sytuacji, gdyby skarżący wykazali, że uchybienie to pozbawiło ich możliwości zgłoszenia konkretnych dowodów, co jednak nie miało miejsca w rozpatrywanej sprawie. Na marginesie stwierdzić należy, że skoro skarżący ze względu na stawiane zarzuty natury metodologicznej mieli wątpliwości i zastrzeżenia co do rzetelności i prawidłowości wykonania przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, to mieli możliwość poddania tego operatu ocenie przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych w celu skontrolowania metodologicznej prawidłowości sporządzenia operatu. Skorzystanie z tej możliwości zależy jednak od inicjatywy i woli strony, która dąży do zakwestionowania prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego jako podstawy wydania decyzji. W wyroku z 10 sierpnia 2021 r., sygn. akt I OSK 494/21, CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił wyraźnie, że to rzeczoznawca majątkowy określa wartość rynkową nieruchomości i zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n. ma zagwarantowaną swobodę wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości. Oznacza to, że w sytuacji, gdy z treści operatu nie wynika, że zawiera on założenia sprzeczne z obowiązującymi przepisami prawa, organ nie jest władny z urzędu kwestionować poczynionych w nim ustaleń. Jeżeli więc strona w toku prowadzonego postępowania zapoznała się z operatem i uważała, że jest on wadliwy, to powinna wystąpić do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę jego prawidłowości, a po jej uzyskaniu przedłożyć ten dowód organowi, co umożliwiłoby podważenie wiarygodności operatu sporządzonego na zlecenie organu i ewentualne podjęcie z urzędu działań mających na celu wyjaśnienie zaistniałych rozbieżności. Jak wynika z akt sprawy, z tej możliwości skarżący jednak nie skorzystali. Konkludując wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie sposób doszukać się naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym również tych powoływanych przez skarżących, które skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji z [...] stycznia 2020 r. W sprawie nie naruszono także przepisów postępowania. Organy obu instancji wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły bowiem stan faktyczny sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.), szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi kierowały się przy jej rozstrzyganiu oraz uzasadniły swoje orzeczenia (art. 107 § 1 i 3 k.p.a.). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło