I SA/Wa 455/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Anna Traczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi D. K. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zerwania warunków ugody postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej D. K. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu. D. K. wniosła w piśmie z 3 lutego 2010 r. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], w sprawie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności kierownika gminnej jednostki organizacyjnej w P. Skarżąca wystąpiła o uchylenie zaskarżonej uchwały w całości jako niezgodnej z prawem i naruszającej interes prawny skarżącej. W uzasadnieniu skargi D. K. wskazała, że w dniu 4 listopada 2009 r. złożyła skargę na działanie Prezesa [...] w P. zarzucając zerwanie bez wypowiedzenia i podania jakichkolwiek przyczyn warunków ugody zawartej w 1997 roku z Dyrektorem Zakładu [...] w P. Ugoda dotyczyła rozliczenia [...] faktycznego zużycia. Przyznanie upustu było wynikiem stwierdzenia braku [...] w budynku. W uchwale podjętej przez Radę Miejską w dniu [...] listopada 2009 r. uznano skargą za bezzasadną. W uchwale z dnia [...] grudnia 2009 r. nie uwzględniono wezwania do uchylenia zaskarżonej uchwały W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wniosła o jej oddalenie. Organ ten wyjaśnił, iż w uzasadnieniu uchwały zostało przedstawione stanowisko obecnego Prezesa [...] sp. z o.o. w P., którego zdaniem przedmiotowa ugoda dotyczyła wyłącznie rozliczenia [...] za 1996 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna, a wobec tego podlega odrzuceniu. Zakres kognicji sądu administracyjnego został określony w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a także w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Uzasadniając sposób rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowym należy na wstępie odnotować, iż D. K. wniosła skargę na działalność Prezesa [...] sp. z o.o. w P. zarzucając osobie zarządzającej wymienioną spółką zerwanie ugody zawartej ze skarżącą. Ugoda ta dotyczyła rozliczenia zapłaty za [...] dostarczoną do lokalu zajmowanego przez skarżącą. Ograniczenie wysokości należnego od skarżącej świadczenia miało wynikać z niewłaściwej [...]. W uchwałach podjętych przez Radę Miejską P. w dniach [...] listopada 2009 r. i [...] grudnia 2009 r., skarga D. K. nie została uwzględniona. Powyższe potwierdza, iż D. K., składając skargę rozpoznaną przez Radę Miejską w P., skorzystała z uprawnienia do wniesienia skargi w trybie przewidzianym w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Natomiast z art. 229 pkt 3 k.p.a. wynika, iż organem właściwym do rozpoznania skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest co do zasady rada gminy. Skarga wniesiona na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne, które kończy się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Sąd administracyjny nie jest właściwy zarówno do rozpatrzenia skarg wniesionych w trybie wymienionych przepisów, jaki i skarg dotyczących czynności kończącej postępowanie skargowe. Sąd administracyjny kontroluje bowiem legalność aktów administracji publicznej, ale wyłącznie wymienionych w art. 3 ust. 2 p.p.s.a. Zawiadomienie organu zawierające stanowisko co do zasadności skargi, o której mowa w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zostało wyszczególnione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Brak kognicji sądu administracyjnego dotyczy także przypadku, gdy zawiadomienie o załatwieniu skargi przybrało formę uchwały rady miasta. Taka uchwała nie może być w zakwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Mając zatem na uwadze, iż rozpoznanie skargi wniesionej przez D. K. pozostawało poza zakresem kognicji sądu administracyjnego, przedmiotową skargę należało uznać za niedopuszczalną. Wobec tego nie zaistniały przesłanki do oceny zasadności zarzutów skarżącej. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.