I SA/Wa 456/19
PostanowienieWSA w Warszawie2019-05-14
Skład orzekający: Monika Sawa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej, będące odpowiedzią na wniosek obywatela w sprawie uregulowania stanu prawnego nieruchomości i zawierające jedynie informacje o obowiązujących przepisach oraz stanie prawnym gruntu, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Pismo organu administracji publicznej, które ma wyłącznie charakter informacyjny i stanowi odpowiedź na wniosek obywatela, nie rozstrzygając o jego prawach i obowiązkach, nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na pismo Prezydenta dotyczące uregulowania stanu prawnego nieruchomości, domagając się przekształcenia prawa użytkowania wieczystego we własność. Prezydent w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, argumentując, że zaskarżone pismo nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego, a jedynie informacją o stanie prawnym gruntu i obowiązujących przepisach. Skarżący załączyli akt notarialny dotyczący przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Sawa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i J. M. na pismo Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie uregulowania stanu prawnego nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.
J. M. i J. M. (dalej jako "skarżący") pismem z [...] lutego 2019 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezydenta [...] (dalej jako "Prezydent") z [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie uregulowania stanu prawnego nieruchomości. W ocenie skarżących, Prezydent powinien był przekształcić posiadane przez nich prawo użytkowania wieczystego do mieszkania przy ul. K. w [...] w prawo własności, zgodnie z ich wnioskiem z [...] grudnia 2018 r., a następnie ustalić wartość nieruchomości i według tego naliczyć stosowne stawki za przekształcenie. Do skargi załączyli m.in. akt notarialny z [...] sierpnia 2018 r. – Umowę o przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, zawartą pomiędzy skarżącymi a Spółdzielnią Mieszkaniową "[...]" z siedzibą w [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i wskazał, że zaskarżone pismo nie jest żadnym z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Pisma tego w żaden sposób nie można uznać za decyzję administracyjną, bowiem sprawa objęta wnioskiem skarżących z [...] grudnia 2018 r. nie podlegała rozpatrzeniu w trybie administracyjnym. Prezydent zauważył również, że powyższy wniosek wpłynął do organu w dniu [...] grudnia 2018 r., zaś pismem z [...] lutego 2019 r. udzielono na niego odpowiedzi. Poinformowano skarżących, że grunt zabudowany budynkiem mieszkalnym przy ul. K. stanowi własność W. i znajduje się w posiadaniu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na podstawie porozumienia z 17 grudnia 1993 r. Wyjaśniono, że lokale znajdujące się w omawianym budynku nie wchodzą w skład mieszkaniowego zasobu gminy, a w konsekwencji nie zostały przez miasto przeznaczone na wynajem. Pouczono również o przepisach, mocą których spółdzielniom mieszkaniowym przyznano roszczenie do regulacji na ich rzecz praw do gruntów publicznych znajdujących się w ich posiadaniu. Z prawa tego dotychczas spółdzielnia nie skorzystała, zaś skarżącym nie przysługuje roszczenie bezpośrednio do miasta o przeniesienie prawa do ww. gruntu wraz z prawem w częściach wspólnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Artykuł 3 § 2 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zdaniem Sądu, w takim zakresie kognicji sądów administracyjnych nie mieści się pismo organu wystosowane w odpowiedzi na pismo obywatela. Nie jest ono bowiem aktem (decyzją, postanowieniem) lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności nie jest ono aktem lub czynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Powołane w tym przepisie czynności cechują się bowiem tym, że mimo, że nie stanowią decyzji lub postanowienia mają one charakter publicznoprawny i są podejmowane w sprawach indywidualnych. Muszą one więc dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa i mieć charakter władczy. Kontrola sądu administracyjnego dotyczy bowiem tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności. Tymczasem kwestionowane przez skarżących pismo ma wyłącznie charakter informacyjny i stanowi odpowiedź organu na wniosek skarżących z [...] grudnia 2018 r. w sprawie uregulowania stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości. Nie rozstrzygało ono o prawach i obowiązkach skarżących, lecz wyjaśniało im obowiązujące przepisy prawa dotyczące nabywania gruntów przez spółdzielnie mieszkaniowe, z którego to prawa spółdzielnia do której należą skarżący nie skorzystała. Poinformowano w nim również skarżących, że nie przysługuje im roszczenie bezpośrednio do miasta o przeniesienie prawa do ww. gruntu wraz z prawem w częściach wspólnych. Grunt ten stanowi bowiem własność W. i znajduje się w posiadaniu Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na podstawie porozumienia z [...] grudnia 1993 r.
Wobec tego ww. pismo Prezydenta, przekazane skarżącym jedynie jako informacja i nie mieści się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 P.p.s.a., a tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tego względu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło