I SA/Wa 459/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. L., J. L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 459/07 odrzucające ich skargę kasacyjną w sprawie ze skargi J. L., E. L. i J. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 739/06 oddalającym skargę J. L., E. L. i J. L. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 459/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną E. L., J. L. i J. L. – jako wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – od postanowienia Sądu z dnia 22 listopada 2007 r. odrzucającego skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 739/06 oddalającym skargę J. L., E. L. i J. L. na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości. Powyższe postanowienie z dnia 21 grudnia 2007 r. wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczone zostało skarżącym w dniu 31 grudnia 2007 r. Na przedmiotowe postanowienie, pismem z dnia 31 grudnia 2007 r. E. L., J. L. i J. L. wnieśli zażalenie osobiście przez nich sporządzone, nadane listem poleconym w dniu 2 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z treści przepisu art. 194 § 4 tej ustawy wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być bezwzględnie sporządzone przez podmiot mający status profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym, co ma zapewnić niezbędny poziom profesjonalizmu zarzutów. O powyższym obowiązku skarżący zostali jednoznacznie pouczeni w punkcie 5 pism Sądu z dnia 27 grudnia 2007 r., przy których doręczono im odpis postanowienia z dnia 21 grudnia 2007 r. wraz z uzasadnieniem (karty 49, 50 i 51 akt sądowych). Mimo tego, skarżący obowiązku tego nie dopełnili i wnieśli zażalenie osobiście przez nich sporządzone. Zgodnie z dyspozycją art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że zażalenie wniesione zostało z naruszeniem art. 194 § 4 powołanej ustawy, wobec czego jest niedopuszczalne i obliguje Sąd do jego odrzucenia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.