I SA/Wa 460/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie pracy urzędników postanawia odrzucić skargę. I SA/Wa 460/08 UZASADNIENIE W dniu 26 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. S. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnych. Pismem z dnia 14 kwietnia 2008 r. skarżący A. S. sprostował, że jest to skarga na pracę urzędników ministerstwa. Pismem z dnia 23 kwietnia 2008 r. wezwano organ do ustosunkowania się do wskazanego pisma skarżącego. W odpowiedzi w piśmie z dnia 6 maja 2008 r. organ podniósł, że wymienione w skardze zarzuty odnosiły się do decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...], jak również do decyzji ją poprzedzającej. Wobec tego faktu oraz mając na uwadze, że pismo wpłynęło w terminie przewidzianym do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. organ uznał je za skargę na tą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 zd. 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że wniesiona skarga A. S. sprecyzowana pismem z dnia 14 kwietnia 2008 r., jako skarga na pracę urzędników ministerstwa jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie mieści się ona bowiem w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu skarga ta ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i nast. kpa. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 kpa nie podlegają zaś kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Zaznaczyć trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga w niniejszej sprawie w przedmiocie pracy urzędników nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten sąd. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga w tym przedmiocie jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.