I SA/Wa 460/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Skiba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, złożony z powodu błędnego pouczenia organu co do środka zaskarżenia, został złożony w ustawowym terminie?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi, uznając, że błędne pouczenie organu co do przysługującego środka zaskarżenia stanowi przyczynę uchybienia terminu, za którą strona nie ponosi winy. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu postanowienia sądu odrzucającego skargę.
Stan faktyczny
P. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające wydania zaświadczenia. Skarga została odrzucona przez WSA w Warszawie z powodu uchybienia terminu. Pełnomocnik skarżącego argumentował, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, ponieważ Kolegium zawarło błędne pouczenie co do środka zaskarżenia. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] września 2013 r. P. B., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. Z. J., złożył – za pośrednictwem organu – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 460/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. z uwagi na uchybienie terminowi z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Tymczasem skarżący uchybił terminowi bez swojej winy, bowiem Kolegium w zaskarżonym postanowieniu zawarło błędne pouczenie co do przysługującego stronie środka zaskarżenia. Pełnomocnik dodał również, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia Sądu z dnia 28 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jako że w przedmiotowej sprawie skarżący o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się dopiero 19 września 2013 r., tj. w dniu doręczenia adw. Z. J. odpisu postanowienia Sądu z dnia 28 sierpnia 2013 r., uznać należy, że w tym dniu odpadła przyczyna uchybienia. Zatem wniosek z dnia 23 września 2013 r. został złożony (za pośrednictwem organu) w terminie wynikającym z art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a. Przechodząc do oceny zasadności wniosku wyjaśnić należy, że przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702). Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Odnosząc się do realiów niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi świadczą o braku winy strony w uchybieniu terminu. Zgodnie bowiem z art. 112 Kpa w zw. z art. 126 Kpa błędne pouczenie w decyzji (postanowieniu) co do prawa wniesienia odwołania (zażalenia), czy skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Jako że powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że tylko z przyczyn niezależnych od strony doszło do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi. Tym samym skarżący uprawdopodobnili brak winy do dokonania w terminie w/w czynności w postępowaniu sądowym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło