I SA/Wa 464/18

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich – Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego postanawia I. przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca wyjaśnił, że po odbyciu kary pozbawienia wolności od kwietnia 2017 r. przebywa na terapii w Krajowym Ośrodku [...] w [...]. Z tego względu, nie może podjąć pracy, jak również zarejestrować się jako osoba bezrobotna. Wskazał, że koszty dodatkowe związane z pobytem w ww. Ośrodku wynoszą około [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że w styczniu 2018 r. otrzymał zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w wysokości [...] zł. Podał, że nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej czy innych nieruchomości, oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych lub w gotówce, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Wskazał, że posiada zadłużenie alimentacyjne wobec ZUS i MOPS na kwotę ok. [...] zł. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca nie posiada żadnego własnego dochodu, nie ma także możliwości zarejestrowania się w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, ani podjęcia pracy. Wnioskodawca nie otrzymuje żadnej pomocy od rodziny. Jest osobą rozwiedzioną, posiadającą dwoje dzieci. Z informacji uzyskanych od wnioskodawcy wynika, że nie ma kontaktu z byłą żoną i dziećmi. Decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] przyznano wnioskodawcy zasiłek celowy na zakup odzieży, żywności, art. higienicznych, art. biurowych w miesiącu wrześniu 2017 r. w wysokości [...] zł. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Uznano, że wnioskodawca nie posiadający żadnego własnego dochodu nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.