I SA/Wa 468/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Monika Nowicka WSA Maria Tarnowska Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z [...] stycznia 2009 r. nr [...], utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...] października 2008 r. nr [...], którą przyznano H. S. świadczenie w formie zasiłku pielęgnacyjnego na okres od [...] października 2008 r. bezterminowo. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że H. S. złożyła wniosek o kontynuację świadczenia w GOPS w dniu [...] października 2008 r. dołączając do wniosku kopię orzeczenia o niepełnosprawności z dnia [...] października 2008 r. Z załączonego do wniosku orzeczenia wynika, że skarżąca złożyła wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności w dniu [...] sierpnia 2008 r. i od tego dnia stwierdzono istnienie umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Poprzednie orzeczenie z dnia [...] lipca 2005 r. było wydane na okres do [...] lipca 2008 r. Powołując się na treść art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych organ uznał, że przyznanie świadczenia od dnia [...] października 2008 r. jest zasadne. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. H. S. wniosła o "wyrównanie zasiłku pielęgnacyjnego" od sierpnia 2008 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, lecz z innych powodów niż powołano w jej uzasadnieniu. Zasada praworządności wyrażona w art. 6 kpa stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, m.in., że przepisy prawa zastosowane przez organ przy rozpoznawaniu sprawy mają obowiązywać w dacie wydania ostatecznej decyzji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ odwoławczy oparł swoje rozstrzygnięcie na treści art. 24 ust. 3a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 223, poz. 1456). Przepis ten miał brzmienie: "w przypadku utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeżeli osoba niepełnosprawna uzyska ponownie orzeczenie o niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia, prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego". Przepis ten otrzymał nowe brzmienie nadane art. 1 pkt 13 lit. b powołanej ustawy z dnia 17 października 2008 r. Ustawa ta weszła w życie po upływie 14 dni od daty jej ogłoszenia, co wynika z art. 4, tj. od dnia 2 stycznia 2009 r. Organ odwoławczy zaskarżoną decyzję wydał w dniu [...] stycznia 2009 r., a więc po wejściu w życie powołanej ustawy z dnia 17 października 2008 r. nowelizującej art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Winien więc był uwzględnić w swoich rozważaniach treść tego przepisu w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Tymczasem z przytoczenia treści tego przepisu w uzasadnieniu decyzji jednoznacznie wynika, że sprawa została rozpatrzona w oparciu o przepis prawa o treści już nieobowiązującej i bez uwzględnienia treści tego przepisu w wersji obowiązującej w dacie wydania decyzji. Zatem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 24 ust 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych, co uzasadnia jej uchylenie. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy będzie miał na uwadze treść art. 24 ust 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych nadaną przez ustawę z dnia 17 października 2008 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych. Należy zauważyć, że nowe brzmienie tego przepisu jest korzystniejsze dla świadczeniobiorców. Stanowi on, że prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, jeżeli osoba spełnia warunki uprawniające do nabycia tych świadczeń oraz złożyła wniosek o ustalenie: 1) niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności w terminie miesiąca od dnia utraty ważności poprzedniego orzeczenia; 2) prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności w terminie trzech miesięcy od dnia wydania orzeczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.