I SA/Wa 470/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Asesor WSA Kamil Kowalewski po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia 24 listopada 2023 r., nr 2784/5102/2023 postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 24 listopada 2023 r., nr 2784/5102/2023 Prezydent [...] odmówił T. C. przyznania świadczenia pieniężnego w formie zasiłku celowego na miesiąc marzec 2023 r. z przeznaczeniem na zakup lekarstw, żywności, odzieży i obuwia. W piśmie z dnia 13 grudnia 2023 r. (data wpływu do organu) T. C. odwołał się od wspomnianej decyzji Prezydenta. Przy piśmie z dnia 18 grudnia 2023 r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] odwołanie to przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Następnie w piśmie z dnia 29 stycznia 2024 r. T. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta [...] z dnia 24 listopada 2023 r., nr 2784/5102/2023. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że dotychczas sprawa z odwołania T. C. od decyzji Prezydenta [...] z dnia 24 listopada 2023 r., nr 2784/5102/2023 nie została jeszcze rozpoznana. Nie istnieje zatem decyzja, którą Kolegium utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W tym miejscu należy przypomnieć, że sądowa kontrola administracji sprawowana jest przy uwzględnieniu kryterium legalności. Jednakże przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm. – dalej też jako p.p.s.a.), którymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Innymi słowy, przepis art. 58 § 1 p.p.s.a., określający podstawy odrzucenia skargi przez sąd, nawiązuje do konstrukcji przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności (bezczynności) organu administracji publicznej do sądu administracyjnego. Przez przesłanki te należy rozumieć określone w ustawie procesowej warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące zarówno przedmiotu skargi, jej formy, jak i treści, którą powinna zawierać skarga, przy zachowaniu których może nastąpić kontrola zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny. Badanie przez sąd, czy zaistniały lub też zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej, musi być poprzedzone ustaleniem przez sąd m.in. istnienia przedmiotu zaskarżenia, którego nieistnienie oznacza, że skarga nie ma prawnego bytu (nie istnieje de iure). Istnienie przedmiotu zaskarżenia jest bowiem konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu lub czynności i musi on istnieć w chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 3193/17). Zgodnie z powołanym już art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn - aniżeli wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5a - wniesienie skargi jest niedopuszczalne, zaś stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn oznacza zaś m.in. brak przedmiotu zaskarżenia, który ma miejsce w przypadku wniesienia skargi na nieistniejący akt lub czynność. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Sąd stwierdził, że postępowanie uruchomione przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Warszawie na skutek odwołania Skarżącego nie zostało zakończone wydaniem decyzji ostatecznej. Nie istnieje zatem akt będący przedmiotem skargi skierowanej do tut. Sądu w dniu 29 stycznia 2024 r. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Niezależnie od tego w razie wydanie przez Kolegium decyzji Skarżącemu będzie przysługiwało prawo zaskarżenia jej do sądu administracyjnego.