I SA/Wa 474/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 474/13 w sprawie ze skargi I. B., G. O., B. S., U. N., M. B., D. K., H. W. i J. B. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z 4 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 474/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. B., G. O., B. S., U. N., M. B., D. K., H. W. i J. B. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej. Pismem z [...] listopada 2013 r. I. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podnosząc, że jest osobą w podeszłym wieku, z różnymi dolegliwościami, dlatego nie przyjechała na rozprawę. O konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dowiedziała się po konsultacji z prawnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702). Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, opubl. LEX nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, LEX nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307; B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328-329 oraz H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis; Warszawa 2005, s. 333). W postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r. (sygn. akt II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż oceniając brak winy, jako przesłanki przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że z uwagi na wskazane we wniosku przyczyny uchybienia terminu, brak jest możliwości określenia dokładnej daty, kiedy te przyczyny ustały. Tym samym Sąd postanowił rozpoznać wniosek merytorycznie. I tak Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku z 4 października 2013 r. W zawiadomieniu o terminie rozprawy Sąd pouczył bowiem skarżącą (działającą w imieniu własnym i G. O., B. S., M. B., D. K. i H. W.), iż sentencji wyroku oddalającego skargę Sąd nie doręcza stronom z urzędu, jak również pouczył o konieczności złożenia w terminie 7 dni od dni doręczenia odpisu wyroku wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia, przed wniesieniem ewentualnej skargi kasacyjnej. Pismo to sformułowane w sposób jasny i precyzyjny skarżąca otrzymała [...] września 2013 r. Po to przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nakładają na Sąd obowiązek informowania m.in. o terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz o terminie i sposobie wniesienia ewentualnego środka odwoławczego strony działające bez profesjonalnych pełnomocników, żeby dbać o ich interesy. W przedmiotowej sprawie nie można zatem argumentować uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nieznajomością procedur sądowoadministracyjnych, skoro strona została prawidłowo i w sposób jasny i precyzyjny pouczona. Wiek skarżącej oraz dolegliwości, które nie miały charakteru nagłego, niedającego się przewidzieć, też nie stanowią argumentu przemawiającego za uwolnieniem się od warunku dochowania należytej staranności w dbałości o własne interesy. Wobec powyższego uznać należy, że I. B. nie uprawdopodobniła braku winy do dokonania w terminie w/w czynności w postępowaniu sądowym. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.