I SA/Wa 479/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz Asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2005r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę. I SA/Wa 479/04 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z [...] grudnia 2003 roku numer [...] Wojewody [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z dnia [...] lipca 2001 roku numer [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą " wzmocnienie nawierzchni do obciążenia [...] drogi krajowej numer [...], na odcinku [...] km [...] w ramach programu [...]". Zgodnie z treścią odpisu z księgi wieczystej Kw. [...] J. S. jest właścicielką działki gruntu położonej w S. gmina W., oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...]hektara. Działka gruntu będąca własnością J. S, położona w S. gmina W., dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...], została objęta treścią decyzji z [...] lipca 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta i Gminy W. W dniu [...] stycznia 2002 roku pomiędzy Generalną Dyrekcją Dróg Publicznych Oddział [...] w K. a J. S. została zawarta umowa, w której J. S. wyraziła zgodę na zajęcie i dysponowanie przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych Oddział [...] w K. wydzielonym z jej działki pasem gruntu o powierzchni [...] m² z [...] strony działki, szczegółowo opisanym na mapie geodezyjnej z [...] stycznia 2002 roku numer [...]. Decyzją z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w S. gmina W. objętej Kw. [...] będącej własnością J. S., a składającej się z działki gruntu oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] hektara, na działki o numerach [...] o powierzchni [...] m² i [...] o powierzchni [...] m². Z adnotacji na decyzji wynika, że decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] listopada 2002 roku. Pismem z dnia 8 listopada 2002 roku [...]Spółka z o.o. działające w imieniu i na rzecz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. wystąpiło do J. S. z ofertą kupna działki położonej w S. gmina W. oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m² za cenę [...] złotych, w celu realizacji inwestycji, o której mowa w decyzji z [...] lipca 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta i Gminy W. W dniu 21 sierpnia 2003 roku Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. złożyła do Wojewody [...] wniosek o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do działki gruntu położonej w S. oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m², będącej własnością J. S. Pismem z dnia 17 września 2003 roku Wojewoda [...] zawiadomił J. S. o treści wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. z 21 sierpnia 2003roku wskazując, iż wniosek został złożony na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. 80, poz.721). Jednocześnie Wojewoda [...] wyznaczył J.S. termin do dnia 15 października 2003 roku do zawarcia notarialnej umowy przeniesienia własności nieruchomości położonej w S. oznaczonej jako działka numer [...] o powierzchni [...] m², pouczając zarazem, że po bezskutecznym upływie w/w terminu zostanie wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe dotyczące opisanej wyżej nieruchomości. W dniu 10 października 2003 roku Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. uzupełniła swój wniosek z 21 sierpnia 2003 roku w ten sposób, iż wniosła także o wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości objętej wnioskiem wywłaszczeniowym. Zawiadomieniem z dnia 26 listopada 2003 roku Wojewoda [...] powiadomił J. S. o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego w stosunku do nieruchomości położonej w S. składającej się z działki gruntu oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m². Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 roku numer [...] Wojewoda [...] zezwolił na niezwłoczne zajęcie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nieruchomości przeznaczonej na pas drogi krajowej numer [...] ustalony decyzją z [...] lipca 2001 roku numer [...] Burmistrza Miasta i Gminy W., to jest działki numer [...] o powierzchni [...] m², położonej w S., objętej Kw. [...], będącej własnością J.S. Decyzją z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z [...] grudnia 2003 roku numer [...]Wojewody [...]. Na decyzję z dnia [...] lutego 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie wniosła J. S. Skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła, że jej działka oznaczona numerem [...] została podzielona na podstawie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z [...] lutego 1997 roku numer [...], która to decyzja została uchylona decyzją z [...] kwietnia 1997 roku numer [...] Urzędu Wojewódzkiego oraz decyzją z [...] sierpnia 1998 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Tym samym w ocenie J. S. zaskarżone decyzje dotyczą działki gruntu, która w znaczeniu prawnym nie istnieje. Skarżąca wskazała także, że zaskarżona decyzja została wydana mimo, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad zaproponowała odszkodowanie znacznie niższe niż ceny rynkowe. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. Zarzuty podniesione przez skarżącą są całkowicie chybione. W szczególności należy podkreślić, że z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] października 2002 roku numer [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w S. objętej treścią księgi wieczystej Kw. [...] stanowiącej własność J. S. a składającej się z działki oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] hektara, na działki o numerach [...] o powierzchni [...] m² i [...] o powierzchni [...] m². Z treści wymienionej wyżej decyzji oraz pisma Burmistrza Miasta i Gminy W. z [...] maja 2005 roku wynika, że decyzja ta została przesłana do J. S. i stała się ostateczna w dniu [...] listopada 2002 roku. Oznacza to, że w dacie podejmowania przez Wojewodę [...] decyzji z [...] grudnia 2003 roku numer [...] w obrocie prawnym pozostawała ostateczna decyzja z [...] października 2002 roku numer [...] Burmistrza Miasta i Gminy W. zatwierdzająca projekt podziału działki numer [...] na dwie działki oznaczone numerami [...] o powierzchni [...] m² i [...] o powierzchni [...] m². Stosownie do treści art.17 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. 80, poz.721 ze zmianami) po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, w uzasadnionych wypadkach udziela w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe. Ponadto z treści ust.2 art.17 wynika, że jeżeli jest niezbędne wykazanie prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów ustawy z 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, to decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja, o której mowa w art.17 ust.1 w/w ustawy uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości oraz uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. W tym miejscu należy stwierdzić, że wskazana wyżej decyzja jest wydawana w toku postępowania wywłaszczeniowego i nie jest decyzją powodującą skutki prawne wynikające z samej decyzji wywłaszczeniowej, a więc nie odejmuje prawa własności dotychczasowemu właścicielowi do nieruchomości objętej jej treścią. Skutek prawny związany z odjęciem prawa własności do nieruchomości dotychczasowemu właścicielowi wywołuje dopiero ostateczna decyzja o wywłaszczeniu. Jednocześnie w decyzji o wywłaszczeniu właściwy organ ustali i określi wysokość należnego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] lipca 2001 roku Burmistrz Miasta i Gminy W. wydał decyzję lokalizacyjną numer [...], którą to decyzją objęto także nieruchomość położoną w S., dla której jest urządzona księga wieczysta Kw. [...] i która stanowi własność J. S. Działka gruntu będąca własnością J. S. oznaczona numerem [...] o powierzchni [...] m² została przeznaczona pod pas drogowy drogi krajowej numer [...]. Inwestycja na drodze krajowej numer [...] realizowana jest bez wyłączenia ruchu, a droga krajowa numer [...] na odcinku [...] należy do najbardziej obciążonych ruchem drogowym. Ponadto inwestycja realizowana jest w ramach funduszu [...]. Okoliczności te wskazują, że organ administracji publicznej miał podstawy do uznania, iż zachodzi uzasadniona konieczność do podjęcia decyzji, o której mowa w art.17 ust.1 ustawy. W tym stanie sprawy należy stwierdzić, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że wydając zaskarżoną decyzję organ administracji publicznej naruszył obowiązujące przepisy prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 154, poz.1270 ) orzekł, jak w sentencji wyroku.