I SA/Wa 481/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2015 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. R. kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu skarżącego P. P. wynagrodzenie w kwocie 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania nieznanego z miejsca pobytu P. P. reprezentowanego przez kuratora adw. K. R. od decyzji Prezydenta [...] Nr [...]z dnia [...] listopada 2014 r., którą odmówiono odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka Z. J. w rodzinie zastępczej w osobie S. J., zam. na terenie W. – utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] listopada 2014 r. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla W., V Wydział Rodzinny i Nieletnich, z [...] listopada 2013 r., sygn. akt [...] ustanowiono dla nieobecnego z miejsca pobytu P. P. kuratora w osobie adwokata K. R. w postępowaniu o ustalenie odpłatności za pobyt małoletniej Z. J. w rodzinie zastępczej. Pismem z [...] stycznia 2014 r. Prezydent [...] zawiadomił nieznanego z miejsca pobytu Pana P., reprezentowanego przez kuratora, o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia od P. P. opłaty za pobyt dziecka Z. J. w rodzinie zastępczej wskazując, iż postępowanie jest prowadzone wobec drugiego rodzica oraz że okres zobowiązania rodzica/ów dziecka do ponoszenia opłaty za jego pobyt w pieczy zastępczej rozpoczyna się z dniem [...] stycznia 2012 r., zaś rodzina zastępcza pobiera świadczenia w wysokości [...] zł miesięcznie na ww. dziecko. Pismem z [...] stycznia 2014 r. Prezydent [...] poinformował nieznanego z miejsca pobytu P. P., reprezentowanego przez kuratora, o przepisach uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy Nr XXXVI/915/2012 z dnia 17 maja 2012 r. w sprawie określenia warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 31 maja 2012 r., poz. 4447 ze zmianami). Wskazał ponadto, iż do ewentualnego wniosku o odstąpienie od ustalenia opłaty rodzica za pobyt dziecka należy dołączyć dokumentację, na podstawie której można byłoby ustalić czy zachodzą przesłanki do odstąpienia od ustalenia opłaty. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. kurator nieobecnego P. P. adw. K. R. wniosła do Prezydenta [...] o odstąpienie od ustalania opłaty od P. P. za pobyt małoletniej w rodzinie zastępczej. Decyzją z [...] września 2014 r., Nr [...], Prezydent [...], odmówił odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka: Z. J. w rodzinie zastępczej ustanowionej w osobie S. J., zamieszkałego na terenie W. oraz ustalił od P. P. solidarnie opłatę za pobyt dziecka: Z. J., ur. w dniu [...] listopada 2000 r. w rodzinie zastępczej, ustanowionej w osobie S. J., zamieszkałego na terenie W. w wysokości [...] zł miesięcznie od dnia [...] stycznia 2012 r. do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko rodziny zastępczej, nie dłużej niż do czasu osiągnięcia pełnoletności, tj. do dnia [...] listopada 2018 r. W uzasadnieniu ww. decyzji Prezydent [...] wskazał, iż wobec drugiego rodzica A. F. – odrębną decyzją z [...] września 2014 r., Nr [...] - Prezydent [...] ustalił solidarnie ww. opłatę za pobyt dziecka. Decyzją z [...] listopada 2014 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania P. P. reprezentowanego przez kuratora, uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...]z dnia [...] września 2014 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, iż decyzją Prezydenta [...] ustalono opłatę wyłącznie w odniesieniu do P. P., natomiast brak jest w tej decyzji mowy o obowiązku ponoszenia opłaty przez matkę dziecka A. F. Oznacza to, w ocenie Kolegium, iż w zaskarżonej decyzji nie zawarto prawidłowego ustalenia stron postępowania w sprawie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej. Powołując się na to naruszenie Kolegium zobowiązało organ pierwszej instancji do wydania nowej decyzji administracyjnej rozstrzygającej o kwestii odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej obu jego rodziców. Następnie odnosząc się do kwestii odmowy odstąpienia od opłaty Kolegium wskazało, iż stanowisko Prezydenta o odmowie odstąpienia od ustalania wskazanej opłaty jest prawidłowe. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezydent [...]odmówił odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka Z. J. w rodzinie zastępczej w osobie S. J., zam. na terenie W. wskazując, iż w toku postępowania nie udowodniono spełnienia przesłanek przewidzianych w uchwale Rady Miasta Stołecznego Warszawy Nr XXXVI/915/2012 z dnia 17 maja 2012 r. uprawniających do zastosowania ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty. Odwołanie od ww. decyzji wniósł P.P., reprezentowany przez kuratora, zarzucając organowi zaniechanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji zarówno w sferze faktycznej, jak i prawnej oraz niewskazanie dowodów, na których organ się oparł, a także którym dowodom i z jakich przyczyn odmówił wiarygodności. Decyzji zarzucił ponadto zbyt daleko idącą dowolność przy jej wydaniu. Decyzją z [...] lutego 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2014 r. o odmowie odstąpienia od ustalenia opłaty w pieczy zastępczej. W uzasadnieniu ww. decyzji Kolegium wskazało, iż redakcja art. 193 ust. 1 ustawy z 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nie pozostawia żadnych wątpliwości, że opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej ponoszą jego rodzice, zaś art. 193 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że za ponoszenie tej opłaty, rodzice odpowiadają solidarnie. Zgodnie zaś z art. 194 ust. 2 ww. ustawy, rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia ww. opłaty. Wskazując na powyższe Kolegium podniosło, iż w decyzji z [...] listopada 2014 r. Prezydent [...] powołał się na odpowiednie przepisy uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy Nr XXXVI/915/2012 z dnia 17 maja 2012 r. regulującej kwestię odstąpienia od ustalenia opłaty. W ocenie organu odwoławczego, analiza akt sprawy wskazuje, iż stanowisko Prezydenta o odmowie uwzględnienia wniosku rodzica o odstąpienie od ustalenia tej opłaty jest zasadne. W realiach bowiem przedmiotowej sprawy warunki umożliwiające odstąpienie od ustalania opłaty na wniosek rodzica zostały określone w § 6 ust. 1 ww. uchwały z dnia 17 maja 2012 r. Warunki te są ściśle uzależnione od wysokości uzyskiwanego dochodu. Kolegium podniosło następnie, iż zgodnie z § 6 ust. 3 ww. uchwały, informację o spełnieniu kryteriów określonych w ust. 1 rodzic przekazuje w formie pisemnego oświadczenia załączonego do wniosku o odstąpienie od ustalenia opłaty. Przepis § 6 ust. 5 ww. uchwały stanowi natomiast, iż w przypadku nieprzedłożenia w terminie wskazanym przez wierzyciela dokumentów potwierdzających spełnianie określonego kryterium, przyjmuje się, że rodzic, którego dotyczy wniosek, danego kryterium nie spełnia. Powołując się na powyższe regulacje Kolegium wskazało, iż z akt sprawy wynika, iż P. P. nie złożył pisemnego oświadczenia, o którym mowa w § 6 ust. 3 uchwały. Zatem, mając na uwadze treść § 6 ust. 5 ww. uchwały, nie spełnia on kryteriów umożliwiających odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Kolegium podzieliło ponadto zawarty w odwołaniu zarzut wadliwości zaskarżonej decyzji Prezydenta [...] dotyczący zarówno zakresu sfery faktycznej jak i prawnej jej uzasadnienia, jednakże nie stwierdziło, aby wadliwość ta miała istotny wpływ na sposób załatwienia sprawy. W ocenie organu odwoławczego, materiał dowodowy w rozpatrywanej sprawie jest kompletny i został rozpatrzony w sposób wyczerpujący. Organ zauważył również, iż Prezydent [...] nie odniósł się do kwestii ustalenia odpłatności P. P. za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. W związku z tym, Kolegium, powołując się na wytyczne zawarte w decyzji SKO z [...] listopada 2014 r., zobowiązało organ I instancji do wydania w tym zakresie odrębnej decyzji ustalającej obowiązek ponoszenia tej opłaty od obojga rodziców. Kolegium podkreśliło przy tym, iż obowiązku ponoszenia tej odpłatności nie nakłada na P. P. decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] września 2014 r., Nr [...], której adresatem jest wyłącznie drugi rodzic małoletniej Z. J. - A. F. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. P., reprezentowany przez kuratora adw. K. R., zarzucając tej decyzji naruszenie: 1. art. 77 § 1 i art. 107 kpa poprzez zaniechanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji zarówno w sferze faktycznej jak i prawnej, nie wskazanie dowodów na których organ się oparł przy wydaniu zaskarżonej decyzji, a którym i z jakich przyczyn odmówił wiarygodności; również poprzez niezasadne zaakceptowanie tego uchybienia przez organ I instancji; 2. art. 194 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tj. Dz. U. z 2013 r. Nr 135 ze zm.) w związku z § 6 ust. 1 pkt. 1 uchwały nr XXXVI/915/2012 Rady m.st. Warszawy z dnia 17 maja 2012 r. - poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, iż organ przy uznaniowości decyzji o odstąpieniu od opłaty może w sposób dowolny brać pod uwagę bądź nie - konkretne okoliczności dotyczące sytuacji strony ubiegającej się o odstąpienie od opłaty; 3. art. 194 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tj. Dz. U. z 2013 r. Nr 135 ze zm.) w związku § 6 ust. 3 i 5 uchwały nr XXXVI/915/2012 Rady m.st. Warszawy z dnia 17 maja 2012 r. - poprzez błędną interpretację polegającą na przyjęciu, iż brak oświadczenia o spełnianiu kryteriów do odstąpienia od opłaty w sytuacji braku ustalenia miejsca pobytu skarżącego, braku wezwania skarżącego do przedłożenia jakiegokolwiek oświadczenia, a jednocześnie przy dowodach wskazujących na sytuację dochodową - informacjach z Urzędu Skarbowego, ZUS i Urzędu Pracy, pozwala ustalić niespełnienie przez skarżącego kryteriów do odstąpienia od opłaty, podczas gdy na podstawie innych dowodów możliwe było ustalenie sytuacji dochodowej skarżącego; a w konsekwencji: 4. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż skarżący nie spełnia kryteriów do odstąpienia od ustalenia opłaty. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Prezydenta [...], Nr [...], z dnia [...] listopada 2014r. Skarżący wniósł ponadto o przeprowadzenie dowodu z akt Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w sprawie o sygn. [...], w szczególności decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r., na okoliczność procedury ustalania podstawy do odstąpienia od opłaty przy braku oświadczenia o sytuacji dochodowej, jednak oparciu o inne dowody. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że chociaż decyzja o odstąpieniu lub odmowie odstąpienia od opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej ma niewątpliwie charakter uznaniowy, to nie oznacza to jednak dowolności organu we wzięciu pod uwagę konkretnych okoliczności w jakich pozostaje wnioskodawca. Przeciwnie, w ocenie skarżącego, wobec takiego charakteru przedmiotowej decyzji, gdzie rozstrzygnięcie końcowe zależy od uznania organu, a nie jest wynikiem związania ściśle wytyczonymi ramami ustawowymi, organ winien dołożyć tym większej staranności w zakresie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz następnie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Ponadto, w ocenie skarżącego, Kolegium nie odniosło się do jego zarzutu w zakresie nieprawidłowego przeprowadzenia postępowania dowodowego i dowolnej jego oceny w zakresie sytuacji dochodowej skarżącego. Twierdzenie o niespełnieniu przez skarżącego kryteriów Kolegium oparło wyłącznie na braku złożenia oświadczenia o sytuacji dochodowej - w sytuacji gdy skarżący, reprezentowany przez kuratora, do uzupełniania takiego oświadczenia nie był wzywany. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] o odmowie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. W zaskarżonej decyzji Kolegium powołało się na przepisy art. 194 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 135, ze zm.) oraz § 6 ust. 1, 3 i 5 uchwały Nr XXXVI/915/2012 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 17 maja 2012 r. w sprawie określenia warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. Maz. z dnia 17 maja 2012 r., poz. 4447 ze zmianami). Powołując się na powyższe regulacje Kolegium stwierdziło, iż po analizie przedstawionych akt sprawy stanowisko Prezydenta [...] o niespełnieniu przesłanek do zastosowania ulgi w postaci odstąpienia od ustalenia opłaty należy uznać za zasadne. Organ odwoławczy w szczególności podniósł, iż zgodnie z § 6 ust. 3 ww. uchwały, informację o spełnieniu kryteriów określonych w ust. 1 § 6 rodzic przekazuje w formie pisemnego oświadczenia załączonego do wniosku o odstąpienie od ustalenia opłaty. Stosownie zaś do § 6 ust. 5 ww. uchwały, w przypadku nieprzedłożenia w terminie wskazanym przez wierzyciela dokumentów potwierdzających spełnianie określonego kryterium, przyjmuje się, że rodzic, którego dotyczy wniosek, danego kryterium nie spełnia. Następnie organ odwoławczy wskazał, iż - jak wynika z akt sprawy – P.P. nie złożył pisemnego oświadczenia, o którym mowa w § 6 ust. 3 uchwały. Powyższe - mając na uwadze treść § 6 ust. 5 ww. uchwały – prowadzi do wniosku, iż nie spełnia on kryteriów umożliwiających odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, niespełnienie przez skarżącego kryteriów określonych w § 6 ust. 3 i ust. 5 ww. uchwały skutkowało odmową odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Uszło jednak uwadze organu odwoławczego, że ustępy 3 i 5 § 6 ww. uchwały, na które organ powołał się w zaskarżonej decyzji, nie obowiązywały już w dacie wydawania tej decyzji. Z dniem 1 października 2013 r. weszła bowiem w życie uchwała Nr LXIII/1745/2013 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 29 sierpnia 2013 r., którą zmieniono uchwałę z 17 maja 2012 r. w sprawie określenia warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. Maz. 2013, poz. 9649). Zmiany te dotyczyły, między innymi uchylenia ust. 2 – 6 w § 6 uchwały z 17 maja 2012 r. (por. § 1 pkt 5 lit. b uchwały zmieniającej). Powyższe zmiany zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego w dniu 16 września 2013 r. i weszły w życie z dniem 1 października 2013 r. Oznacza to, iż przewidziane w uchwale z 17 maja 2012 r. przesłanki uprawniające do zastosowania ulgi w postaci odstąpienia od ustalania opłaty uległy po dniu [...] października 2013 r. istotnej zmianie, czego jednak nie wzięło pod uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydając zaskarżoną decyzję. Mając powyższe na względzie, stwierdzić trzeba, iż wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy naruszył § 6 uchwały Nr XXXVI/915/2012 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 17 maja 2012 r. w sprawie określenia warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, z przyczyn wyżej wskazanych. Z powyższych przyczyn i w tym samym stopniu naruszone zostały również przepisy postępowania, to jest art. 6, 8, 11 i 107 § 1 i 3 kpa oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę organ – ustalając czy zaistniały przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżącego o odstąpienie od ustalania opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej – weźmie pod uwagę obowiązujące przepisy uchwały wydanej na podstawie art. 194 ust. 2 ustawy z 9 czerwca 2011 r., a poczynioną ocenę zawrze w uzasadnieniu rozstrzygnięcia sporządzonym zgodnie z dyspozycją art. 107 § 1 i 3 kpa. Końcowo, wskazać trzeba, iż Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego zawartego w skardze. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Podnieść trzeba, iż na podstawie powołanego przepisu sąd może przeprowadzić tylko dowód z dokumentów, nie jest natomiast uprawniony do poszukiwania dowodów. To strona taki dokument powinna przedłożyć lub go wskazać. Dowód taki musi być ponadto niezbędny do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i, co więcej, przeprowadzenie takiego dowodu nie może nadmiernie przedłużyć postępowania. W ocenie Sądu, wnioskowany dowód z akt SKO w [...], w sprawie [...], na okoliczność procedury ustalania podstawy do odstąpienia od opłaty przy braku oświadczenia o sytuacji dochodowej, jednak oparciu o inne dowody, nie jest dowodem uzupełniającym w rozumieniu art. 106 § 3 ww. ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O wynagrodzeniu kuratora (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 211 i 213 pkt 1 powołanej ustawy biorąc za punkt odniesienia § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476).