I SA/Wa 481/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. i S.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. O. i S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odstąpienia od żądania zwrotu kwoty zwaloryzowanej bonifikaty od opłaty za przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. O. i S. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m. [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...]o odmowie odstąpienia od żądania zwrotu kwoty zwaloryfikowanej bonifikaty w wysokości 255.185,08 zł od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...]w obrębie [...] o pow. 489 m², uregulowanej w księdze wieczystej nr [...]udzielonej J. O. i S. G. na mocy decyzji nr [...] Prezydenta m. [...] z dnia [...] listopada 2010 r o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności tej nieruchomości. W związku z przedmiotową skargą J. O.. i S. G. wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnieśli, iż zaskarżoną decyzją organ usankcjonował odmowę odstąpienia od żądania zwrotu zwaloryzowanej bonifikaty w wysokości [...] zł od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Kwota ta, z uwagi na znaczną wysokość oraz wobec uzyskiwania niewystarczających dochodów przez skarżących na jej zaspokojenie, może zrodzić dla nich nieodwracalne skutki prawne i wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody zarówno osobistej jak związanej z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa Sygn. akt I SA/Wa 481/17 miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek powinna przy tym wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi. Podnieść należy, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych został utrwalony pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone obowiązki. W niniejszej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest decyzja o odmowie odstąpienia od żądania zwrotu zwaloryzowanej bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości - a więc ze swej istoty nie nadająca się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Zatem charakter skarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezzasadny. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.