I SA/Wa 487/13

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. L. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odmówić przyznania H. L. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty, skarżąca H. L. skierowała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy (k- [...]). W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Źródłem utrzymania rodziny jest dochód miesięczny w wysokości [...] zł, na który składają się emerytura skarżącej w wysokości [...] zł oraz emerytura jej męża w wysokości [...] zł. Ponadto H. L. ujawniła, że posiada majątek w postaci mieszkania własnościowego o powierzchni [...] m2, oraz działkę rolną o powierzchni [...] ha, oraz majątek ruchomy w postaci samochodu osobowego. Uzasadniając wniosek strona wyjaśniła, że zarówno ona jak i mąż są schorowani, z tego względu ponoszą duże wydatki na leki i na leczenie. Na leki stałe wydają około [...] zł miesięcznie do tego dochodzą również wydatki okresowe, jak również wydatki na wizyty u specjalistów. Ponadto skarżąca ujawniła, że ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania – około [...] – [...] zł miesięcznie, koszty ubezpieczenia samochodu – ok. [...] zł rocznie, i koszty ubezpieczenia miesięcznego – około [...] zł. H. L. wyjaśniła również, że ona i mąż pomagają finansowo dzieciom, pomagają spłacać synowi kredyt mieszkaniowy w wysokości około [...] zł miesięcznie, pozostałe środki wydają na zakup żywności, środków czystości i inne bieżące potrzeby. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (o co wnioskuje H. L.) obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Odnosząc powyższe do opisanej przez skarżącą sytuacji majątkowej należało uznać, że nie daje ona podstaw do uwzględnienia złożonego przez nią wniosku. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zasadniczym składnikiem kosztów na obecnym etapie postępowania sądowego jest wpis od skargi w wysokości 200 zł. Wysokość pozostałych kosztów sądowych, jest zdecydowanie niższa od kwoty wpisu od skargi (np. kwota opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – może wynieść odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł). Ponadto obowiązek uiszczenia kosztów jest rozłożony w czasie i zależny będzie od przebiegu sprawy. W ocenie referendarza sądowego nawet przy uwzględnieniu wydatków związanych z codziennym utrzymaniem, oraz ujawnionych obciążeń finansowych (koszty zakupu leków, koszty utrzymania mieszkania [...] zł itd.) brak jest obiektywnych podstaw do przyjęcia, że przy ujawnionym łącznym miesięcznym dochodzie –- [...] zł. H. L. nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych z których, jak wskazano już wcześniej, kwota wpisu jest najwyższa. W ocenie referendarza po odliczeniu wykazanych "sztywnych" wydatków skarżąca nadal w budżecie domowym dysponuje kwotą, która powinna wystarczyć na opłacenie kosztów. Nie można więc uznać, że z tej kwoty nie jest ona w stanie samodzielnie ich opłacić. Na marginesie należy również wspomnieć, że instytucja prawa pomocy z założenia ma gwarantować pomoc finansową ze strony Państwa dla osób, które pozostają w szczególnie trudnej sytuacji majątkowej. Analiza złożonego oświadczenia majątkowego wskazuje na to, że zarówno wnioskodawczyni jak i jej mąż mają zabezpieczone potrzeby bytowe, jak również dysponują regularnymi środkami z tytułu wypłacanych im emerytur. Nie mogą więc obiektywnie zostać uznani za osoby ubogie. Powyższe zadecydowało zatem o odmowie przyznania prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie. Mając na uwadze dokonane ustalenia na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.