I SA/Wa 490/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Powiatu A. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej oddala skargę. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...] przekazującej Powiatowi A. mienie Skarbu Państwa, obejmujące nieruchomość gruntową, zabudowaną budynkiem administracyjnym, położoną w A. przy ul. [...], stanowiącą według danych z ewidencji gruntów działkę nr [...] o powierzchni [...] ha, dla której w Sądzie Rejonowym w A., Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Minister Skarbu Państwa wskazał, że Zarząd Powiatu w A. wnioskiem z dnia 13 listopada 2001 r. zwrócił się do Wojewody [...] o wydanie decyzji przekazującej w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) nieruchomość położoną w A. przy ul. [...], uzasadniając powyższe potrzebą przeznaczenia jej po remoncie na Poradnię [...] i Ośrodek [...]. Przedmiotowe mienie znajdowało się do dnia 10 października 2001 r. w użytkowaniu R. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. przekazał Powiatowi A. mienie Skarbu Państwa służące do wykonywania zadań powiatu, obejmujące nieruchomość gruntową, zabudowaną budynkiem administracyjnym o kubaturze [...] m³, położoną w A. przy ul. [...], stanowiącą według danych z ewidencji gruntów działkę nr [...] o powierzchni [...] ha, KW nr [...]. Zarząd Spółki "[...]" S.A. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., powołując się na art. 157 § 1 kpa oraz podnosząc, że przedmiotowa nieruchomość nie wchodziła w skład zasobu Skarbu Państwa, a tym samym Wojewoda nie mógł nią dysponować w świetle art. 21 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] maja 2003 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. Minister Skarbu Państwa uchylił decyzję z dnia [...] maja 2003 r. i odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r., ponieważ było to postępowanie prowadzone na wniosek spółki [...] S.A., która nie miała przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa. W tej sytuacji Minister Skarbu Państwa wszczął z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. i decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. stwierdził nieważność wskazanej decyzji podnosząc, że przekazanie nieruchomości na rzecz Powiatu A. stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż przekazanie nieruchomości w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, może nastąpić jedynie wtedy, gdy mienie Skarbu Państwa służy aktualnie wykonywaniu zadań powiatu. Zarząd Powiatu w A. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, że sporna nieruchomość stanowiła zasób Skarbu Państwa, jak również Powiat A. wykonywał na niej zadania powiatu. Rozpoznając ponownie sprawę Minister Skarbu Państwa ustalił, że nieruchomość gruntowa położona w A. przy ul. [...], stanowiąca działkę nr [...] o powierzchni [...] ha, została przekazana do zasobu Skarbu Państwa protokołem zdawczo – odbiorczym w dniu 15 października 2001 r. Fakt ten powodował, że nie można stwierdzić spełnienia przesłanek nabycia mienia przez Powiat A. w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Aby można było orzec o przekazaniu mienia w powyższym trybie, jednostka samorządu terytorialnego winna użytkować dane mienie w dniu 1 stycznia 1999 r., a co za tym idzie, mienie to powinno w tej dacie służyć wykonywaniu zadań powiatu. Organ podkreślił, że intencją ustawodawcy wyrażoną art. 64 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. było stworzenie prawnych możliwości nabycia przez jednostki samorządu terytorialnego mienia Skarbu Państwa do realizacji zadań powiatu w sytuacji, gdy nie została spełniona podstawowa przesłanka nabycia mienia, wyrażona w art. 60 tej ustawy, tj. władanie nieruchomością. Minister Skarbu Państwa zaznaczył ponadto, że Powiat A. nie wykazał, iż realizuje zadania na przedmiotowym majątku, a we wniosku z dnia 13 listopada 2001 r. o wydanie decyzji przekazującej w trybie art. 64 ustawy mienie Skarbu Państwa, wręcz stwierdził, że sporna nieruchomość po przeprowadzeniu remontu i adaptacji budynku zostanie zagospodarowana na Poradnię [...] i Ośrodek [...], a więc na realizację zadań powiatu. Zgodnie zaś z obowiązującym orzecznictwem przekazanie mienia w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. dotyczy jedynie mienia służącego do wykonywania zadań powiatu, a nie mogącego w przyszłości służyć temu celowi. Na poparcie podniesionych twierdzeń Minister Skarbu Państwa przytoczył stosowne orzecznictwo sadów administracyjnych. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Powiat A. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nieruchomość została przekazana do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Starostę A., protokołem zdawczo - odbiorczym z dnia 15 października 2001 r. Podkreślono, że przeznaczenie nieruchomości w momencie przekazania przez Wojewodę [...] nie powinno budzić żadnych wątpliwości, ponieważ znajdowała się ona w kompleksie budynków administracji samorządowej. Oświadczono, że nieruchomość przeznaczona była dla Poradni [...] i Ośrodka [...]. Zasadnie zatem Wojewoda [...] przekazał Powiatowi A. mienie Skarbu Państwa służące do wykonywania zadań powiatu. Skarżący zaznaczył ponadto, że bezspornym faktem jest wykonywanie przez powiat zadań z zakresu administracji publicznej oraz pomocy społecznej, a takiemu celowi ma służyć przedmiotowa nieruchomość, której funkcja jest odpowiednia dla realizacji tych zadań. W tej sytuacji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2007 r. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2007 r. nie narusza prawa. Przedmiotową decyzją Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r., stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r., mocą której przekazano Powiatowi A. mienie Skarbu Państwa, obejmujące nieruchomość gruntową, zabudowaną budynkiem administracyjnym, położoną w A. przy ul. [...], stanowiącą według danych z ewidencji gruntów działkę nr [...] o powierzchni [...] ha, dla której w Sądzie Rejonowym w A., Wydziale Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...]. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przekazanie mienia Powiatowi A. nastąpiło w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), zgodnie z którym przekazanie powiatom mienia Skarbu Państwa oraz mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu państwowych osób prawnych, innego niż określone w art. 60 ust. 1 i 4, a służącego do wykonywania zadań powiatu, może nastąpić na wniosek zarządu powiatu, w drodze decyzji wojewody. Podkreślić trzeba, co słusznie zauważył organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że przekazanie mienia w trybie powołanego przepisu dotyczy jedynie mienia służącego do wykonywania zadań powiatu. Musi to być mienie aktualne i bezpośrednio związane z realizacją tych zadań (na którym są już wykonywane zadania powiatu), a nie mienie mogące dopiero w przyszłości służyć temu celowi. Zaznaczyć należy, że na tle analogicznej regulacji prawnej zawartej w przepisie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) utrwaliło się już orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym regulacja ta dotyczy mienia bezpośrednio – a nie w przyszłości – związanego z realizacją zadań gminy i sformułowanie tego przepisu odnosi się do czasu teraźniejszego (wyrok NSA z 7 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SA 1439/97, LEX nr 45078). Z analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że będąca przedmiotem rozpoznawanej sprawy nieruchomość, położona w A. przy ul. [...], oznaczona jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, KW nr [...], w dacie wydania decyzji przez Wojewodę [...], nie służyła bezpośrednio wykonywaniu zadań Powiatu A., lecz miała dopiero w przyszłości (po przekazaniu nieruchomości w trybie art. 64 ustawy z dnia 13 października 1998 r.) zostać odpowiednio zagospodarowana i wykorzystana przez Powiat A. na Poradnię [...] i Ośrodek [...], tj. na realizację zadań powiatu, co wynika między innymi z treści wniosku z dnia 13 listopada 2001 r. o wydanie decyzji komunalizacyjnej. Skoro zatem przedmiotowe mienie, w dacie wydania decyzji komunalizacyjnej, nie było wykorzystywane przez Powiat A., to nie została spełniona przesłanka określona w art. 64 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, warunkująca możliwość przekazania nieruchomości na rzecz powiatu. Słusznie więc organ nadzoru uznał, że przekazanie mienia w trybie powołanego przepisu nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, co skutkowało z kolei stwierdzeniem nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. na mocy art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2007 r. jest zgodna z prawem. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.