I SA/Wa 497/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. H. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami egzekucyjnymi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z. H. pismem z dnia 22 lutego 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [....] w przedmiocie obciążenia kosztami egzekucyjnymi. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek, winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/2004). Wskazać należy, że skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie wskazała żadnych okoliczności, które dałyby podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie wskazane w wyżej powołanym przepisie przesłanki zachodzą. Sąd, opierając swoje rozstrzygnięcie o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że skutki realizacji zobowiązań pieniężnych z natury rzeczy są odwracalne. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji.