I SA/Wa 500/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA/Wa 500/07 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy. Jak wynika z ustaleń Kolegium - działający z upoważnienia Wójta Gminy P. – Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił w/w decyzją przyznania M. K. zasiłku celowego z przeznaczeniem na złagodzenie skutków zaistniałej suszy. W motywach swego uzasadnienia organ I instancji podał, że pomoc ta nie przysługiwała wnioskodawcy, ponieważ nie on dołączył do wniosku stosownego protokołu oszacowania strat. Powyższe rozstrzygnięcie zakwestionowała zainteresowana podnosząc w odwołaniu, że nikt jej nigdy nie informował, że do wniosku o przyznanie przedmiotowego zasiłku, winna dołączyć protokół oszacowania strat. Rozpatrując sprawę w trybie instancji odwoławczej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło, iż szczegółowe warunki udzielania pomocy społecznej rodzinom rolniczym, których gospodarstwa rolne dotknięte zostały suszą w 2006 r. określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. (Dz. U. Nr 155, poz. 1109). Zgodnie z treścią § 2 w/w rozporządzenia pomocy udziela się rodzinie rolniczej, jeżeli co najmniej jedna osoba w tej rodzinie jest rolnikiem, który podlega ubezpieczeniu rolniczemu z mocy ustawy, a szkody w uprawach rolnych spowodowane suszą, oszacowane w gospodarstwie rolnym przez komisję, wynoszą średnio powyżej 30 %. Komisję taką powołuje wojewoda na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 stycznia 1996 r. w sprawie szczegółowych kierunków działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz sposobów ich realizacji. W myśl zaś § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 29 sierpnia 2006 r. średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym ustala kierownik ośrodka pomocy społecznej na podstawie protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez wskazaną wyżej komisję, przekazanego przez wojewodę za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) . Odnosząc się do treści do przedmiotowego stanu faktycznego Kolegium stwierdziło, że M. K., która wystąpiła w dniu 15 września 2006 r. ze stosownym wnioskiem o przyznanie zasiłku celowego w związku z suszą w 2006 r., w którym oświadczyła, że jest rolnikiem – w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników – nie dołączyła do wniosku protokołu komisji powołanej przez wojewodę, określającej skutki suszy. W tych warunkach Kolegium uznało, że przyznanie zasiłku celowego na złagodzenie skutków suszy w 2006 r. nie było możliwe, gdyż straty plonów w danym gospodarstwie rolnym nie zostały oszacowane przez powołaną w tym właśnie celu Komisję a organ I instancji nie mógł sam ustalić średniej wysokości szkód zaistniałych w gospodarstwie zainteresowanej. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wniosła M. K. Skarżąca podniosła w skardze, że będąc rolnikiem, płaci składki na rzecz KRUS i z powodu zaistniałej suszy poniosła określone straty (50 % w areale zasiewowym i 70 % w użytkach zielonych) a zaskarżona decyzja jak i decyzja ja poprzedzająca pozbawiły ją możliwości otrzymania pomocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponieważ – rozpatrując przedmiotową skargę - Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo, co miało wpływ na wynik sprawy, skutkowało to uchyleniem obu decyzji. Zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 oraz § 6 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy, pomocy udziela się na wniosek osoby zainteresowanej złożony w ośrodku pomocy społecznej gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania rolnika. Wniosek taki winien być złożony w terminie do dnia 15 października 2006 r. Następnie, w myśl § 4 ust. 2 oraz § 6 ust. 3, po wszczęciu postępowania w sprawie, kierownik ośrodka ustala średnią wysokość szkód w danym gospodarstwie rolnym na podstawie protokołu szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę, o której była mowa wyżej. Protokoły zaś oszacowania szkód przekazuje właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom) wojewoda. Jak zatem z powyższego wynika do obowiązków rolnika należy jedynie wystąpienie ze stosownym wnioskiem w określonym, zawitym terminie. Żaden natomiast przepis prawa nie nakłada na niego obowiązku, aby do wniosku dołączał on przedmiotowy protokół szacowania szkód, albo by takim protokołem się legitymował. Wręcz przeciwnie, przekazanie organowi orzekającemu w sprawie zasiłku, protokołu jest obowiązkiem wojewody. W świetle powyższego, choć należy zgodzić się ze stanowiskiem Kolegium, iż wspomniany protokół jest dokumentem podstawowym do wydania w tej sprawie orzeczenia merytorycznego, brak takiego protokołu nie może w sposób ujemny wpływać na uprawnienia strony, która nie została prawnie zobowiązana do legitymowania się takim dokumentem. Odmowa, w związku z tym, przyznania w tej sprawie skarżącemu świadczenia tylko z powodu nie posiadania przez niego protokołu oszacowania poniesionych szkód, Sąd uznał za nadużycie prawa wynikające z błędnej interpretacji przepisów wspomnianego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r., dokonanej przez organy obu instancji. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.