I SA/Wa 500/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. i J. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. J. K. i J. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa własności nieruchomości położonej w [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...], o pow. [...] ha, zajętej pod drogę publiczną gminną ul. [...]. Jednocześnie w skardze strony wniosły o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty jakimikolwiek okolicznościami, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Strony skupiły się bowiem jedynie na zarzutach odnoszących się do samej decyzji, której kontrola będzie miała miejsce dopiero na etapie rozpoznawania skargi. Sąd stwierdza jednocześnie, że z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje on stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)). Tymczasem skarżący nie wykazali, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Nie uzasadnili bowiem jaka szkoda majątkowa im grozi, ewentualnie jakie trudne do odwrócenia skutki powstaną w wykonaniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, oceniając skutki jakie może wywołać kwestionowany przez skarżących akt, należy mieć na względzie, że orzeczenie stwierdzające nabycie nieruchomości zajętej pod drogę publiczną ma charakter deklaratywny, a więc jedynie potwierdza stan zaistniały na gruncie. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.