I SA/Wa 504/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Magdalena Durzyńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. U. działającej przez przedstawiciela ustawowego Z. U. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej jako: organ/SKO/Kolegium), po rozpatrzeniu odwołania Z. U. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] – stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], odmówił udzielenia pomocy finansowej na rzecz Z. U. na utrzymanie małoletniej córki A. U. w ramach realizacji indywidualnego programu integracji. Nie zgadzając się z powyższą decyzją pismem z dnia [...] listopada 2016 r., (nadanym w polskim Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] listopada 2016 r.) A. U. działająca przez przedstawiciela ustawowego Z. U. wniosła odwołanie. Dokonując wstępnej analizy odwołania SKO ww. postanowieniem stwierdziło, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ przytoczył treść art. 134 i art. 129 § 2 kpa i wyjaśnił, że do podstawowych obowiązków organu odwoławczego należy ustalenie kiedy orzeczenie organu I instancji zostało stronie doręczone, a także, stwierdzenie, czy w świetle obowiązujących przepisów proceduralnych odwołanie zostało wniesione w terminie. Kolegium ustaliło, że przesyłka zawierająca decyzję została odebrana przez skarżącą w dniu 12 listopada 2016 r. Zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg w dniu 13 listopada 2016 r. a upłynął w dniu 26 listopada 2016 r. a odwołanie Z. U. zostało wniesione w dniu 28 listopada 2016 r. (po upływie terminu na wniesienie odwołania). Kolegium zaznaczyło, że w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczono strony o sposobie i terminie wniesienia odwołania, jak również, że decyzja została wysłana na prawidłowo ustalony adres skarżącej. Przytaczając treść art. 58 § 1 i 2 kpa SKO wskazało, że do odwołania nie załączono wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Od powyższego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A. U. działająca przez przedstawiciela ustawowego Z. U., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie: 1) art. 7, art. 77 kpa i art. 80 kpa mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przeprowadzenie wybiórczej analizy materiału dowodowego oraz nieustalenie daty i trybu nadania odwołania i w konsekwencji błędne uznanie, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu; 2) art. 134 kpa mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. błędne uznanie, iż skarżąca złożyła odwołanie od decyzji w dniu 28 listopada 2016 r. z uchybieniem terminu, podczas gdy odwołanie zostało złożone w terminie, tj. w dniu 23 listopada 2016 r. i w konsekwencji nie rozpoznanie odwołania mimo zachowania terminu; 3) art. 15 kpa mające istotny wpływ na wynik sprawy i w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez ograniczenie prawa strony do ponownego rozpoznania jej sprawy, pomimo zachowania terminu do złożenia odwołania; 4) art. 8 kpa mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącej w dniu 12 listopada 2016 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 26 listopada 2016 r. Tymczasem odwołanie zostało wniesione w urzędzie pocztowym w dniu 23 listopada 2016 r. Podano również, że list polecony zawierający odwołanie wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 28 listopada 2016 r. Ta sama data widnieje na pieczęci Kancelarii Ogólnej SKO na oryginale odwołania, znajdującego się w aktach sprawy. Podkreślono, że data nadania na kopercie wskazuje jednoznacznie, iż dniem nadania był 23 listopada 2016 r. Zaznaczono również, że odwołanie nadane za pośrednictwem operatora wyznaczonego uznaje się za złożone w terminie, o ile zostanie nadane przed upływem terminu do jego złożenia, nie ma natomiast znaczenia data wpływu odwołania do organu. Zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dna 30 czerwca 2015 r. operatorem wyznaczonym do świadczenia usług powszechnych na okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2025 r. jest obecnie Poczta Polska S.A. W rozpatrywanej sprawie odwołanie zostało złożone w placówce Poczty Polskiej, a więc placówce operatora wyznaczonego. Zdaniem skarżącej, to data nadania odwołania w placówce pocztowej (23 listopada 2016 r.), a nie data wpływu do organu (28 listopada 2016 r.) jest datą, którą należy oceniać przez pryzmat terminu wskazanego w art 129 § 2 kpa. W tej sytuacji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując pod takim kątem oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2016 r. odmawiającej udzielenia pomocy finansowej na utrzymanie małoletniej A. U.w ramach realizacji indywidualnego programu integracji. Zgodnie z art. 129 § 1 i § 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W myśl art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W sprawie bezspornym jest, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2016 r. została doręczona przedstawicielowi ustawowemu skarżącej –Z. U. w dniu 12 listopada 2016 r., a więc czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 28 listopada 2016 r. (w poniedziałek). Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, w której wysłano odwołanie, jednoznacznie wynika, że zostało ono nadane w dniu 23 listopada 2016 r. w Urzędzie Pocztowym [...]. Potwierdza to data stempla pocztowego znajdująca się na tej kopercie. Z akt sprawy wynika również, że odwołanie wpłynęło do kancelarii [...] Centrum Pomocy Rodzinie w dniu 28 listopada 2016 r. W tym miejscu wskazać należy, że w świetle art. 57 § 5 pkt 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Kolegium błędnie przyjęło, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Skoro bowiem odwołanie zostało nadane w polskim urzędzie pocztowym operatora wyznaczonego w dniu 23 listopada 2016 r., czyli w terminie otwartym do jego wniesienia, to zgodnie z art. 57 § 5 pkt 5 kpa tę datę należało uznać za wniesienie odwołania, a nie jak błędnie przyjął organ, dzień 28 listopada 2016 r. – tj. datę wpływu odwołania do organu. Oznacza to, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie, jako wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 134 w zw. z 57 § 5 pkt 5 kpa, podlegało uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ppsa. Wobec niezłożenia przez skarżącą reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych oraz z uwagi na art. 210 § 1 i § 2 ppsa Sąd nie orzekł o zwrocie od organu kosztów postępowania sądowego.