I SA/Wa 51/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogdan Wolski Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2010 r. sprawy ze skargi C. O. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]października 1977 r. w części dotyczącej przyznania R. K. i I. B. odszkodowania za przejęty na rzecz Skarbu Państwa grunt. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny sprawy. Warunkową umową sprzedaży z dnia 13 maja 1970 r. rep. A nr [...] I. B. i R. K. sprzedały C. i Z. małżonkom O. nieruchomość położoną w Z. przy ul. [...] nr [...] obszaru [...] m2 - pod warunkiem niewykorzystania przez Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Z. ustawowego prawa pierwokupu. Oświadczeniem z dnia [...]sierpnia 1970 r. rep. A. nr [...] Skarb Państwa skorzystał z prawa pierwokupu odnośnie części przedmiotowej nieruchomości, tj. działki nr [...] o powierzchni [...] m2. Pozostała część nieruchomości tj. działka nr [...] o powierzchni [...] m2 (po dokładnych pomiarach) została następnie podzielona na dwie części: działkę nr [...] o powierzchni [...]m2 oraz działkę nr [...]o powierzchni [...]m2. Decyzją z dnia [...]grudnia 1976 r. nr [...] Prezydent Miasta Z. orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Państwa - na podstawie art. 1, 2 i 15 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64) - szeregu nieruchomości – w tym nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o powierzchni [...] m2 i wypłacie odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości I. B. i R. K. Następnie zarządzeniem Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] grudnia 1976 r. nr [...] w sprawie ustalenia terenu budowlanego budownictwa jednorodzinnego położonego w Z. przy ul. [...] i jego podziale na działki budowlane (Dz. Urzędowy WRN w Z. z 1977 r. Nr [...], poz. [...]) działka nr [...] o pow. [...] m2 przeszła z mocy prawa na własność Państwa za odszkodowaniem po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia zarządzenia, jako wolna od ciążących na niej praw rzeczowych ograniczonych i innych obciążeń. W związku z tym Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...] października 1977 r. nr [...] orzekł o przyznaniu, m.in. dla R. K. i I. B., odszkodowania za przejętą na rzecz Skarbu Państwa ww. nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] o pow. [...] m2. Odszkodowanie to wynosiło [...] zł. Z decyzji tej wynika, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność R. K. i I. B. oraz pozostawała w użytkowaniu Z. i C. O. Orzeczenie to zostało wydane na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27, poz. 192 ze zm.), art. 8 ust.8 pkt 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64) oraz zarządzenia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] marca 1976 r. nr [...] w sprawie ustalenia stawek odszkodowania za wywłaszczone grunty. Aktem notarialnym z dnia 17 lutego 1978 r., Rep. A nr [...] zawarta została umowa przeniesienia własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 na rzecz C. i Z. O. Następnie Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...]lutego 1978 r. nr [...] wznowił w części postępowanie - zakończone własną decyzją ostateczną z dnia [...] grudnia 1976 r. nr [...] orzekającą o wywłaszczeniu na rzecz Państwa m.in. nieruchomości stanowiącej działkę nr [...]o powierzchni [...] m2 i wypłacie odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości I. B. i R. K. - i koleją decyzją z tej samej daty i o tym samym numerze, orzekł o wywłaszczeniu na rzecz Państwa - na podstawie art. 1, 2 i 15 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o powierzchni [...]m2 i wypłacie odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości C. i Z. O. C. O. wnioskiem z dnia [...]maja 2009 r. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]października 1977 r. nr [...]. W uzasadnieniu tego wniosku wyjaśnił, że przedmiotową działkę nabył aktem notarialnym z dnia 17 lutego 1978 r. Za działkę nr [...] o pow. [...]m2 nie wypłacono żadnego odszkodowania, dlatego zasadny jest wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Wyjaśnił, że w dniu 17 lutego 1978 r. (data aktu notarialnego) nie była znana decyzja z dnia [...]października 1977 r. i zarządzenie nr [...] z dnia [...] grudnia 1976 r. Dodał, że istnieje duże prawdopodobieństwo, że te dwa rozstrzygnięcia zostały sfałszowane. W ocenie wnioskodawcy z uwagi na konieczność ustalenia faktycznego stanu prawnego istnieje konieczność stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia z 1977 r. Po rozpoznaniu wniosku Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]października 1977 r. nr [...] w części dotyczącej przyznania R. K. i I. B. odszkodowania za przejęty na rzecz Skarbu Państwa grunt oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] m2, uprawy i składniki trwałe w łącznej wysokości [...] zł (przed denominacją). W uzasadnieniu w organ stwierdził, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach lub ich części objęte uchwałą o ustaleniu terenu budowlanego z wyjątkiem działek, które właściciele zgodnie z art. 8 zachowali na własność lub które zostały w trybie art. 9 nadane na własność członkom ich rodzin, przechodzą z mocy prawa na własność Państwa po upływie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie uchwały, wolne od ciążących na nich praw rzeczowych ograniczonych i innych obciążeń. Za nieruchomości, które przeszły na własność Państwa na podstawie art. 5 ust. 2, wypłaca się odszkodowania na podstawie przepisów o wywłaszczaniu nieruchomości (art. 10 ust.1). Organ stwierdził, że z akt niniejszej sprawy wynika, że działka nr [...] opow. [...]m2, której właścicielkami były R. K. i I. B., została objęta zarządzeniem nr [...]Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]grudnia 1976 r. w sprawie ustalenia terenu budowlanego budownictwa jednorodzinnego położonego w Z. przy ul. [...] i jego podziale na działki budowlane (Dz. Urzędowy WRN w Z. z 1977 r. Nr [...], poz. [...]). Przedmiotowa działka przeszła z mocy prawa na własność Państwa z dniem 10 maja 1977 r. Zatem to R. K. i I. B. jako współwłaścicielki nieruchomości były stronami ww. postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...]października 1977 r. Organ stwierdził też, iż zgodnie z art. 157 § 2 kpa wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej następuje na żądanie strony lub z urzędu. O tym, kto może być uznany za stronę postępowania administracyjnego rozstrzyga przepis art. 28 kpa w którym ustawodawca definiując pojęcie strony postępowania administracyjnego wskazał na powiązanie określonego podmiotu z interesem prawnym. Tak więc o tym, czy określonemu podmiotowi będzie służyło prawo strony w konkretnym postępowaniu administracyjnym, decydować będzie nie wola osoby, lecz norma prawna, z której dla tego podmiotu będą wynikały wprost określone prawa lub obowiązki. Z umowy przeniesienia własności z dnia 17 lutego 1978 r. Rep. A nr [...] wynika, że R. K. i I. B. przeniosły własność działki nr [...] o pow. [...] m2 położonej w Z. przy ul. [...] na rzecz C. O. i Z. O., w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży z dnia 13 maja 1970 r. rep. A nr [...] - dopiero z dniem zawarcia tej umowy - tj. 17 lutego 1978 r. W związku z powyższym C. O. nie był stroną postępowania zakończonego decyzją z dnia [...]października 1977 r. nr [...], gdyż w dacie wydania tej decyzji nie mógł skutecznie wykonywać prawa własności do działki nr [...]o pow. [...]m2. Umowa z dnia 17 lutego 1978 r., zawarta już po jej przejściu z mocy prawa na rzecz Państwa, nie spowodowała, że skarżący wszedł w przysługujące zbywcom uprawnienia procesowe, związane z przedmiotową nieruchomością. Również obecnie nie przysługuje mu żaden tytuł prawnorzeczowy do przedmiotowej nieruchomości. Aktualnie dawna działka nr [...] o pow. [...] m2, odpowiada działce nr [...] o pow. [...] ha, w ark. mapy ew. nr [...] i stanowi współwłasność I. i J. małż. D., a jej stan prawny jest ujawniony w księdze wieczystej KW [...]. C. O. nie mógł być uznany za stronę w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności tej decyzji - co musiało skutkować odmową wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji "na żądanie strony". Odwołanie od powyższej decyzji złożył C. O. zarzucając, że organ uznał, iż nie może on być stroną w postępowaniu w stosunku do nieruchomości nabytej aktem notarialnym(rep. A nr [...]) z dnia 17 lutego 1978 r. Zaznaczył. że w tej sprawie ewidentnie sfałszowano (antydatowano) dokumenty w celu pozbawienia go własności. Odwołujący się dodał, że nie wiadomo, co się stało z działką nr [...] wykazaną w akcie notarialnym z 1978 r., gdyż działka ta powstała w wyniku prawa pierwokupu przez Urząd Miasta Z. z dnia [...] sierpnia 1970 r. Organ nie wyjaśnił tych sprzeczności. W zbiorze dokumentów prowadzonych dla nieruchomości nie było żadnych informacji o podziałach, wywłaszczeniach czy odszkodowaniach. Ponadto odszkodowanie w kwocie [...] złotych dotyczy działki o pow. [...] arów, a nie działki o pow. [...] m2, wobec czego nie można mówić o prawomocnym wywłaszczeniu. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. W uzasadnieniu orzeczenia organ stwierdził, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem administracyjnym mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co ustalić przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś własnej potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania. Interes prawny winien być rozumiany jako zobiektywizowana, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, tj. sytuację, w której dany podmiot (osoba) jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 października 1999 r., sygn. IV SA 1693/97, publ. LEX 48702, wyrok NSA w Warszawie z dnia 27 września 1999 r., sygn. akt IV SA 1285/98, publ. LEX 47898, wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1719/05, publ. LEX 197613). Z akt archiwalnych niniejszej sprawy oraz z akt zebranych przez Wojewodę [...] w trakcie trwającego postępowania nadzorczego wynika, że C. O. ma jedynie interes faktyczny w przedmiotowej sprawie z tytułu użytkowania działki nr [...] w dacie wywłaszczenia, co wynika z ww. decyzji z dnia [...] października1977 r., nr [...]. Natomiast skarżący nie ma interesu prawnego w zakresie żądania stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Właścicielkami przejętej nieruchomości były R. K. i I. B. Osobom tym zostało przyznane stosowne odszkodowanie. Organ dodał, że jeżeli umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości została zawarta pod warunkiem lub z zastrzeżeniem terminu, to do przeniesienia własności potrzebne jest dodatkowe porozumienie stron obejmujące ich bezwarunkową zgodę na niezwłoczne przejście własności. Zawarcie zatem umowy w formie aktu notarialnego w dniu 17 lutego 1978 r., rep. [...], w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży z dna 13 maja 1970 r. nie miało wpływu na zmianę kręgu stron niniejszego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł C. O., wnosząc o uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji. W uzasadnieniu stwierdził, że przedmiotem w tej sprawie jest działka nr [...] o pow. [...] m2, którą nabył na własność w 1978 r. Wobec tego ocena, że stał się właścicielem tej działki, a wcześniej był jej użytkownikiem, powinna być równoznaczna z pojęciem jego interesu prawnego. Ponadto organ odwoławczy pominął, że w dacie aktu notarialnego przedmiotowa decyzja z dnia [...] października 1978 r. nie była nawet wykonana, gdyż nie wypłacono żadnego odszkodowania. Dodał, że w sprawie postępowanie prowadzi Prokuratura Rejonowa w Z. ([...]),gdyż istnieje podejrzenie, że cała decyzja z dnia [...]października 1977 r. została sfałszowana (antydatowana). Ponadto nawet z samego zawiadomienia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] października 1977 r. (po dacie decyzji o odszkodowaniu) nr [...] wynika, że nadal właścicielami tej działki były R. K. i I. B. Należy zatem stwierdzić, kiedy faktycznie nastąpiło wywłaszczenie i czy taka czynność miała miejsce. Treść aktu notarialnego z dnia 17 lutego 1978 r. potwierdza, że w tym dniu przedmiotowa nieruchomość nie była prawomocnie wywłaszczona. Skarżący stwierdził też, że jako właściciel działki ma prawo wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji sprzecznych z prawem i stanem faktycznym, bowiem celem decyzji o stwierdzenie nieważności jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, iż zarzuty skargi stanowią jedynie powtórzenie zarzutów, do których organ ustosunkował się w zaskarżonej decyzji i nie zawierają nowych okoliczności, które nie byłyby uwzględnione w postępowaniu nadzorczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego orzeczenia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak też decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. Przedmiotowe postępowanie było prowadzone w trybie nadzwyczajnym, nieważnościowym na podstawie art. 156 § 1 kpa, który jest nadzwyczajnym trybem postępowania, dającym możliwość wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji administracyjnej. Organ nadzoru działając jako organ kasacyjny rozpatruje w tym postępowaniu jedynie kwestie prawne i nie może rozstrzygać żadnej innej kwestii merytorycznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 1995 r., sygn. akt III SA 829/95 niepublikowany, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 1996 r., sygn. akt III ARN 70/95, OSNAP 1996/18/258). Przy czym organy orzekające w postępowaniu nadzorczym zobowiązane są, badając czy zaistniały przesłanki nieważności decyzji, odnieść stan faktyczny i prawny do daty wydania kontrolowanej decyzji. Ponadto w orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednolicie, że postępowanie o stwierdzenie nieważności jest nowym postępowaniem, a więc na nowo ustala się krąg stron postępowania. Tak więc nie zawsze ten, kto był stroną w postępowaniu zwykłym jest automatycznie stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności i odwrotnie. W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...]listopada 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 1977 r. nr [...] w części dotyczącej przyznania R. K. i I. B. odszkodowania za przejęty na rzecz Skarbu Państwa grunt z uwagi na to, że C. O. nie ma interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności tej decyzji. Istota niniejszej sprawy sprowadza się zatem do ustalenia, czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony w niniejszym postępowaniu. Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy kto ma interes prawny. Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalenie powszechnie obowiązującego przepisu prawa - najczęściej materialnego na podstawie, którego formułuje się żądania i obowiązki. Tylko zatem taki przepis prawa stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową w postępowaniu administracyjnym. O tym, czy podmiot ten ma interes prawny nie może decydować jedynie sama wola tego podmiotu z różnych przyczyn zainteresowanego prowadzeniem tegoż postępowania. Interes prawny nie jest tożsamy z interesem faktycznym, który oznacza, iż określony podmiot jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz to "zainteresowanie" nie znajduje oparcia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, które stanowiłoby podstawę żądania stosownych czynności organu administracji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że na skutek zawarcia aktu notarialnego z 1970 r. nie została przeniesiona własność nieruchomości, będącej przedmiotem decyzji odszkodowawczej z dnia [...] października 1977 r. Zatem jej właścicielkami nadal pozostawały R. K. i I. B. W wyniku skorzystania przez Skarb Państwa z prawa pierwokupu w dniu 15 sierpnia 1970 r. nieruchomość podzielono na działkę [...]o pow. [...]m.2 i działkę [...]o powierzchni [...]m2 (objętą prawem pierwokupu) Następnie działka nr [...]o powierzchni [...]m2 została podzielona na dwie części: działkę nr [...]o powierzchni [...]m2 oraz działkę nr [...]o powierzchni [...]m2. Działka nr [...]o powierzchni [...]m2 została objęta decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] grudnia 1976 r. nr [...] orzekająca o jej wywłaszczeniu na rzecz Państwa i wypłacie odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości I. B. i R. K. Później wznowiono postępowanie w tej sprawie i decyzją z dnia [...] lutego 1978 r. Prezydent Miasta Z. ponownie wywłaszczył na rzecz Państwa przedmiotową nieruchomości (oznaczoną obecnie nowym numerem [...]) i nakazał wypłatę odszkodowania na rzecz ówczesnych współwłaścicieli nieruchomości tj. C. i Z. O. Natomiast działka nr [...]o powierzchni [...] m2 (oznaczona obecnie nowym numerem [...] o powierzchni [...] m2) została objęta decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] października 1977 r. nr [...] orzekającą o jej wywłaszczeniu na rzecz Państwa i wypłacie odszkodowania na rzecz współwłaścicieli nieruchomości I. B. i R. K. W związku z tym Sąd pragnie zauważyć, iż w dacie sporządzenia aktu notarialnego z dnia 17 lutego 1978 r. została zawarta umowa przeniesienia własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] m2 na rzecz C. i Z. O. w sytuacji, gdy I. B. i R. K. nie były już współwłaścicielkami tej działki (wobec jej wywłaszczenia na rzecz Państwa). Skarżący nie był stroną postępowania w sprawie dotyczącej wywłaszczenia i wypłaty odszkodowania za działkę nr [...] o powierzchni [...] m2 zakończonego ww. decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] października 1977 r. nr [...]- gdyż na tę datę właścicielkami tej nieruchomości były I. B. i R. K. Zatem to tym osobom przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Skarżący – nie będący wówczas właścicielem nieruchomości, a jedynie jej użytkownikiem – nie mógł być stroną postępowania kontrolowanego w trybie nieważnościowym, bowiem nie dysponował tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości. Przymiot strony nie przysługuje mu także obecnie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności tego orzeczenia. Sporządzony akt notarialny z dnia 17 lutego 1978 r., mimo że obejmował swoją treścią nieruchomość o powierzchni [...] m2, nie mógł w części dotyczącej [...] m2 wywrzeć skutków dotyczących własności tej części nieruchomości – należała ona bowiem już do podmiotu, na rzecz którego dokonano wywłaszczenia. Z tego wynika, że w tej części akt notarialny nie wykreował interesu prawnego skarżącego w stwierdzeniu nieważności powyższej decyzji z dnia [...] października 1977 r. Odnosząc się natomiast do twierdzeń strony skarżącej odnośnie sfałszowania i antydatowania dokumentów należy stwierdzić, że Sąd w obecnie prowadzonym postępowaniu był związany prawomocnymi orzeczeniami organów. Pozostają one bowiem nadal w obrocie prawnym. Natomiast w przypadku, gdyby na drodze karnej stwierdzono dokonanie czynu zabronionego, w związku z dokonanym wywłaszczeniem, np. w wyniku sfałszowania dowodów, na których oparto kontrolowane rozstrzygnięcie, to postępowanie mogłoby zostać wznowione - zgodnie z art. 145 kpa. Ewentualnie w przypadku zakwestionowania prawdziwości zarządzenia Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] grudnia 1976 r. mogłaby zostać stwierdzona nieważność decyzji z dnia [...] października 1977 r. (art. 156 § 1 kpa). Podsumowując, Sąd uznał, że organy orzekające w sprawie wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzyły stan faktyczny sprawy, szczegółowo wyjaśniły motywy, jakimi się kierowały przy rozstrzyganiu tej sprawy oraz przekonująco uzasadniły swoje orzeczenie – zyskując całkowitą aprobatę Sądu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.